III SA/Gd 335/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie przyznania pomocy mieszkaniowej poprzez wynajem lokalu mieszkalnego oddala skargę. K. G. i wnioskiem z dnia 29 maja 2007r. wystąpił do Urzędu Miejskiego o pomoc mieszkaniową przez wynajem lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy. W piśmie z dnia 22 czerwca 2007 r. nr [...] pracownik Urzędu Miejskiego poinformował K. G., że nie spełnia on kryteriów kwalifikujących go do uzyskania pomocy mieszkaniowej z zasobów Gminy. Takie stanowisko zawarto też w piśmie Urzędu Miejskiego z dnia 8 lutego 2008r. nr [...] wskazując, że wnioskodawca nie spełnia kryterium kwalifikującego do udzielenia pomocy mieszkaniowej , bowiem posiada on tytuł prawny do lokalu. K. G. złożył odwołanie, wskazując, iż dotyczy ono "decyzji Urzędu Miejskiego" z dnia 8 lutego 2008 r., podając numer pisma z dnia 22 czerwca 2007r. W odwołaniu opisał swe warunki mieszkaniowe, stwierdzając, iż spełnia kryteria przyznania pomocy mieszkaniowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 1 lipca 2008r. na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż – zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. - od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Wniosek skarżącego dotyczył przyznania mu pomocy mieszkaniowej przez wynajęcie lokalu. Pomoc mieszkaniowa uregulowana jest w ustawie z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, jak również w przepisach prawa miejscowego. Z art. 5 przywołanej ustawy wynika, że lokatora z gminą łączy stosunek najmu lokalu, który jest stosunkiem cywilnoprawnym, wobec czego spory powstałe na jego gruncie nie są rozpoznawane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Ponadto ww. ustawa nie zawiera podstawy prawnej do wydawania decyzji administracyjnych w zakresie przyznawania pomocy mieszkaniowej. Tym samym pismo z dnia 8 lutego 2008r., jak też pismo o sygnaturze [...], nie przybrało formy decyzji administracyjnej i nie podlegało kontroli w ramach trybu odwoławczego. W tej sytuacji odwołanie było niedopuszczalne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K. G. podtrzymał argumentację przedstawioną w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga jest bezzasadna. Skarżący podnosi w skardze w istocie zarzuty nie dotyczące zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, lecz dotyczące kwestii nie udzielenia mu przez Gminę pomocy mieszkaniowej przez wynajęcie lokalu . Wyjaśnić należy skarżącemu, że nie wszystkie działania Gminy są podejmowane w postępowaniach w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Tak jest właśnie w sprawie niniejszej. Jak prawidłowo wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pomoc mieszkaniowa unormowana jest przez ustawę z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ( t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" oraz przez przepisy prawa miejscowego. Organ administracyjny może załatwić indywidualną sprawę decyzją administracyjną tylko wówczas, gdy wynika to z przepisów prawa materialnego. Prawo materialne może nie posługiwać się wprost pojęciem "decyzji", lecz nazwą taką jak np. zezwolenie, zgoda, pozwolenie, przydział. W każdym jednak przypadku pojęcie to musi dotyczyć władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia podejmowanego w indywidualnej sprawie. Tymczasem z art. 5 i 6 ustawy wynika, że Gmina nie dokonuje przydziału lokalu, lecz zawiera umowę o odpłatne używanie lokalu, umowę najmu z lokatorem. Podobnie z art. 23 ustawy wynika, że Gmina nie dokonuje przydziału lokalu socjalnego, lecz zawiera umowę najmu. Z żadnego przepisu prawa materialnego nie wynika, by organ administracji załatwiał sprawy, o których mowa w piśmie skarżącego z dnia 29 maja 2007r., w formie decyzji, jak też by postępowanie, poprzedzające zawarcie umowy dotyczącej lokalu było postępowaniem , sprawą administracyjną. W tej sytuacji pismo, od którego skarżący złożył odwołanie ( jak i pismo wcześniejsze) nie jest decyzją administracyjną. Zgodnie zaś z art. 127 § 1 k.p.a. stronie służy odwołanie od decyzji. Odwołanie jest niedopuszczalne, gdy czynność organu nie jest decyzją administracyjną. Organ odwoławczy , do którego wpływa odwołanie dokonuje w postępowaniu wstępnym oceny, czy odwołanie jest dopuszczalne. Takiej oceny, i to oceny prawidłowej, dokonało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonym postanowieniu. Zgodnie z art. 134 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie skarżącego jest niedopuszczalne, bowiem zostało złożone od pisma, które nie jest decyzją administracyjną. Wyjaśnić skarżącemu też należy, że podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące spełniania przez niego kryteriów do uzyskania pomocy mieszkaniowej ( lokalu mieszkalnego , czy też socjalnego) nie mogą być brane pod uwagę ani przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ani przez sąd administracyjny, bowiem dotyczą merytorycznego załatwienia wniosku skarżącego, co jak wyjaśniono wyżej nie może być przedmiotem oceny ani organu odwoławczego, ani sądu administracyjnego. W tej sytuacji nie można skutecznie postawić organowi odwoławczemu zarzutu naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).