III SA/Gd 319/07

WyrokWSA w Gdańsku2007-10-25

Skład orzekający: Marek Gorski, Alina Dominiak, Anna Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego strażakowi Państwowej Straży Pożarnej, który dwukrotnie odmówił przyjęcia oferowanego lokalu, jest zasadna, jeśli organy administracji nie oceniły prawidłowo zasadności tych odmów i nie umożliwiły strażakowi zapoznania się z dokumentacją techniczną oferowanego lokalu?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję organu I instancji, stwierdzając naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania. Organy administracji nie oceniły prawidłowo zasadności odmowy przyjęcia lokalu przez strażaka, co jest wymogiem wynikającym z przepisów ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Ponadto, organy nie umożliwiły strażakowi zapoznania się z dokumentacją techniczną oferowanego lokalu, co narusza zasady postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego mł. asp. J. S. przez Komendanta Państwowej Straży Pożarnej. Organ I instancji odmówił wypłaty równoważnika i przydzielił lokal, a organ II instancji utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucił organom, że nigdy nie odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu, gdyż nie otrzymał informacji o jego stanie technicznym i nie miał możliwości zapoznania się z dokumentacją techniczną. Kwestionował również ocenę zasadności odmowy przyjęcia lokalu w 2003 roku.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję i decyzję organu I instancji, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Protokolant Sekretarz Sądowy Anna Zegan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2007 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...]., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją nr [...] z dnia [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, na podstawie art. 138 § 1 kpa oraz art. 76 ust. 2 i 9 i art. 78 ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej ( j. t. Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1230 , powinno być: z 2006 r. Nr 96 poz.667 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania mł. asp. J. S. od decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] (w aktach administracyjnych inna data) w sprawie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz przydziału lokalu mieszkalnego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, co następuje: wskazaną wyżej decyzją z dnia [...] organ I instancji odmówił J. S. wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz przydzielił lokal mieszkalny będący w zarządzie Komendy Powiatowej PSP znajdujący się przy ul. [...], będący w należytym stanie technicznym i sanitarnym oraz odpowiadający przysługującym strażakowi normom zaludnienia. W uzasadnieniu organ I instancji powołał się na złożone przez zainteresowanego oświadczenie mieszkaniowe i wniosek o przydział lokalu mieszkalnego. Od decyzji tej odwołał się J. S. podnosząc, że według jego informacji lokal nie spełnia norm zaludnienia. W ocenie organu II instancji, Państwowy Powiatowy Komendant Straży Pożarnej działał zgodnie z prawem. Stosownie do art. 78 ust. 2 pkt. 2 ( ustawy o PSP) równoważnik za brak lokalu mieszkalnego nie przysługuje, jeśli strażak odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego, odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia oraz znajdującym się w należytym stanie technicznym i sanitarnym albo złożenia wniosku o przydział takiego lokalu. J. S., co wynika ze złożonego oświadczenia mieszkaniowego, wraz z rodziną zamieszkuje w C., przy ul. [...] w lokalu, do którego tytuł prawny mają teściowie strażaka – H. i C. R. Ponadto już w 2003 roku zainteresowany odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego, który odpowiadał normom i był w należytym stanie technicznym. Z akt sprawy wynika bowiem, że pismem z dnia 29 sierpnia 2003 roku Komendant Powiatowej Straży Pożarnej powiadomił zainteresowanego o zamiarze przyznania z dniem 1.10.2003 roku mieszkania w C., przy ul. [...] o pow.48,1 m2. Pismem z dnia 9.09.2003 roku J. S. poinformował, że nie przyjmie oferowanego lokalu; w związku z tym decyzją z dnia [...] odebrano J. S. