III SA/Gd 322/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Sądu Rejonowego [...] w G. VII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 19 marca 2012 r. sygn. akt [...] w przedmiocie sprzedaży udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych). W dniu 7 maja 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. G. ("powoda"), w której skarżący wniósł o: 1.naprawienie szkód spowodowanych przez administrację Sądu Rejestrowego zgodnie z art. 415 – 417 k.c.; 2. uchylenie decyzji postanowienia sygn. akt: Rej. KRS [...] 3. zaprzestanie szykan/manipulacji ze strony organu oraz osób dopozwanych w stosunku do powoda i jego rodziny; 4. zasadzenie od pozwanych kosztów postępowania [...]". Jako "stronę pozwaną" wskazano "SSR J. P. przy udziale Sąd Rejonowy [...] Wydział VII Gospodarczy w G. [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270). W myśl art. 3 § 2 w/w aktu normatywnego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Mając na uwadze w/w katalog należy wskazać, że żadne z żądań skarżącego zawarte w skardze datowanej na dzień 1 maja 2012 r. nie może stanowić przedmiotu skargi do sądu administracyjnego. Po pierwsze, roszczenie w przedmiocie naprawienia szkód spowodowanych przez administrację Sądu Rejonowego w G. może być przez skarżącego dochodzone nie przed sądem administracyjnym a w postępowaniu przed sadem powszechnym z uwagi na fakt, iż jest to roszczenie o charakterze cywilnoprawnym. Zgodnie bowiem z regulacją art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) kodeks ten normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Z kolei w świetle zasady wyrażonej w art. 2 ustawy - Kodeks postępowania cywilnego do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne Po drugie, w gestii sądu administracyjnego nie leży kontrola jakichkolwiek rozstrzygnięć podejmowanych przez sądy gospodarcze (sądy rejestrowe), które to z mocy decyzji polskiego ustawodawcy umiejscowione zostały w pionie sądownictwa powszechnego. Kontrolę tego typu rozstrzygnięć jak i właściwość instancyjną w tych sprawach określają przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego. Stosowne regulacje w tej materii zawierają art. 6941 – 6948 przedmiotowego aktu prawnego. Również postanowienie z dnia 19 marca 2012 r. wydane w oparciu o dyspozycję art. 908 § 1 ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, które skarżący a limine kwestionuje nie może stanowić przedmiotu kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny. Po trzecie, sąd administracyjny nie ma nadto jakichkolwiek podstaw prawnych do podejmowania działań mających na celu doprowadzenie do – jak to wskazał skarżący – "zaprzestania szykan/manipulacji ze strony organu oraz osób dopozwanych w stosunku do powoda i jego rodziny". Wszelkie obiekcje co do sposobu i skutków działania osób reprezentujących Sąd Rejonowy [...] w G. skarżący winien zgłaszać Prezesowi tego sądu, względnie Prezesowi Sądu Okręgowego w G. Stosowne regulacje w tej materii zawarte są w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98. poz. 1070 ze zm.) oraz w ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., Nr 109, poz. 639 ze zm.). W końcu należy zauważyć, że w zaskarżonym postanowieniu skarżący został pouczony o sposobie i terminie wniesienia zażalenia na to postanowienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Powyższe okoliczności jak i wskazany wyżej przepis obligują tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do odrzucenia wniesionej skargi, o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. Rozstrzygniecie w przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu ma z kolei swoją podstawę w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.