III SA/Gd 312/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Wojewody z dnia 16 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. G. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w/w decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 15 lutego 2012 r. orzekającą o uchyleniu własnej decyzji tegoż organu z dnia 19 kwietnia 2010 r. oraz orzekającą o odmowie uznania skarżącego za bezrobotnego i odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia merytorycznego prowadzonej równolegle sprawy o przywrócenie skarżącego do służby w Policji. Wojewoda zapoznawszy się z treścią powyższego wniosku wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest uzależnione od wykazania, że zaskarżone rozstrzygnięcie powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (vide: art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania mogą być zatem tylko takie akty, które wywołują skutki materialnoprawne w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku. Co do zasady, wymaganej cechy wykonalności nie mają akty odmowne. Nadto, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonalności spoczywa na stronie skarżącej. Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków) z oczywistych względów uniemożliwia sądowi administracyjnemu merytoryczną ocenę wniosku. W rozpoznawanej sprawie skarżący żąda wstrzymania wykonania decyzji utrzymującej w mocy akt kasacyjny (uchylenie decyzji z dnia 19 kwietnia 2010 r.) oraz odmawiający uznania go za osobę bezrobotną i odmawiający przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Akt ten wydany został po przeprowadzeniu wznowionego postępowania administracyjnego. Zauważyć jednak należy, że skarżący nie wskazuje żadnych argumentów, z których wynikałoby, że wykonanie wymienionej wyżej decyzji wywoła skutki, o których mowa w art. 61 § 3 w/w ustawy. W postępowaniu wpadkowym, którego celem jest udzielenie skarżącemu tzw. ochrony tymczasowej, nie ocenia się jednak zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 w/w aktu normatywnego (niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Takich w przedmiotowej sprawie nie wskazano i sąd nie ma obowiązku poszukiwać ich we własnym zakresie. Zaskarżona decyzja wydana została przez Wojewodę w dniu 16 marca 2012 r. Decyzja ta utrzymuje w mocy akt odmawiający uznania skarżącego za osobę bezrobotną od dnia 16 kwietnia 2010 r. oraz odmawiający przyznania skarżącemu prawa do zasiłku od dnia 24 kwietnia 2010 r., a więc również w okresie, w którym ten status jak i prawo do zasiłku posiadał (uchyla bowiem decyzję o przyznaniu mu tych praw decyzją z dnia 19 kwietnia 2010 r.). W decyzji z dnia 15 lutego 2012 r. (utrzymanej w mocy przez Wojewodę) nie orzeczono jednakże o zwrocie wypłaconego skarżącemu zasiłku. Ta sprawa stanowić może przedmiot odrębnej decyzji administracyjnej, która będzie podlegać odrębnemu zaskarżeniu i ewentualnie wnioskowi o wstrzymanie jej wykonania. Nadto, przedmiotowe rozstrzygnięcie negatywne nie wywołuje w stosunku do skarżącego niejako automatycznych i trudnych do odwrócenia skutków finansowych. Wydana decyzja nie nakłada bowiem na skarżącego jakichkolwiek obowiązków i nie wymaga od niego dokonywania jakichkolwiek czynności. Dlatego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.