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznany decyzją z dnia[...] . W dniu 29 stycznia 2007 roku J. S. złożył wniosek o przydział lokalu mieszkalnego lub poprawę warunków mieszkaniowych, w odpowiedzi na który Komendant Powiatowy PSP przydzielił wnioskodawcy lokal mieszkalny w C., przy ul. [...], spełniający normy zaludnienia określone w § 3.1 i 3.2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 listopada 2005 roku w sprawie przydziału i zwalniania lokali mieszkalnych oraz kwater tymczasowych przysługujących strażakom PSP, a także warunków zamiany lokali mieszkalnych (Dz. U. Nr 241 z 2005 roku poz.2035).Powierzchnia mieszkalna przydzielonego lokalu to 38,62 m 2, jedna norma zaludnienia zgodnie z art. 76 ust.2 ustawy o PSP to 7m 2, zatem zostały spełnione wymagane ustawą normy zaludnienia. Całość materiału dowodowego wskazuje, że J. S. odmówił wcześniej przyjęcia lokalu mieszkalnego, w związku z czym odebrany został równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego. W bieżącym roku zainteresowany odmówił przyjęcia samodzielnego lokalu mieszkalnego, przydzielanego na wniosek. Na podstawie art. 78 ust. 2 ustawy o PSP równoważnik za brak lokalu nie przysługuje, jeżeli strażak odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego, odpowiadającego przysługującym normom zaludnienia oraz znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym, w związku z czym organ II instancji orzekł, jak w sentencji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. S. nie zgodził się z uzasadnieniem decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP i podniósł, co następuje: skarżący nigdy nie odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym normom zaludnienia i będącego w należytym stanie technicznym i sanitarnym, gdyż nigdy nie otrzymał pisma, w którym takie informacje o lokalu byłyby zawarte, a także nigdy nie odmówił złożenia wniosku o przydział takiego lokalu. W 2003 roku otrzymał jedynie pismo informujące o zamiarze przydzielenia lokalu mieszkalnego, w którym podane były tylko adres lokalu i jego całkowita powierzchnia. Skarżący zamieszkuje wraz z rodziną w C. przy ul. [...], w mieszkaniu, do którego tytuł prawny mają teściowie piszącego i nigdy w oświadczeniu mieszkaniowym skarżący nie podawał, że przysługuje mu tytuł prawny do tego lokalu. Skarżący nigdy nie odmówił przyjęcia lokalu będącego w należytym stanie technicznym i sanitarnym oraz odpowiadającego normom, gdyż nigdy informacji o tym skarżącemu nie podano. Skarżący zaprzecza, by w 2003 roku odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego, gdyż – wobec nie zachowania procedur związanych z przydzielaniem lokalu (wezwanie do złożenia wniosku, rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej) skarżący uważa, że fakt taki nie miał miejsca. Skarżący domagał się umożliwienia mu zapoznania się ze stanem technicznym i sanitarnym przydzielanego lokalu, co miało miejsce, lecz również chciał zapoznać się z dokumentacją dotyczącą przebudowy tego lokalu. Według stanu wiedzy skarżącego lokal przebudowano, jednak skarżący nie jest pewien, czy uczyniono to zgodnie z prawem budowlanym i czy powierzchnia lokalu odpowiada przysługującym strażakowi i jego rodzinie normom zaludnienia. Lokal, zdaniem skarżącego, jest niefunkcjonalny, niepraktyczny i odnosi się wrażenie, że przebudowano go w celu zwiększenia powierzchni mieszkalnej, co nie oznacza, że uczyniono to w sposób racjonalny. W uzasadnieniu decyzji Komendanta Wojewódzkiego napisano, że skarżący dwukrotnie tzn. w 2003 roku i w roku bieżącym odmówił przyjęcia proponowanego lokalu mieszkalnego, z czym skarżący nie zgadza się, bowiem w 2003 roku nie przydzielono mu lokalu, a w roku bieżącym – złożył jedynie odwołanie, chcąc uzyskać możliwość zapoznania się z dokumentacją techniczną proponowanego lokalu. W uzasadnieniu decyzji pojawiają się słowa bezzasadnie odmówił przyjęcia przydzielonego lokalu. Skarżący nie zgadza się z takim określeniem, gdyż w 2003 roku grzecznie podziękował za propozycję przydzielenia lokalu mając na uwadze fakt, że żona skarżącego ma pracę w miejscu obecnego zamieszkania, a sytuacja na rynku pracy w małych miejscowościach jest trudna oraz – dobro dzieci, uczęszczających do określonej szkoły. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Komendant PSP wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta – w myśl art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "ppsa") lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 ppsa). W myśl art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten umożliwia więc uwzględnienie skargi także z takich powodów, których nie podniesiono w podczas toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, a które skutkują wadliwością decyzji wymagającą jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Podkreślić przy tym należy, iż przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji brany jest pod uwagę stan prawny, który miał zastosowanie w chwili wydawania tej decyzji. