III SA/Gd 337/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Tamara Dziełakowska, Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 listopada 2010 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 17 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie o zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór nad pojazdem 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...] z dnia 24 marca 2010 r. nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej [...] na rzecz skarżącego J. B. 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2010 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] na podstawie art. 102 § 2 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanowił: przyznać dozorcy ruchomości – J. B. - zwrot koniecznych wydatków związanych z dokonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór nad ruchomością – samochodem osobowym, wykonywanym w okresie od dnia 1 sierpnia 2007 r. do dnia 11 czerwca 2008 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu do postanowienia wyjaśniono, w jaki sposób obliczona została w/w kwota. Opisane postanowienie doręczone zostało J. B. w dniu 10.02.2010 r. (dowód- akta adm. k-55 v). Wnioskiem z dnia 23 lutego 2010 r. (który wpłynął do II US w [...] w dniu 1 marca 2010r. ) pełnomocnik J. B. wniósł o uzupełnienie w/w postanowienia o rozstrzygnięcie w przedmiocie odsetek z tytułu opóźnienia w terminie płatności kwoty [...] zł za okres od dnia 11.09.2008 r. do dnia 5.02.2010 r. Jako podstawy prawne żądania we wniosku wskazano przepisy art.111 § 1 kpa, art.481 § 1 i 2 kc oraz art. 6 kpa w zw. z art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wnioskujący podniósł, że J. B. wskazał w fakturze termin płatności 14 dni, upływał on zatem w dniu 11.09.2008 r. Płatności dokonano dopiero w dniu 5.02.2010 r., stąd za okres opóźnienia w terminie płatności należne są odsetki w kwocie [...] zł. Postanowieniem z dnia 24 marca 201 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 111 § 1, § 2 i art. 126 kpa oraz art.17,18,19 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanowił: - stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia żądania w sprawie uzupełnienia treści postanowienia z dnia 2.02.2010 r. w przedmiocie należnych odsetek. W uzasadnieniu do postanowienia wyjaśniono, między innymi, iż z treści art. 111 § 1 kpa wynika, że strona może w terminie 14 dni od doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź prawa do odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Termin do odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego biegnie od dnia doręczenia odpowiedzi. Zgodnie z art.18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy kpa, jeżeli przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej. Z art. 126 kpa wynika, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 109 – 113 kpa, a do postanowień, od których przysługuje zażalenie – również art.145-152 oraz art.156-159 kpa. Wynika zatem z powyższego, że termin do wniesienia wniosku o uzupełnienie postanowienia wynosi 7 dni i termin ten upłynął w okolicznościach sprawy w dniu 17 lutego 2010 r., a postanowienie z upływem tego dnia stało się ostateczne. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nadany został w Urzędzie Pocztowym w dniu 23 lutego 2010 r., a więc – jest spóźniony. Na postanowienie to pełnomocnik J. B. wniósł zażalenie, w którym – zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego oraz art. 481 kc w zw. z art. 6 kpa wniesiono o uchylenie obu zaskarżonych postanowień i przyznanie skarżącemu należnych odsetek za opóźnienie w zapłacie świadczenia. Postanowieniem z dnia 17 maja 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w [...], powołując art. 134 w zw. z art. 141 i art. 144 kpa i art. 102 § 2 i 4 w zw. z art. 17 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu organ napisał, że z akt sprawy wynika, iż zaskarżone postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2.02.2010 r. w sprawie przyznania dozorcy ruchomości zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór samochodu osobowego zostało doręczone J. B. w dniu 10.02.2010 r. Pismem z dnia 23.02.2010 r. (wysłanym tego samego dnia) pełnomocnik J. B. wniósł o uzupełnienie postanowienia o rozstrzygnięcie w przedmiocie należnych odsetek. Postanowieniem z dnia 24 marca 2010 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia żądania w sprawie uzupełnienia treści postanowienia. Przedmiotowe postanowienie doręczone zostało pełnomocnikowi J. B. w dniu 29.03.2010r. Zażalenie na oba postanowienia zostało natomiast nadane w urzędzie pocztowym w