III SA/Gd 305/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: przywrócić termin do złożenia skargi. W dniu 26 lutego 2016 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) pełnomocnik P. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 stycznia 2016 r. (nr [...]), wydaną w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Wraz ze skargą pełnomocnik złożył wniosek o przewrócenie terminu od złożenia skargi. W uzasadnieniu tego wniosku podniósł, że zaskarżoną decyzję doręczono P. G. w dniu 18 stycznia 2016 r., w związku z czym termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 17 lutego 2016 r. Pełnomocnik przystąpił do sporządzenia skargi ale w dniu 12 lutego 2016 r. nagle pogorszył się stan zdrowia małoletniego dziecka pełnomocnika (4 lata), które bezzwłocznie zostało poddane badaniom w przychodni lekarskiej. Lekarz pediatra zdiagnozowała ostre zapalanie górnych dróg oddechowych, co wymagało wykonania inhalacji sterydowych 3 razy dziennie, a ponadto podawania innych lekarstw i stałej opieki nad dzieckiem. Ponieważ pełnomocnik jest jedyną osobą sprawującą opiekę nad dzieckiem, które wymagało stałej obecności rodzica, z dniem jego zachorowania niemożliwym stało się wykonywanie dalszej pracy nad skargą w sprawie. Dopiero po upływnie choroby dziecka w dniu 22 lutego 2016 r. pełnomocnik wrócił do pracy i mógł sporządzić skargę. Podkreślił, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i w związku z tym nie miał możliwości skorzystania z pomocy innych domowników. Do wniosku złączono zaświadczenie lekarskie z dnia 12 lutego 2016 r. za okres od dnia 10 lutego 2016 r. do dnia 19 lutego 2016 r. Zdaniem pełnomocnika skarżącego niedochowanie terminu do złożenia skargi nastąpiło bez jego winny, a zatem wniosek jest uzasadniony w świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym – stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego składa się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Złożenie skargi po terminie – co do zasady - skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a). Nadto, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 18 stycznia 2016 r., a więc od tego dnia strona miała ona 30 dni na złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Przesyłka zawierająca skargę sporządzoną przez pełnomocnika została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 26 lutego 2016 r., a więc po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji - mając na uwadze brzmienie cytowanych przepisów statuujących przesłanki umożliwiające przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej (np. złożenia skargi) - należy w pierwszej kolejności ustalić, czy został dochowany 7-dniowy termin od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu. W okolicznościach niniejszej sprawy termin ten należało liczyć od dnia 20 lutego 2016 r., tj. od następnego dnia po zakończeniu okresu określonego w zaświadczeniu lekarskim. Pełnomocnik skarżącej zmieścił się w terminie nadając skargę w dniu 26 lutego 2016 r. Nadto pełnomocnik powinien uprawdopodobnić brak winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi. Środkiem takiego uprawdopodobnienia może być m.in. zaświadczenie lekarskie. Co prawda, samo zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu i musi ono być oceniane w kontekście wszystkich okoliczności danej sprawy, w tym wymagań stawianych profesjonalnemu pełnomocnikowi. Należy jednak także zwrócić uwagę, że przepisy mówią o uprawdopodobnieniu, a nie udowodnieniu braku winy strony w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie dającym pewności, lecz tylko wiarygodność prawdopodobieństwo twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 3 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 424/14, publikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl ). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że w ocenie Sądu opisany we wniosku o przywrócenie terminu przebieg zdarzeń koresponduje z dołączonym do wniosku zaświadczeniem lekarskim wydanym w związku z nagłą chorobą dziecka pełnomocnika, obejmującym okres od dnia 10 lutego do dnia 19 lutego 2016 r. Treść załączonego zaświadczenia lekarskiego daje bowiem podstawę do przyjęcia, że sytuacja życiowa spowodowana chorobą czteroletniego dziecka pełnomocnika skarżącego uniemożliwiła mu sporządzenie skargi i nadanie jej biegu w terminie. W tej sytuacji Sąd uznał, że w niniejszej sprawie została uprawdopodobniona okoliczność, iż uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło bez winy pełnomocnika skarżącego. Mając na względzie przytoczone wyżej okoliczności Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.