III SA/Gd 320/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. i A. K. – M. na pismo Starosty [...] z dnia 13 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie informacji dotyczącej skierowania w sprawie umieszczenia dziecka w placówce socjalizacyjnej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 2 kwietnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło przekazane przez organ pismo I. M. i A. K. – M. z dnia 25 lutego 2019 r. zawierające skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie doręczenia skierowania dotyczącego umieszczenia dziecka w placówce socjalizacyjnej wraz z pouczeniem o środkach zaskarżenia. Skarżący zarzucili, że stosowne skierowanie (stanowiące według skarżących decyzję administracyjną) z dnia 31 marca 2016 r. nr [...] nie zawierało obowiązkowego pouczenia. W związku z tym organ winien był doręczyć skarżącym przedmiotowe skierowanie wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia. Z treści wyżej wskazanego pisma skarżących wynikało nadto, że skarżący kwestionują pismo Starosty [...] z dnia 13 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie informacji dotyczącej skierowania w sprawie umieszczenia dziecka w placówce socjalizacyjnej. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że przedmiotowe skierowanie wydane w związku z orzeczeniem sądowym nie jest decyzją administracyjną a czynnością materialno - techniczną. Nadto sprawa umieszczenia syna skarżących w placówce w K. w następstwie skierowania nr [...] była już przedmiotem rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego [...], które w postanowieniu z dnia 21 stycznia 2019 r. nr [...] zauważyło, że skierowanie nie stanowi decyzji administracyjnej. Sprawa ze skargi na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie doręczenia skierowania dotyczącego umieszczenia dziecka w placówce socjalizacyjnej wraz z pouczeniem o środkach zaskarżenia została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pod sygnaturą III SAB/Gd 20/19. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 maja 2019 r. rozdzielono skargi zawarte w wyżej wskazanym piśmie skarżących z dnia 25 lutego 2019 r. wyłączając do odrębnego rozpoznania skargę na pismo Starosty [...] z dnia 13 lutego 2019 r. nr [...].Ta sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Gd 320/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprawa zainicjowana przez skarżących nie należy do właściwości sądu administracyjnego i w związku z tym podlega odrzuceniu. W świetle art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV,V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2018 r., poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego a zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest pismo Starosty [...] (w imieniu którego działał Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie [...]) z dnia 13 lutego 2019 r. stanowiące odpowiedź na pismo skarżących z dnia 4 lutego 2019 r. wzywające do usunięcia naruszenia prawa. Pismo to zawiera w swej treści informację dotyczącą skierowania w sprawie umieszczenia dziecka w placówce socjalizacyjnej. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie nie jest zatem samo skierowanie nr [...]. W ocenie Sądu zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.) ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 wskazanej ustawy). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było zatem to, czy zaskarżone pismo mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W ocenie Sądu zastosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych i kierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania przez organ administracji publicznej a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność. Zaskarżone pismo nie posiada tej ostatniej cechy, ponieważ brak jest bezpośredniego związku między treścią pisma (mającego wyłącznie charakter informacyjny a nie władczy) a sferą praw i obowiązków skarżących. Powyższe prowadzi do wniosku, że pismo to, będące jedynie pismem informacyjnym, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skoro zatem złożona przez skarżących skarga nie dotyczyła wykonywania zadań administracji publicznej w formach prawnych poddanych przez ustawodawcę kontroli sądu administracyjnego należało stwierdzić, że skarga ta nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd zobligowany jest odrzucić skargę jeżeli zainicjowana skargą sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.