dniu 2 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Ponieważ zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a w szczególności – art. 18 tej ustawy, do postępowania egzekucyjnego mają odpowiednie zastosowanie przepisy kpa, a do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące decyzji, terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2.02.2010 r. uchybiono, bowiem pełnomocnik J. B. wniósł je po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego dla tej czynności. Ponadto strona nie wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Końcowo wskazano, że postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego [...] z dnia 24.03.2010r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia żądania w sprawie uzupełnienia postanowienia, zgodnie z pouczeniem w nim zawartym, nie podlega zaskarżeniu. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] zarzucono naruszenie następujących przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 111 § 1 kpa poprzez wydanie postanowień na skutek błędnego przyjęcia, że uchybiono 7-dniowemu terminowi do wniesienia wniosku o uzupełnienie postanowienia, - art. 10 § 1 kpa poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wysłaniem zaskarżonego postanowienia. Wniesiono o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 17.05.2010 r. i Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 24.03.2010r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając zarzuty skargi, skarżący powtórzył argumentację prezentowaną w dotychczasowym postępowaniu przed organami. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako ppsa, Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji naruszają prawo. Na wstępie należy wskazać, że wyznaczenie przez ustawodawcę ram czasowych do dokonania określonych czynności w toku postępowania poprzez wskazanie w ustawie terminów, których uchybienie powoduje bezskuteczność czynności, ma na celu usunięcie stanu niepewności w stosunkach procesowych (co do dalszego biegu czy też zakończenia postępowania). Uchybienie ustawowego terminu powoduje więc bezskuteczność zażalenia (odwołania), czego następstwem jest ostateczność postanowienia (decyzji) w rozumieniu art. 16 kpa wykluczające merytoryczne badanie kwestionowanego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy. Podstawą prawną przyznania skarżącemu zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór nad pojazdem jest przepis art. 102 § 2 u. o . p e. w a. Art.17 § 1 i 18 tej ustawy stanowią, że, odpowiednio - art. 17 § 1: o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. /.../ i art. 18: jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wymaga przez organy orzekające rozważenia, w jakich częściach do postępowania, którego przedmiotem i celem nie jest egzekucja administracyjna należności wymienionych w art. 2 ustawy, lecz przyznanie dozorcy należnych mu pieniędzy, stosuje się odpowiednio przepisy kpa, a w jakich – przepisy ustawy. Zgodnie z art. 17 § 1 cyt. ustawy, zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego pierwszej instancji wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia lub ogłoszenia postanowienia stronie. Wniesienie zażalenia po upływie tego terminu nakłada na organ odwoławczy, jak to wynika z odpowiednio stosowanego, z mocy art. 18 ustawy ,art. 134 kpa, obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, które to postanowienie jest ostateczne. Natomiast stosownie do art. 111 § 1 kpa strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach; zgodnie z § 2 w takich przypadkach termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi. W sprawie niniejszej skarżący, po zakończeniu stosownych postępowań sądowych, kolejny raz wniósł do II Urzędu Skarbowego w [...] o przyznanie wynagrodzenia i zwrotu wydatków dozoru nad samochodem osobowym [...] nr rej. [...]. Postanowieniem organu I instancji z dnia 2.02.2010r. przyznano skarżącemu do wypłacenia z w/w tytułów kwotę [...] zł. Postanowienie z pouczeniem o przysługującym zażaleniu doręczono skarżącemu J. B. w dniu 10.02.2010 r. W dniu 23.02.2010r. (data stempla na kopercie k-56 akt adm.) pełnomocnik J. B. wniósł o uzupełnienie postanowienia o rozstrzygnięcie w przedmiocie odsetek, należnych, zdaniem strony, z tytułu zwłoki w wypłaceniu pieniędzy za dozór nad pojazdem. We wniosku piszący powołał się na przepisy art. 111 kpa jako podstawę żądania uzupełnienia postanowienia; a odnośnie meritum – na przepisy art. 481 § 1 i 2 kc, 6 kpa i 102 § 2 ustawy postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jako dowód, że inne urzędy skarbowe rozstrzygają w jednym