III SA/Gd 34/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.), Sędziowie NSA Anna Orłowska, As.WSA Krzysztof Gruszecki, Protokolant Robert Daduń, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie dodatku szkoleniowego oddala skargę. Prezydent Miasta decyzją z dnia 28 listopada 2003 r. na podstawie art. 16 ust. l i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przyznał S.M. dodatek szkoleniowy od dnia 24 listopada 2003 r. w wysokości 20% kwoty zasiłku. S. M. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając, że przyznany dodatek szkoleniowy w myśl decyzji ma zostać wypłacony dopiero dnia 19 grudnia 2003 r., tj. po odbyciu szkolenia, co jest niezgodne z art. 16 ust. l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Wojewodo decyzją z dnia 12 stycznia 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu dodatek szkoleniowy przysługuje bezrobotnemu w okresie odbywania szkolenia, na które został skierowany przez starostę. Następnie organ II instancji stwierdził, iż zaskarżona decyzja w pełni zasadnie przyznaje stronie prawo do dodatku szkoleniowego od dnia rozpoczęcia szkolenia. Wysokość przyznanego dodatku zgodna jest z art. 16 ust. 2 ustawy. Nadto organ odwoławczy podał, że zupełnie odrębną kwestią, dla której nie jest zastrzeżona forma decyzji administracyjnej, jest wypłata przedmiotowego dodatku szkoleniowego, który zgodnie z unormowaniami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 lutego 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania świadczeń określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 25, poz. 132 ze zm.) wypłacany jest z dołu za okresy miesięczne w terminach ustalonych przez powiatowy urząd pracy. Dodatek szkoleniowy był przyznany na okres szkolenia, które trwało do 15.12.2003 r. Jeżeli zatem wypłatę dodatku szkoleniowego ustalono na dzień 19.12.2003 r., to jest to godne z przepisami prawa w tej materii, określonymi przez w/w rozporządzenie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. M. wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji. Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 133 k.p.a., gdyż organ I instancji nie przekazał odwołania organowi odwoławczemu w terminie 7 dni; - art. 61 § 4, 75 § 1, 77 § 1, 86 i 90 § 2 k.p.a. oraz art. 10 k.p.a., gdyż odwołanie rozpatrzono bez udziału strony skarżącej, pozbawiając możności obrony swych praw. Nadto skarżący zarzucił, że organ odwoławczy powołał nieprawdziwe fakty, gdyż szkolenie faktycznie zakończyło się 5 grudnia 2003r., zaś organ w zaskarżonej decyzji podał, iż trwało do 15 grudnia 2003 r. Fakt ten miał w ocenie skarżącego znaczenie prawne w sprawie. Jednocześnie skarżący zarzucił, że doszło do nadużycia prawa, gdyż przekroczony został termin do wypłaty dodatku szkoleniowego. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Nadto organ odwoławczy podał, że skarżący nie kwestionuje zasadności przyznanego mu dodatku szkoleniowego, lecz termin jego wypłaty, czego nie rozstrzyga zaskarżona decyzja. Organ uznał wobec tego, że w pełni niezasadne jest podważanie decyzji przez skarżącego. Wobec tego zdaniem organu zarzuty skarżącego naruszenia prawa proceduralnego i materialnego nie mają żadnego znaczenia dla oceny zasadności decyzji. Jednocześnie organ wskazał, że jeżeli skarżący uważa, że Powiatowy Urząd Pracy w G. z przyczyn niezależnych od uprawnionych osób nie dokonał wypłaty dodatku szkoleniowego w terminie może wystąpić do tego Urzędu, stosownie do unormowań art. 24 ust. 8 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu o przyznanie odsetek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja dotyczy przyznania skarżącemu dodatku szkoleniowego, o którym mowa wart. 16 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Z treści niniejszego przepisu jednoznacznie wynika, że organ administracji rozstrzyga o przyznaniu prawa do niniejszego świadczenia w przypadku skierowania bezrobotnego na szkolenie przez starostę. Jednocześnie przedmiotowy przepis nie reguluje już kwestii wypłaty przyznanego dodatku szkoleniowego. Zatem należy stwierdzić, że organ w decyzji administracyjnej rozstrzyga wyłącznie o prawie do dodatku szkoleniowego w określonej wysokości. Określenie daty wypłaty przyznanego dodatku szkoleniowego nie stanowi elementu takiej decyzji. W przedmiotowej sprawie organ I instancji w decyzji nie rozstrzygał o terminie wypłaty przyznanego dodatku szkoleniowego. Wprawdzie na decyzji umieszczono informację o terminie i miejscu wypłaty przedmiotowego świadczenia, jednakże treść ta została umieszczona poniżej pouczenia o sposobie i terminie wniesienia odwołania, wśród innych informacji dotyczących obowiązków ciążących na osobie pobierającej dodatek szkoleniowy. Z powyższego wynika, że zgodnie z regulacją ustawową, kwestia terminu wypłaty dodatku szkoleniowego nie jest rozstrzygana decyzją administracyjną w sprawie o dodatek szkoleniowy oraz w przedmiotowej sprawie nie stanowiła przedmiotu rozstrzygnięcia. Oznacza to, że organy administracji publicznej wydały rozstrzygnięcia zgodne z prawem. Kwestia terminowości wypłaty dodatku szkoleniowego podlega ocenie przy rozpatrywaniu żądania wypłaty odsetek w oparciu o art. 24 ust. 8 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Jednakże sprawa w tym przedmiocie jest sprawą odrębną od sprawy o przyznanie dodatku szkoleniowego. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy stwierdzić, że skarżący zasadnie wskazał na nieprawidłowe ustalenie przez organ odwoławczy daty zakończenia szkolenia. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podał, iż miało to miejsce w dniu 15 grudnia 2003 r., gdy ze znajdującego się w aktach administracyjnych skierowania na szkolenie wynika, że miało ono trwać do dnia 5 grudnia 2003 r. Jednakże w świetle powyższych rozważań należało uznać niniejsze uchybienie za pozbawione jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy . Naruszenie terminu przesłania odwołania wraz z aktami strawy organowi odwoławczemu, określonego wart. 133 k.p.a., do którego doszło w przedmiotowym postępowaniu nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy, wobec czego nie może stanowić podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji. Ponadto Sąd nie dopatrzył się, aby organ odwoławczy pozbawił skarżącego prawa do czynnego udziału w obronie własnego interesu prawnego. Skarżącemu doręczona bowiem została decyzja organu II instancji w związku z czym zrealizował swoje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują obowiązku rozpatrywania odwołania w obecności strony. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.