III SA/Gd 336/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 31 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia 18 czerwca 2008 r. w sprawie [...] o przywróceniu stronie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz pozostawił odwołanie bez rozpoznania. Jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia Wojewoda [...] wskazał art., art. 58, 59 i 134 K.p.a. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewoda [...] wskazał, że kwestionowana przez skarżącego decyzja organu I instancji doręczona została skarżącemu w jego miejscu zamieszkania 20 czerwca 2008 r. przesyłką poleconą. Przedmiotowa decyzja zawierała wymagane pouczenie o sposobie terminu wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania upłynął 4 lipca 2008 r. Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia skarżący złożył w Kancelarii Powiatowego Urzędu Pracy w K. 21 lipca 2008 r. Jako powód uchybienia terminu skarżący podał zapomnienie spowodowane jego chorobą. Zdaniem Wojewody [...] skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Przy ocenie winy należy zdaniem organu II instancji przyjąć miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Powołujący się na swój stan zdrowia skarżący nie wykazał kiedy przypomniał sobie o tym, iż nie złożył odwołania a tym samym nie wykazał do kiedy trwała, zdaniem skarżącego przesłanka do złożenia odwołania i tym samym nie można przyjąć, iż został zachowany prekluzyjny przekroczony 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to zaskarżył R.W. Wnosząc o jego uchylenie skarżący sprecyzował przyczyny dla których nie złożył odwołania w terminie. Utrzymywał, że ojciec jego napisał odwołanie w terminie i polecił mu dostarczyć je do Urzędu Pracy w K. Dodatkowo w tym samym dniu ojciec obarczył go obowiązkiem przesłania korespondencji listem poleconym do kontrahentów ojca. Po powrocie ojciec zapytał się czy odwołanie złożył w Urzędzie Pracy na co otrzymał odpowiedź twierdzącą. Brak odpowiedzi na skargę Urzędu Pracy zaniepokoił ojca który poprosił aby pokazał mu wszystkie dokumenty jakie miał do sprawy. Wówczas okazało się, iż skarżący nie złożył odwołania. Winą za zaistniałą sytuację skarżący obarcza urzędników, którzy nie tylko zdaniem skarżącego wydali wadliwą decyzję ale ponadto potraktowali go jak intruza, który ośmiela się pouczać urzędników. R.W. w skardze podnosił, iż stan jego pamięci jest taki, że czasami funkcjonuje ona prawidłowo a czasem nie, co miało miejsce w dniach w których winien złożyć odwołanie. Po złożeniu skargi skarżący nadesłał wynik badania psychologicznego sporządzonego przez d. n. hum. D.W. z dnia 1 czerwca 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do art. 58 § 1 K.p.a. w sprawie uchybieniu temu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Skarżący nie jest osobą ubezwłasnowolnioną, z akt sprawy nie wynika też aby miał opiekuna prawnego. Żaden znajdujący się w aktach sprawy dokument, nie wyłączając badania diagnostycznego psychologa, nie wskazują na to, iż skarżący cierpi na utratę pamięci. Zaburzenia pamięci, które mogą u skarżącego występować dotyczą uczenia się nowych informacji. Zgodzić należy się z Wojewodą [...], iż przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny stopień staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Takiej staranności strona nie zachowała. Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę nie uzasadnia przywrócenia terminu skoro skarżącemu zlecono w tym samym dniu wysłanie listu poleconego wymagającego dowodu nadania i jak twierdzi skarżący po powrocie do domu ojciec zapytał go czy złożył odwołanie i nadał list polecony to najprostszym sposobem przekonania się o tym czy tak było, było sprawdzenie czy posiada on dowód nadania listu i czy na kopii odwołania znajduje się dowód jej złożenia w organie. Nawet gdyby istotnie skarżący był rozkojarzony, to pytanie ojca czy nadał przesyłkę i złożył odwołanie musiałoby doprowadzić do tego, że odkryty zostałby fakt jej nienadania. Zasłanianie się niepełnosprawnością przy ubieganiu się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest gołosłowne co oznacza, iż skarżący w żadnym razie nieuprawdopodobnił braku swojej winy przy niedotrzymaniu terminu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.