postanowieniu o wynagrodzeniu za dozór i o odsetkach, do wniosku załączona została kserokopia postanowienia Naczelnika I Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 30.11.2009r. przyznającego J. B. za dozór nad innym samochodem zarówno wynagrodzenie i zwrot wydatków związanych z dozorem, jak i odsetki ustawowe z tytułu opóźnienia w wypłaceniu należności (k-63 akt adm.). Przytoczone okoliczności uzasadniają – w ocenie Sądu – przeświadczenie strony skarżącej, że właściwą formą uzupełnienia postanowienia Naczelnika II Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2 lutego 2010 r. w kwestii należnych odsetek, jest uzupełnienie rozstrzygnięcia tego postanowienia. W tym miejscu należy zaznaczyć, że strona skarżąca już długo wcześniej domagała się wypłaty odsetek za czas, w jakim nie wypłacano jej należności ( porównaj: skarga J. B. do WSA w Gdańsku z dnia 24.07.2009 r. i dołączone do niej dokumenty (k-46 akt adm.). Postanowieniem organu I instancji - Naczelnika II Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 24 marca 2010 r. organ, powołując przepisy art. 123 § 1 w zw. z art.111 § 1 i 2 oraz art. 126 kpa stwierdził, że żądanie uzupełnienia postanowienia z dnia 2.02.2010 r. wniesione zostało z uchybieniem terminu do wniesienia żądania opisanego w art. 111 kpa. Twierdzenie takie jest – w okolicznościach sprawy – bezpodstawne, nie znajduje oparcia w przepisach prawa i pozostaje w sprzeczności z wyjaśnieniami zawartymi w orzecznictwie sądów i poglądami doktryny. Jak wynika z przytoczonych wyżej dat, wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 2.02.2010r., doręczonego stronie skarżącej w dniu 10.02.2010r. wniesiony został w dniu 23.02.2010r., a więc – z zachowaniem 14-dniowego terminu zakreślonego w art. 111 § 1 kpa. Twierdzenie organu, że strona uchybiła wskazanemu wyżej terminowi z art. 111§ 1 kpa wyjaśnione zostało w uzasadnieniu do postanowienia przedstawiającego interpretację przepisów kpa, która, w ocenie Sądu, nie znajduje oparcia w przepisach prawa, ponadto – błędnie pouczono stronę, że od postanowienia nie przysługuje środek zaskarżenia. Należy bowiem mieć na uwadze, co następuje: omawiane postanowienie, aczkolwiek wydane zostało w związku z wnioskiem strony skarżącej o uzupełnienie rozstrzygnięcia postanowienia organu I instancji z dnia 2.02.2010 r. w trybie przewidzianym w art. 111 § 1 kpa, nie orzeka ani o uzupełnieniu postanowienia ani o odmowie jego uzupełnienia ( np. wobec uchybienia 14-dniowemu terminowi) lecz – jak wynika z treści rozstrzygnięcia – orzeka o "stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia żądania w sprawie uzupełnienia treści postanowienia /.../". Jako podstawy prawne podjęcia postanowienia organ przywołał zarówno prze[pisy kpa dotyczące wydawania postanowień jak i – art. 111 § 1 kpa, podając na końcu, że na postanowienie nie przysługuje zażalenie. Istotnie odwołanie (zażalenie) nie przysługuje na orzeczenie w przedmiocie uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa wniesienia środków zaskarżenia (art.111 § 1 kpa) ale wniesienie żądania przewidzianego w § 1 art. 111 kpa odracza początkową datę rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia (art.111 § 2 kpa). Niezależnie od powyższego błędne jest założenie organu, że odpowiednie stosowanie w postępowaniu egzekucyjnym w sprawach nie uregulowanych w ustawie o p.e.w a. przepisów kpa oznacza "automatycznie" skrócenie 14-dniowego ustawowego terminu zakreślonego w art. 111 § 1 kpa. Po pierwsze, stosownie do unormowań art. 17 u.o.p.e.a., merytoryczne rozstrzygnięcia wydawane na podstawie tej ustawy mają formę postanowień, do których stosuje się "odpowiednio" czyli – wcale, ze zmianami lub – w całości – przepisy kpa. Zdaniem Sądu w składzie orzekającym odpowiednie stosowanie do postanowień i zażaleń przepisów dotyczących decyzji i odwołań przewidziane w zwykłym postępowaniu administracyjnym (art.126 i 144 kpa) nie uprawnia do skracania 14-dniowego terminu przewidzianego w art. 111 § 1 kpa, a tym samym – do skracania tego terminu w postępowaniu egzekucyjnym. (por. wyrok WSA w Opolu z dn.12.02.2009r., w sprawie II SA/Op 603/2008; komentarz do Kpa, G. Łaszczyca, Cz. Martysz ,A. Matan 2010r., wyd. III, Lex 119546: " Przepisy regulujące zagadnienia rektyfikacji decyzji (art. 111-113) wymagają w odniesieniu "do postanowień" modyfikacji podmiotowej. Nie tylko strona, ale każdy adresat postanowienia może żądać jego uzupełnienia, sprostowania lub wyjaśnienia wątpliwości co do treści. Również błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa zażalenia albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić adresatowi postanowienia, który zastosował się do tego pouczenia (art. 112). Jednocześnie należy podkreślić konieczność zastosowania innej formy prawnej rozstrzygnięcia kwestii uzupełnienia postanowienia co do części jego rozstrzygnięcia. Dopuszczalna jest w tym zakresie wyłącznie forma postanowienia. Zmianie nie podlega kodeksowa forma rozstrzygnięcia kwestii sprostowania postanowienia i wyjaśnienia wątpliwości co do jego treści (zawsze będzie to forma postanowienia). Żadne argumenty (w tym szybkość i prostota postępowania - art. 12 k.p.a.) nie uzasadniają jakiejkolwiek modyfikacji (w szczególności skrócenia) terminu do wniesienia żądania uzupełnienia postanowienia (art. 111 § 1)" ). Zważyć również należy, że omawiane postanowienie, stwierdzające, że strona skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia o uzupełnienie rozstrzygnięcia postanowienia z dnia 2.02.2010 r. i że na orzeczenie to nie przysługuje zażalenie zamyka stronie dalszą drogę postępowania, a więc – jest w istocie postanowieniem kończącym postępowanie i prowadzi do pozbawienia strony możliwości kontroli instancyjnej (por. wyrok IISA/Gd 1783/98 z dn.22.11.2000r. – ONSA 2002/1 poz.23: "Instytucja uzupełnienia decyzji (dotycząca także postanowień - art. 126 k.p.a.) została tak skonstruowana w art. 111 k.p.a., że należy wykluczyć możliwość, aby od orzeczeń w tym przedmiocie przysługiwały środki odwoławcze. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia, inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 k.p.c.), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domagała się strona; w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym). Stwierdzenie to zwraca uwagę na skutki naruszenia przez organ odwoławczy art. 111 k.p.a. Sięgają one tak daleko, że prowadzą do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego - dzisiaj zasady chronionej Konstytucją (art. 78). Pozbawienie skarżącego prawa do odwołania w rozpatrywanej sprawie jest ewidentne, skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze w obu wydanych przez siebie aktach i w odpowiedzi na skargę głosi pogląd, że złożenie bezzasadnego wniosku o uzupełnienie decyzji zamiast odwołania powoduje utratę prawa do kontroli instancyjnej. Pogląd ten jest błędny i bierze się z naruszenia art. 111 § 2 k.p.a. już przez organ I instancji. Zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a. zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi (decyzji uzupełniającej lub postanowienia o odmowie uzupełnienia). Dlatego zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. akt wydany w wyniku rozpoznania żądania powinien zawierać nowe pouczenie o terminie wniesienia odwołania od decyzji objętej żądaniem, uwzględniające treść art. 111 § 2 k.p.a."). Błędne rozumowanie organu I instancji odnośnie skrócenia terminu do wniesienia żądania uzupełnienia postanowienia Naczelnika II Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2.02.2010 r. w trybie art. 111 § 1 kpa legło u podstaw podjęcia w niniejszej sprawie równie błędnego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 17 maja 2010 r. Postanowienie to – z przyczyn wyżej opisanych, a odnoszących się do niewłaściwego rozumienia treści i roli żądania uzupełnienia decyzji (postanowienia), również rażąco narusza art. 111 § 1 i 2 kpa. (por. Z. Janowicz, Komentarz do Kpa W-wa Poznań 1992r, str.303-304: " /.../należy pamiętać, że zgłoszenie wniosku o uzupełnienie postanowienia powoduje ponowne rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia zażalenia od dnia doręczenia stronie odpowiedzi – art.111 § 2 kpa"). Skoro z akt sprawy wynika, ze zażalenie na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 24.03.2010r., doręczone stronie skarżącej w dniu 29 marca 2010 r. stanowiące "odpowiedź" przewidzianą w § 2 art. 111 kpa, wniesione zostało przez pełnomocnika skarżącego w dniu 2.04.2010 r.( dowód – stempel UP [...] na kopercie w aktach adm.), to oznacza, że zażalenie wniesione zostało z zachowaniem terminu. Oznacza to, ze zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] rażąco narusza art. 134 kpa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził nieważność obu zaskarżonych postanowień i ten sposób doprowadził do zgodności postępowania z przepisami prawa procesowego. Wskazania co do dalszych czynności w sprawie wynikają z wcześniejszych rozważań. Z przytoczonych powodów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt. 2 cyt. na wstępie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 cyt. aktu, a orzeczenie w pkt. 3 sentencji znajduje umocowanie w art. 152 tej ustawy.