III SA/Gd 335/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 1 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie przyznania pomocy mieszkaniowej postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wnioskiem z dnia 11 września 2008 r., którego braki formalne zostały uzupełnione w dniach 26 września 2008 r. oraz 7 października 2008 r. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 100 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącego oświadczenia na formularzu PPF ustalono, że aktualnie przebywa on w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony i nie otrzymuje jakichkolwiek dochodów, posiada tytuł prawny do lokalu mieszkalnego o powierzchni 37,46 m2, w którym zamieszkuje czterech członków rodziny, przy czym zarówno skarżący jak i osoby, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie nie posiadają przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro ani oszczędności. Dając wiarę temu oświadczeniu uznano, że skarżący wykazał dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przez niego kosztów sądowych w sprawie spowoduje skutki, o jakich mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Za taką oceną przemawia brak dochodów i oszczędności skarżącego oraz osób, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.