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego wydana została z powołaniem się na nieaktualny akt prawny tj. w osnowie decyzji przywołano tekst ustawy o Państwowej Straży Pożarnej z dnia 24 sierpnia 1991 roku i tekst opublikowany w Dz. U. Nr 147 poz.1230 z 2002 roku, podczas, gdy w czasie orzekania w sprawie znajdowały zastosowanie przepisy ustawy wg. stanu prawnego opublikowanego w Dz. U. Nr 96 z 2006 roku poz.667 ze zm. Nadto w osnowie decyzji organu odwoławczego wskazano, że organ ten utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...], podczas gdy decyzja Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] nosi datę [...] Jak wynika z treści uzasadnień do rozstrzygnięć organów obu instancji, za główną przyczynę odmowy przyznania skarżącemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego uznają organy "bezzasadną odmowę przyjęcia lokalu mieszkalnego, odpowiadającego przysługującym normom zaludnienia i będącego w należytym stanie technicznym i sanitarnym", co rzekomo miał uczynić skarżący i to dwukrotnie , bo w 2003 roku i w 2007 roku. Tymczasem z materiału dowodowego sprawy wynika, że twierdzenie skarżącego, iż organy nie oceniły właściwie tej okoliczności, jest uzasadnione. Po pierwsze w 2003 roku, po propozycji przydzielenia J. S. lokalu w C., organ I instancji nie oceniał, czy odmowa przyjęcia tamtego lokalu była "bezzasadna". Wynika to z akt sprawy, w których oprócz korespondencji na temat przydziału lokalu przy ul. [...] w C., znajduje się jedynie decyzja Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej nr [...] z dnia [...] w sprawie cofnięcia równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, w której napisano, że "na podstawie odmowy przyjęcia proponowanego lokalu mieszkalnego zabieram Panu równoważnik za brak lokalu /..../".Jak słusznie podniesione w skardze, organ nie ocenił wówczas, czy J. S. odmówił przyjęcia lokalu zasadnie, czy bezzasadnie, jak wymaga tego art. 78 ust. 2 pkt.2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej. Przepis ten stanowi, że równoważnik za brak lokalu mieszkalnego nie przysługuje, jeżeli strażak: /..../, – pkt.2" odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego, odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia oraz znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym albo złożenia wniosku o przydział takiego lokalu, o którym mowa w art. 76 ust. 7,". W brzmieniu tym przepis obowiązuje od 1 lipca 2005 roku. Skoro zatem w 2003 roku organ I instancji nie oceniał, czy odmowa przyjęcia lokalu nastąpiła bezzasadnie ( skarżący nie odwoływał się od decyzji odbierającej równoważnik za brak lokalu), to okoliczności tej organ albo nie powinien przywoływać w 2007 roku albo – jak wymaga tego przepis – ocenić, czy odmowa przyjęcia lokalu nastąpiła w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu i – czy była bezzasadna. Użyte w przepisie sformułowanie "bezzasadnie odmówił" wymaga bowiem każdorazowej oceny zasadności postępowania funkcjonariusza straży pożarnej na tle konkretnych okoliczności faktycznych sprawy. Brak odniesienia się do tych okoliczności i ocenienia ich przez organy uzasadnia zarzut dowolności postępowania organów i nie może zasługiwać na aprobatę, gdyż jest to postępowanie niezgodne z zasadami kpa, a w szczególności – z art. 7- 11 kpa. Jeśli zaś chodzi o przydzielenie skarżącemu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w C., to należy wskazać, że i w tym postępowaniu organy uchybiły obowiązkowi należytego wyjaśnienia stany faktycznego sprawy. Skoro przepisy art. 76 i n. ustawy o Państwowej Straży Pożarnej wymagają, by lokal mieszkalny i kwatera przydzielane strażakowi były w należytym stanie technicznym i sanitarnym, to powinnością organu jest umożliwienie zainteresowanemu zapoznania się ze stanem lokalu. Zarówno w toku postępowania przed organem I instancji ( pismo z dnia 18.01.2007 roku) jak i w odwołaniu od decyzji organu I instancji oraz w skardze do Sądu skarżący podnosił, że chciał zapoznać się z dokumentacją techniczną (przebudowy) proponowanego lokalu mieszkalnego. Wniosek taki organ winien był uwzględnić w myśl art. 78 § 1, 77 § 1 i 80 kpa albowiem wiedza o stanie technicznym lokalu, to również znajomość dokumentacji technicznej lokalu i dokonanych w nim przeróbek czy przebudowy. Tymczasem z akt sprawy nie wynika, by skarżący strażak miał możliwość zapoznania się ze stanem technicznym i sanitarnym lokalu, w tym – by miał dostęp do dokumentacji technicznej lokalu, w którym ma zamieszkać z rodziną. Tym samym za uzasadniony uznał Sąd zarzut skargi o podjęciu decyzji w przedmiocie przydzielenia lokalu mieszkalnego z naruszeniem przepisów i zasad kodeksu postępowania administracyjnego. W zaskarżonych decyzjach orzeczono równocześnie o przydzieleniu lokalu mieszkalnego i o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, a przecież dopiero ostateczna decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego powoduje, że z tej przyczyny funkcjonariuszowi straży pożarnej nie należy się równoważnik pieniężny. Uznawszy zatem, że zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji naruszają prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ppsa – orzekł jak w pkt. 1 sentencji. Orzeczenie w pkt. 2 sentencji wyroku znajduje umocowanie w art. 152 cyt. ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło