III SA/Gd 317/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę. R. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę oznaczoną jako: "Pozew o zapłatę ". W piśmie tym wniósł o zasądzenie od Starosty Powiatowego kwoty 425 złotych, tytułem zwrotu nienależnie pobranej opłaty za wyrobienie karty pojazdu. W uzasadnieniu wyjaśnił, że swoje roszczenie wywodzi z faktu uiszczenia w zawyżonej wysokości opłaty za kartę pojazdu wydaną dla samochodu osobowego marki Volkswagen Golf 3, o numerze rejestracyjnym [[...]]. Wskazał, iż fakt, że opłata w kwocie 500 zł była pobierana w zawyżonej wysokości został potwierdzony wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie sygn. U 6/04, który uznał za niezgodne z Konstytucją i ustawą przepisy rozporządzenia wykonawczego ustalające wysokość opłaty. W następstwie zmiany przepisów opłatę zmniejszono do kwoty 75 zł. W tym stanie powstała różnica pomiędzy kwotą uiszczoną, a wynikającą z obowiązującego prawa. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia. Zarządzeniem z dnia 20 maja 2014 r. skarżący wezwany został do sprecyzowania, czy przedmiotem skargi jest żądanie zasądzenia określonej kwoty pieniężnej od Starosty Powiatowego, czy też czynność Starosty (z jakiego dnia) polegająca na odmowie zwrotu należności za wydanie karty pojazdu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 23 maja 2014 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W świetle utrwalonej linii orzeczniczej sprawy dotyczące kwestii zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu mogą być rozstrzygane w postępowaniu zarówno przed sądami powszechnymi, jak i administracyjnymi, w zależności od treści żądania. W uchwale z dnia 16 maja 2007 r. (sygn. akt III CZP 35/07; OSNC 2008/7-8/72) Sąd Najwyższy stwierdził, że dopuszczalna jest droga sądowa do dochodzenia roszczenia o zapłatę, którego podstawę stanowi nienależne pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu, określonej w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.). Z kolei w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r. (sygn. akt I OPS 3/07; ONSA i WSA 2008/2/21) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd zgodnie z którym, kierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jednocześnie zastrzegł, że przyjęcie takiego stanowiska nie oznacza, iż tym samym droga sądowa przed sądem powszechnym dla dochodzenia roszczenia o zapłatę, którego podstawę stanowi nienależne pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu jest niedopuszczalna. Należy zatem przyjąć, że w zależności od treści sformułowanego żądania, do rozpoznania sprawy o zwrot opłaty za kartę pojazdu właściwy będzie - sąd powszechny (w przypadku gdy żądanie ma postać roszczenia cywilnoprawnego), bądź sąd administracyjny (w sytuacji, gdy skarga dotyczy legalności czynności organu administracji publicznej polegającej na odmowie zwrotu opłaty). W niniejszej sprawie pismo inicjujące postępowanie przed sądem administracyjnym zostało oznaczone jako: "Pozew o zapłatę " oraz zawarto w nim żądanie zasądzenia od "pozwanego" Starosty na rzecz "powoda" R. M. kwoty 425 zł, tytułem zwrotu nienależnie pobranej opłaty za wyrobienie karty pojazdu. W tej sytuacji, wobec wątpliwości co do charakteru pisma i zgłoszonych w nim żądań, wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy przedmiotem skargi jest żądanie zasadzenia określonej kwoty pieniężnej od Starosty Powiatowego, czy też czynność Starosty polegająca na odmowie zwrotu należności za wydanie karty pojazdu. Mimo wezwania skarżący nie wyjaśnił charakteru wniesionego pisma z dnia 17 marca 2014 r., nie wskazał też zaskarżonej czynności oraz jej daty, a zatem nie wskazał tych elementów formalnych, jakie winna zawierać skarga do sądu administracyjnego. W tej sytuacji, opierając się na treści pisma skarżącego z dnia 17 marca 2014 r. należało dojść do przekonania, że sformułowane w skardze żądanie ma charakter cywilnoprawny. Do rozpoznawania spraw o roszczenia cywilnoprawne właściwy jest zaś sąd powszechny. Brak natomiast właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania tego rodzaju spraw, co uzasadnia odrzucenie skargi R. M. na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak na wstępie.