III SA/Gd 322/10

PostanowienieWSA w Gdańsku2010-11-16

Skład orzekający: Felicja Kajut, Anna Orłowska, Joanna Zdzienicka-Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zakaz zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry, wynikający z art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, stanowi "przepis techniczny" w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE, który powinien zostać przekazany Komisji Europejskiej?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie w sprawie, ponieważ udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w innej sprawie (sygn. akt III SA/Gd 261/10) będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Pytanie dotyczy interpretacji art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE w kontekście zakazu zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry.
Stan faktyczny
Spółka "A" Sp. z o.o. uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Następnie wystąpiła o zmianę zezwolenia w zakresie lokalizacji punktów gier. Dyrektor Izby Celnej odmówił zmiany decyzji, powołując się na art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, który zakazuje takiej zmiany. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Celnej w drugiej instancji. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Rozstrzygnięcie
Sąd zawiesił postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2010 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 10 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: 1. zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo; 2. zawiesić postępowanie w sprawie. Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia 8 maja 2009 r. nr [...] udzielił Spółce z o.o. A z siedzibą we W. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...], na okres 6 lat. Wnioskiem z dnia 16 grudnia 2009 r. Spółka wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej o zmianę, na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 24 ust. 1a i art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650 ze zm.), decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 maja 2009 r., w zakresie lokalizacji punktów gier wskazanych w załączniku nr 1 w pozycjach: [...]. Po rozpatrzeniu wniosku, Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia 22 lutego 2010 r. odmówił zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 maja 2009 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 253a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), zwanej dalej O. p., art. 135 ust. 2, art. 118 w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) oraz art. 238 ust.2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz.1323). W uzasadnieniu podniósł, iż w myśl art. 135 ust. 2 obowiązującej od 1 stycznia 2010 r. ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, nie można dokonać zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych w zakresie dotyczącym zmiany miejsca urządzania gry. Ustawodawca nie wykluczył wprawdzie stosowania instytucji zmiany decyzji ostatecznej udzielającej zezwolenia na urządzanie gier na automatach, jednakże przepis szczególny art. 135 ust. 2 cyt. ustawy ograniczył stosowanie tej instytucji. Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia 10 maja 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając iż została wydana w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 233 § 1 pkt 1 O.p. oraz art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540). Decyzja jest przedmiotem skargi w sprawie zarejestrowanej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt IIISA/Gd 322/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10, następujące pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry". Udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie w sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło