III SA/Gd 317/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Referent Monika Majewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. Ż. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 29 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę. Rozkazem personalnym z dnia 30 marca 2009 r. nr [...] Komendant Miejski Policji zwolnił sierż. szt. M. Ż. ze służby w Policji z dniem 15 kwietnia 2009 r. i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 41 ust. 2 pkt 9 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 45, poz. 277 ze zm.). W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 8 lutego 2008 r. Prokuratura Rejonowa w S. powiadomiła o wszczęciu przeciwko M. Ż. śledztwa, w którym przedstawiono zarzuty popełnienia przestępstw umyślnych ściganych z oskarżenia publicznego z art. 228 § 3 k.k. i 271 § 1 k.k. – poświadczenia nieprawdy na odcinkach mandatów karnych wystawianych sprawcom wykroczeń. W związku z tym policjant został zawieszony w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy, na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji. Nadto w dniu 8 lutego 2008 r. wszczęto przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne, które zawieszono do czasu zakończenia sprawy karnej. Rozkazem personalnym z dnia 7 maja 2008 r. zawieszenie funkcjonariusza zostało przedłużone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego. W dniu 25 czerwca 2008 r. Prokuratura Rejonowa w S. przesłała do Sądu Rejonowego w G. akt oskarżenia w sprawie w/w policjanta. W dniu 11 lutego 2009 r. wszczęto z urzędu postępowanie w sprawie zwolnienia M. Ż. ze służby. Ze względów formalnych uchybień, nie został uwzględniony wniosek pełnomocnika funkcjonariusza o zawieszenie postępowania. Nadto policjant nie skorzystał z przysługującego mu prawa do zapoznania się we wskazanym termie z aktami postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji policjanta można zwolnić ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, jeżeli nie ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia. Organ podkreślił, że do chwili obecnej trwa postępowania karne, a zawieszenie w czynnościach służbowych nie zostało uchylone. Ponadto zaznaczył wysoki ciężar gatunkowy przedstawionych zarzutów, zawiłość sprawy i długi okres przebywania policjanta poza służbą. Pozostawanie w służbie takiego policjanta podważa zaufanie obywateli do Policji, a tym samym narusza interes społeczny. W przypadku oczyszczenia policjanta z zarzutów, będzie miał on prawo do złożenia wniosku o przywrócenie do służby. W odwołaniu od tej decyzji M. Ż. podniósł, że postępowanie sądowe przed Sądem Rejonowym w G. było dotknięte wieloma uchybieniami. Co ważne nadal objęty jest fundamentalna zasadą domniemania niewinności. Wysunął także zarzuty w odniesieniu do postępowania przygotowawczego. Podkreślił, że posiada 15 letni staż pracy w Policji i pochodzi z rodziny w której wiele osób służyło w Policji. Po rozpatrzeniu odwołania Komendant Wojewódzki Policji rozkazem personalnym z dnia 29 kwietnia 2009 r. utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji. Organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania i w pełni podzielił stanowisko organu niższej instancji. Podkreślił przy tym, że funkcjonariusz był dwukrotnie informowany o możliwości zapoznania się z aktami postępowania administracyjnego. W dniu 23 marca 2009 r. wyznaczonym jako dzień zapoznania się z aktami, wymieniony funkcjonariusz informował innego policjanta, że ze względu na sprawę sądowa, będzie mógł się stawić dopiero 2 kwietnia. W kwestii wniosku o zawieszenie postępowania organ odwoławczy stwierdził, że brak jest związku przyczynowego miedzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a postępowaniem karnym dotyczącym wymienionego. Zaznaczył także, że art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji jest fakultatywną podstawą zwolnienia, która pozostawia rozstrzygnięcie w uznaniu organu. W sprawie organ pierwszej instancji dokonał rzetelnej oceny stanu faktycznego i prawnego i w oparciu o tą ocenę podjął rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy nie dopatrzył się żadnych uchybień procesowych i uznał, że rola oraz zadania Policji wyrażające się w służbie społeczeństwu uzasadniają eliminowanie ze służby funkcjonariuszy, którzy osłabiają jej autorytet. Podnoszone przez stronę argumenty nie podważają ustawowej przesłanki jaką jest 12 miesięczny okres zawieszenia w czynnościach służbowych przy istnieniu przyczyn będących podstawą zawieszenia. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Komendant Wojewódzki Policji uznał, że strona miała zapewniony czynny udział w postępowaniu i sama nie skorzystała z możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. Ż. zarzucił organom naruszenie art. 10 § 1 oraz art. 79 § 2 k.p.a. W jego ocenie podejmował czynności w celu zgłoszenia w terminie swoich wniosków i żądań informując wskazanego funkcjonariusz, że po sprawie sądowej przedstawi dodatkowe dowody. Ponadto otrzymał postanowienie Komendanta Miejskiego Policji o przedłużeniu postępowania administracyjnego do 10 kwietnia 2009 r. Po stanieniu się w Komendzie funkcjonariusz odmówił mu wglądu do akt postępowania i składania jakichkolwiek wniosków twierdząc, że od 2 dni jest cywilem. Powtórzył też zarzuty odwołania odnośnie wadliwego prowadzenia postępowania karnego, przedstawiając swoją wersję wydarzeń objętych tym postępowaniem. Podkreślił, że już 26 czerwca 2008 r. Prokurator wydał postanowienie o umorzeniu 4 z 9 zarzutów. Wbrew twierdzeniom Komendanta Wojewódzkiego Policji był on niejednokrotnie nagradzany za wyniki w służbie i pozytywnie zaopiniowany na misję ONZ w Kosowie. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko. Na rozprawie w dniu 15 października 2009 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył dwie kopie postanowień Komendanta Miejskiego Policji z dnia 18 lipca 2009 r. (dotyczącego skarżącego) o podjęciu zawieszonego postępowania dyscyplinarnego oraz o umorzeniu tego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Podstawą zwolnienia skarżącego był ponad 12-to miesięczny okres jego zawieszenia w służbie, spowodowany toczącym się postępowaniem karnym. Z akt sprawy wynika, iż do czasu zakończenia postępowania administracyjnego nie zapadł wyrok w sprawie karnej. Organ zgodnie z treścią art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji, wyżej cytowanej miał podstawy do orzeczenia o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji. Wprawdzie zwolnienie to jest fakultatywne to jednak organ administracji wyczerpująco i szczegółowo uzasadnił przyczyny zwolnienia i w tym zakresie nie przekroczył swoich uprawnień. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.