III SA/Gd 334/06

Dnia13 września 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędziowie: WSA Tamara Dziełakowska NSA Anna Orłowska /spr./ Protokolant Asystent sędziego Robert Daduń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2006 roku sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 12 kwietnia 2006 roku nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 12 kwietnia 2006 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...], powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. i art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz.908 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 1 i § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. Nr 133, poz.1123 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 14 września 2005 roku o odmowie zarejestrowania na wniosek M. K. samochodu marki [...] wyprodukowanego w 1991 roku, o nr nadwozia [...] i nr silnika [...]. W uzasadnieniach decyzji organy wyjaśniły, że zgodnie z przywołanymi przepisami dotyczącymi rejestracji pojazdów, zasadnicze znaczenie ma przedłożenie dowodu własności pojazdu. Dokument ten ma przedłożyć wnioskodawca, przy czym treść dokumentu, w świetle wszystkich okoliczności sprawy, nie może budzić wątpliwości, co do udokumentowania własności pojazdu i jego podstawowych elementów. Za dowód własności nie została uznana przedkładana przez M. K. umowa sprzedaży z dnia 21 lipca 2005 roku, zawarta pomiędzy wnioskodawcą, a A. L., bowiem z akt sprawy wynika, że określone w umowie oznaczenia identyfikacyjne silnika i nadwozia pojazdu są niezgodne ze stanem faktycznym, gdyż pierwotne oznaczenia - jak ustaliły organy ścigania - zostały zmienione. W szczególności zostało zmienione oznaczenie identyfikacyjne silnika i nadwozia pojazdu. Wprawdzie ocena ważności umowy kupna – sprzedaży w zakresie przeniesienia prawa własności nie należy do organu administracji, jednakże organ ten – w ramach art. 80 k.p.a., ocenia dla potrzeb prowadzonego postępowania, czy dana, istotna dla sprawy okoliczność została udowodniona. Jak wyjaśnił organ odwoławczy w związku z zarzutami podniesionymi w odwołaniu, organ I instancji nie stwierdzał w zaskarżonej odwołaniem decyzji, że A. L. nie była właścicielką pojazdu, lecz ocenił, że przedkładana umowa budzi wątpliwości i nie może być zakwalifikowana jako "dowód własności" pojazdu w rozumieniu przepisów o rejestracji pojazdów. Postępowanie karne w sposób jednoznaczny wykazało, że przedstawiany do rejestracji samochód ma przerobione numery identyfikacyjne nadwozia i silnika, co wynika z umorzenia postępowania karnego "w sprawie przerobienia numerów identyfikacyjnych", a postępowanie zakończyło się umorzeniem wobec "niewykrycia sprawcy przestępstwa." W końcowej części uzasadnienia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 66a ust. 2 ustawy, m.in. w przypadku pojazdu, którego cecha identyfikacyjna uległa zatarciu lub sfałszowaniu, starosta właściwy w sprawach rejestracji pojazdu wydaje decyzję o nadaniu cech identyfikacyjnych po wykazaniu przez wnioskującego prawa własności pojazdu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. K. zarzucił, że decyzję Kolegium podjęto z naruszeniem przepisów art.7,77 i 80 k.p.a., wobec niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie oraz – przyjęcie za podstawę rozstrzygnięcia okoliczności nieistniejących. Wniesiono o uchylenie decyzji organów obu instancji. Uzasadniając wnioski i zarzuty skargi podniesiono, że samochód został zakupiony w 2003 roku na terenie Niemiec, po przywiezieniu do Polski uregulowane zostały należności celne. Po badaniach wykonanych w Laboratorium Kryminalistycznym KW Policji w G. w dniu 23 sierpnia 2003 roku biegły napisał w ekspertyzie, że identyfikacyjne (fabryczne) numery nadwozia zostały zmienione przez uprawnioną stację obsługi pojazdów na terenie Niemiec. Skarżący nie zgadza się z tezą uzasadnienia decyzji organu II instancji, zarzuca, że nie jest prawdą, by w odniesieniu do przedmiotowego samochodu organy ścigania wydały postanowienie o umorzeniu postępowania z powodu niewykrycia sprawcy