III SA/Gd 341/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 lutego 2015 r. sygn. akt [...] w przedmiocie umorzenia zobowiązań wobec Skarbu Państwa z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 lutego 2015 r. sygn. akt [...] w przedmiocie umorzenia zobowiązań wobec Skarbu Państwa z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF A. B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie znajdujących się w aktach dokumentów źródłowych ustalono, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe utrzymując się ze świadczeń wypłacanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w T. W świetle złożonego oświadczenia wnioskodawca nie posiada jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. W tym stanie uznano, co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana w sprawie dotyczącej umorzenia zobowiązań wobec Skarbu Państwa z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego . Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Powyższe oznacza, że wnioskodawca jest w niniejszej sprawie ustawowo zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych (wpisów i opłat), a zatem nie ma obowiązku ich uiszczania. W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy. Rozpoznania wymaga zaś żądanie wnioskodawcy w zakresie dotyczącym ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ww. aktu normatywnego, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawcy oraz biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne, takie jak wysokość i źródło uzyskiwanych dochodów, wysokość wydatków miesięcznych oraz deklarowany brak zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca dostatecznie wykazał, że w obecnych realiach nie ma możliwości poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku swojego koniecznego utrzymania. Dlatego też referendarz sądowy uznał, że zasadnym jest zniesienie ww. ciężaru finansowego w pełnej wysokości. W konsekwencji, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak sentencji postanowienia przyznając wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.