III SA/Gd 336/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na pisma Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia 5 lutego 2013 r. nr [...] i z dnia 1 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odrzucić skargę. Dziekan Wydziału [...] Uniwersytetu [...] pismem z dnia 5 lutego 2013 r. nr [...] zwrócił się do ZUS Oddział w G. z prośbą o skierowanie na badanie stanu zdrowia mgr. R. T. i ustalenie jego zdolności do uczestnictwa w Środowiskowych Studiach Doktoranckich. Ponieważ ZUS w odpowiedzi zasugerował, że nie jest właściwy w sprawie, analogicznej treści pismem z dnia 1 marca 2013 r. nr [...] Dziekan zwrócił się z prośbą o ocenę stanu zdrowia skarżącego do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w G. W odpowiedzi Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w G. wyjaśnił, że nie ma możliwości skierowania na ponowne badania stanu zdrowia R. T, jeżeli zaświadczenie lekarskie nie zostało w stosownym czasie zakwestionowane. R. T wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ww. pisma dziekana o numerach: [...] i [...]. Podkreślił, że sformułowane w nich wnioski o skierowanie na badania są dla niego krzywdzące i sugerują, że posługuje się trzema różnymi zaświadczeniami lekarskimi wprowadzając w błąd uczelnię co do faktycznego stanu zdrowia. Skarżący wskazał, że wszystkie zaświadczenia dotyczące inwalidztwa, jak i odbytej praktyki morskiej zostały dołączone w jego aplikacji na studia doktoranckie z oceanografii i były uwzględniane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wskutek którego wyroku o sygn. akt III SA/Gd 16/1 skarżący został przyjęty na studia. Wyjaśnił, ze posiada ważne orzeczenia lekarskie ZUS inwalidztwa trwałej i całkowitej niezdolności do pracy, oparte na orzeczeniu lekarza orzecznika ZUS (nr akt [...]) i wcześniejszym wyroku Okręgowego Sądu Pracy w G. z pozwu o przywrócenie do pracy w Morskim Instytucie Rybackim w G., kierującym skarżącego do kontynuacji studiów z oceanografii. Trwałe inwalidztwo jest potwierdzone orzeczeniami 4 lekarzy biegłych sądowych Okręgowego Sądu Pracy w K. Wydział VIII Ubezpieczeń Społecznych i 2 wyrokami tego Sądu, sygn. akt [...]. Skrzący uzyskał także wymagane przez Uczelnię odpowiednie zaświadczenie z Poradni Medycyny Pracy w G. o braku przeciwwskazań do uczestniczenia w studiach doktoranckich Pełnomocnik Uniwersytetu [...] w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wskazał, że otrzymał odpowiedzi na pisma kierowane przez Dziekana Wydziału [...] i nie zamierza na obecnym etapie, podejmować działań zmierzających do weryfikowania stanu zdrowia skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Należy stwierdzić, iż zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność gdy podjęty jest on w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., sygn. OSK 247/04, Lex nr 125767). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie są pisma Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia 5 lutego 2013 r. i 1 marca 2013 r. wnioskujące o skierowanie skarżącego na badania lekarskie przez ZUS i Wojewódzki Ośrodek Medycyny P. W pierwszej kolejności należało zatem ustalić, czy rozpatrzenie skargi na tego rodzaju pisma Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] podlega kognicji sądów administracyjnych. W ocenie Sądu zaskarżone pisma Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia 5 lutego 2013 r. i 1 marca 2013 r. nie są aktami administracyjnym. Pismo zawierające tylko prośbę o rozważnie możliwości skierowania osoby na badania lekarskie nie przybiera formy decyzji administracyjnej ani postanowienia. Nie można go również zaliczyć do żadnej z kategorii aktów, czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 - 8 p.p.s.a. Takie działania muszą bowiem dotyczyć uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa i mieć charakter prawnie wiążący. Oznacza to, że wpływają one na sytuację danego podmiotu w taki sposób, że same tę sytuację wyznaczają, bądź wywołują określony skutek sprawy. Należy podnieść, że akt administracyjny ma co do istoty charakter władczy i określa sytuację prawną indywidualnie oznaczonego adresata (jego prawa i obowiązki) w indywidualnej sprawie. Takiego charakteru nie posiada pismo zawierające jedynie wnioski i postulaty. W świetle powyższego przyjąć należy, że skoro pisma Dziekana skierowane do ZUS i Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy nie nakładają na skarżącego żadnych obowiązków, ani nie przyznają mu żadnych praw, to nie zawierają one cech żadnego z przejawów działania administracji publicznej, podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Możliwość poddania zaskarżonego pisma kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art.3 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.