przestępstwa, a nawet gdyby tak było, to nie może to przesądzać o sposobie załatwienia sprawy administracyjnej. Zdaniem skrzącego, organy niesłusznie odmówiły zarejestrowania samochodu odnośnie którego skarżący wykazał w sposób przewidziany prawem, że pojazd stanowi jego własność, a biegły orzekł, że zmiana numeru identyfikacyjnego nadwozia miała miejsce na terenie Niemiec w uprawnionej stacji obsługi pojazdów, W ocenie strony skarżącej dopełnione zostały wszelkie wymogi przewidziane prawem, orzecznictwem i fachową literaturą, by dokonać rejestracji pojazdu na rzecz skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, ustosunkowano się do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 72 ust. 1 cyt. wyżej Prawa o ruchu drogowym dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu jest dowód rejestracyjny. Rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie dowodu własności pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był już zarejestrowany. Dowód rejestracyjny pojazdu zawiera między innymi numer identyfikacyjny nadwozia oraz silnika. Dane wpisane do dowodu rejestracyjnego winny być zgodne z oznaczeniem identyfikacyjnym nadwozia i silnika zamontowanym fabrycznie przez producenta. Jest to jeden z wymogów warunków technicznych pojazdów. Podstawą rejestracji pojazdu mogą być więc wyłącznie: dowód własności oraz dowód rejestracyjny zawierające autentyczne dane identyfikacyjne pojazdu zgodne z jego tabliczką znamionową zainstalowaną fabrycznie przez producenta lub zmienioną zgodnie z prawem. W sprawie niniejszej jest bezsporne, że zgłoszony do rejestracji pojazd ma przerobione numery identyfikacyjne nadwozia i silnika. Prawidłowo zatem organy administracji przyjęły, że przedłożone do rejestracji dokumenty nie zawierają danych zgodnych z numerami fabrycznymi pojazdu, a pojazd, w którym dokonano przebicia numeru podwozia i silnika, nie odpowiada warunkom technicznym. Prowadzić to musiało do odmowy jego rejestracji (por. § 2 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia: w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2-13 oraz § 3, składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza: 1) dowód własności pojazdu, 2) kartę pojazdu, jeżeli była wydana, 3) dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Z akt sprawy wynika, co prawda, że M. K. i A. L. zawarli w dniu 21 lipca 2005 roku umowę sprzedaży samochodu, o wymienionych w tym dokumencie danych (k-33 akt adm.), jednak skoro postanowieniem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 30 kwietnia 2004 roku RSD-241/04 umorzono – wobec niewykrycia sprawców przestępstwa – postępowanie karne w sprawie przerobienia /.../ numerów identyfikacyjnych w samochodzie m-ki [...] o nr.rej.[...], a dotyczy to numerów identyfikacyjnych nadwozia i silnika ( k-31 i n. akt adm.), to organy rejestracyjne słusznie przyjęły, iż nie można ustalić, czy umowa sprzedaży przeniosła własność przedstawianego do rejestracji samochodu. Zgodnie z treścią art. 6 i 8 oraz 75 § 1, 77§1, 80 i 81 k.p.a. organy orzekające swobodnie oceniały na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy mające istotne znaczenie dla sprawy okoliczności zostały udowodnione. Ocenie tej organy dały wyraz w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, przyjmując, że osoby zainteresowane zgodziły się z postanowieniem organów prokuratury, których nie kwestionowały. Zatem – wbrew poglądom wyrażonym w skardze – to nieuznanie faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym stanowiłoby naruszenie prawa procesowego i świadczyło o wadliwości decyzji (art.76 § 1 k.p.a.). Skoro orzekające w sprawie organy wskazały, że strona nie spełniła wymaganych przy rejestracji warunków, wyjaśniły, na jakiej podstawie zajęły takie stanowisko i wyjaśniły treść przepisów prawa regulujących sprawy rejestracji pojazdów, brak jest podstaw do zakwestionowania zaskarżonych decyzji. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę M. K., jako nieuzasadnioną, oddalił na podstawie art. 151 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.