III SA/Gd 307/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewody z dnia 25 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę decyzję Wojewody z dnia 25 maja 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty, którą orzeczono o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 4 kwietnia 2011 r. na okres 120 dni. W skardze skarżący wniósł o " orzeczenie, iż decyzja nie podlega wykonaniu" i tak sformułowany wniosek Sąd uznał - podobnie jak to uczynił organ odwoławczy - za wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Wojewody. Organ odwoławczy zapoznawszy się z wnioskiem zawartym w skardze wniósł o jego oddalenie z uwagi na brak przesłanek do jego pozytywnego rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa do wykazania przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje skarżącemu, bowiem jego rzeczą jako strony postępowania sądowoadministracyjnego jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – tak, aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie wniosku. Skarżący, poza sformułowaniem żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadnił tegoż wniosku. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 14.11.2006 r., sygn. II FZ 585/06, nie publ.; postanowienie NSA z 18.05.2004 r., sygn. FZ 65/04, nie publ.). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 a contrario ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.