III SA/Gd 311/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi przeciwko Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] w przedmiocie powództwa o wykup mieszkania postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009 r. sygn. akt III SA/Gd 311/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, powołując przepis art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., odrzucił skargę K. W. Wnioskiem z dnia 1 lipca 2009 r. skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia na formularzu PPF oraz załączonych do wniosku dokumentów źródłowych (m.in. kopii decyzji Wojskowego Biura Emerytalnego o waloryzacji wojskowej renty rodzinnej od dnia 1 marca 2009 r., decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia 15 kwietnia 2009 r. w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego, dokumentów obrazujących wysokość kosztów utrzymania – opłat czynszowych, za energię elektryczną, telewizję kablową, ubezpieczenie, telefon oraz faktur za leki) ustalono, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, prowadzącą samodzielne gospodarstwo domowe, oprócz zajmowanego lokalu nie posiada innych nieruchomości, źródłem jej dochodu jest wojskowa renta rodzinna, której miesięczna wysokość po potrąceniach wynosi 1 059,70 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Skarżąca nie posiada przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro ani oszczędności. Przedłożone dowody opłat czynszowych, za energię elektryczną, telewizję kablową, ubezpieczenie, telefon oraz faktury za leki potwierdzają, iż średnia miesięczna wysokość ponoszonych przez skarżącą wydatków wynosi 1 277,56 zł. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną skarżącej, a w szczególności wysokość, źródło dochodów i ponoszone koszty utrzymania, potwierdzone załączonymi do akt sprawy dokumentami źródłowymi, uznać należało, że wykazała ona dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jakie mogą powstać w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.