III SA/Gd 302/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki akcyjnej w G. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę. W rozpatrywanej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej wniosła A Spółka Akcyjna w G. Przedmiotowa skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika – radcę prawnego D. D. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2016 r., w oparciu o art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, tj. do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, 1 egzemplarza odpisu skargi oraz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na adres podany w skardze przez pełnomocnika. Adresowaną przesyłkę awizowano w dniu 5 kwietnia 2016 r. Z uwagi na jej niepodjęcie przesyłka uznana została za skutecznie doręczoną w dniu 19 kwietnia 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu ww. zarządzenie nie zostało wykonane. W świetle art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz okoliczność, że nie wykonano ww. zarządzenia należało wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.