III SA/Gd 334/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia 8 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wypłaty odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia stosunku służbowego postanawia: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił – jako wniesioną po terminie – skargę K. Z. na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...]z dnia 8 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wypłaty odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia stosunku służbowego. Odpis w/w postanowienia został skarżącemu doręczony w dniu 15 września 2010 r. W dniu 22 września 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na w/w postanowienie. Dla oceny zasadności złożonego przez skarżącego wniosku podstawowego znaczenia nabierają postanowienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Nadto, w myśl art. 87 § 1 tejże ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z § 2 przedmiotowego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze kwestię dochowania w/w 7 - dniowego terminu liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (w sprawie liczonego od dnia doręczenia postanowienia Sądu z dnia 30 sierpnia 2010 r.), okoliczności zawarte w aktach sprawy jak i podniesione we wniosku Sąd doszedł do przekonania, iż uchybienie terminowi przez stronę może być uznane za niezawinione. Niezamieszczenie w treści postanowienia z dnia 8 kwietnia 2010 r. (doręczonego skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2010 r.) pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, który to brak przyczynił się do nadania skargi dopiero w dniu 7 czerwca 2010 r. stanowi przykład okoliczności, która uprawdopodobnia brak winy w uchybieniu terminu. Należy na marginesie zauważyć, że wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym we wniosku z dnia 18 września 2010 r. pismo Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia 14 maja 2010 r. wobec swej niejednoznaczności jak i braku formy postanowienia, wywołuje wątpliwości interpretacyjne i z tego względu nie zostało poczytane przez Sąd jako odpowiedź na żądanie uzupełnienia postanowienia w rozumieniu art. 111 § 2 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), która uzasadniałaby możliwość liczenia terminu do wniesienia skargi od dnia 27 maja 2010 r. W konsekwencji w/w niezawinione przez stronę zdarzenie, uniemożliwiające wniesienie skargi w przepisanym terminie uznane być musi za okoliczność stanowiącą podstawę do przywrócenia terminu w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 w/w aktu normatywnego orzeczono jak w sentencji postanowienia.