III SA/Gd 346/25
WyrokWSA w Gdańsku2025-09-04
Skład orzekający: Alina Dominiak, Janina Guść, Maja Pietrasik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zakazie wykonywania działalności agencji zatrudnienia i wykreśleniu jej z rejestru jest zasadna, jeśli agencja zawiesiła działalność gospodarczą, ale nie powiadomiła o tym marszałka województwa w ustawowym terminie, mimo wezwania organu do usunięcia naruszenia?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że agencja zatrudnienia miała ustawowy obowiązek poinformowania marszałka województwa o zawieszeniu działalności w terminie 14 dni. Niewykonanie tego obowiązku, pomimo wezwania organu, stanowiło podstawę do wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności i wykreśleniu z rejestru. Uchylenie przepisów ustawy w trakcie postępowania nie miało wpływu na rozstrzygnięcie ze względu na przepisy przejściowe i analogiczne rozwiązania w nowej ustawie.Stan faktyczny
Marszałek Województwa Pomorskiego wydał decyzję zakazującą podmiotowi N.D.P. wykonywania działalności agencji zatrudnienia i skreślającą go z rejestru z powodu niezawiadomienia organu o zawieszeniu działalności gospodarczej od 1 grudnia 2023 r. w terminie 14 dni. Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, decyzja została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku. Skarżący wniósł skargę do WSA w Gdańsku, argumentując m.in. uchyleniem przepisów stanowiących podstawę decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Asesor WSA Maja Pietrasik, Protokolant: Referent Agnieszka Gross, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2025 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr SKO Gd 3849/24 w przedmiocie zakazu wykonywania działalności oraz wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia oddala skargę.
Decyzją z dnia 17 czerwca 2024 r. nr PP.7073.8.22 Marszałek Województwa Pomorskiego, na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "k.p.a.", art. 18na ust. 1 pkt 2 w związku z art. 18na ust. 4 oraz art. 18m ust. 1 pkt 6 w związku z art. 19e ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 475 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa", zakazał wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia przez podmiot N. D.P. , nr certyfikatu [...] (REGON: [...], NIP: [...]), ul. [...], [...]-[...]T., skreślając go z rejestru ww. podmiotów, z powodu naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w ustawie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że podmiot N.D.P. jest wpisany do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia od dnia 18 lutego 2022 r. pod numerem certyfikatu 27424. W dniu 13 marca 2024 r. organ uzyskał informację, z systemu Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG), że agencja zatrudnienia zawiesiła działalność z dniem 1 grudnia 2023 r. i nie powiadomiła organu o zaistniałej zmianie w ciągu 14 dni od dnia jej powstania.
W związku z powyższym, pismem z dnia 13 marca 2024 r. Marszałek Województwa Pomorskiego wezwał agencję zatrudnienia do usunięcia naruszenia warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, tj. do złożenia zawiadomienia o zawieszeniu działalności w terminie 14 dni od dnia odbioru wezwania pod rygorem wszczęcia podstępowania administracyjnego i wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru oraz wykreślenia jej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia.
Organ wskazał, że w ustawowym terminie agencja zatrudnienia nie złożyła zawiadomienia o zawieszeniu działalności, a zatem nie usunęła naruszenia warunku określonego w art. 19e ust. 1 pkt 3 ustawy.
Następnie pismem z dnia 17 kwietnia 2024 r. organ zawiadomił agencję zatrudnienia o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru oraz wykreślenia jej z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Zawiadomienie o wszczęciu ww. postępowania administracyjnego zostało przesłane na adres znajdujący się w aktach sprawy. Przesyłka z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania administracyjnego dwukrotnie awizowana (w dniach: 22 kwietnia 2024 r. oraz powtórnie 30 kwietnia 2024 r.) powróciła do organu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 44 k.p.a. zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 6 maja 2024 r.
Ponadto organ wskazał, że w trakcie postępowania agencja zatrudnienia nie złożyła żadnych wniosków, dowodów ani żądań w sprawie. Mając na uwadze powyższe, pismem z 22 maja 2024 r. zawiadomiono agencję zatrudnienia o zakończeniu postępowania administracyjnego. Zawiadomienie o zakończeniu ww. postępowania administracyjnego zostało przesłane na adres znajdujący się w aktach. Zawiadomienie o zakończeniu postępowania podjęto w dniu 31 maja 2024 r.
Organ pierwszej instancji zaznaczył, że agencja zatrudnienia do dnia wydania decyzji, nie przedłożyła w toku postępowania administracyjnego zawiadomienia o zawieszeniu działalności, a zatem nie usunięto naruszenia warunku określonego w art. 19e ust. 1 pkt 3 ustawy.
W związku z tym organ wyjaśnił, że podmiot świadczący usługi jako agencja zatrudnienia powinien działać z należytą starannością oraz zgodnie z prawem. Prowadzenie agencji zatrudnienia jest działalnością regulowaną i przedsiębiorca może ją wykonywać tylko wówczas, gdy spełnia warunki określone ustawą. W przedmiotowej sprawie agencja zatrudnienia nie dopełniła warunku określonego w art. 19e ust. 1 pkt 3 ustawy, zaistniała zatem przesłanka do wydania decyzji administracyjnej określonej w art. 18na ust. 1 pkt. 2 oraz art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy.
Strona nie zgodziła się z decyzją organu pierwszej instancji i wniosła odwołanie.
Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzją z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr SKO Gd 3849/24, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 18na ust. 1 pkt 2, art. 18m ust. 1 pkt 6, art. 19e ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania i stwierdził, że w myśl art. 19e ust. 1 pkt 3 ustawy, agencja zatrudnienia ma obowiązek informowania marszałka województwa o zawieszeniu albo wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej w terminie 14 dni od dnia zawieszenia albo wznowienia wykonywania tej działalności.
Zgodnie natomiast z art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h. W przywołanym przepisie mowa jest o tym, że jeżeli organ stwierdzi, iż prowadzący agencję zatrudnienia nie zgłosił zawieszenia działalności na podstawie art. 19e ustawy, powinien wezwać go do usunięcia naruszenia, a w przypadku niepodjęcia przez podmiot stosownych działań, wykreślić go z rejestru agencji zatrudnienia. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, albowiem skarżący zawiesił działalność gospodarczą i nie poinformował o tym organu prowadzącego rejestr agencji zatrudnienia. Następnie skarżący otrzymał od tego organu wezwanie, do treści którego się jednakże nie zastosował. Opisane okoliczności uzasadniały wydanie decyzji o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia, a także orzeczenie o zakazie wykonywania działalności. Zgodnie z przepisem art. 18na ust. 1 pkt 2 ustawy, marszałek województwa, wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem w przypadku, gdy podmiot nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia w wyznaczonym przez organ terminie.
Kolegium odnosząc się do argumentu skarżącego, iż w dniu 10 lutego 2024 r. złożył on wniosek do CEIDG z informacją o zawieszeniu działalności gospodarczej z datą wsteczną od 1 grudnia 2023 r. na czas nieokreślony, stwierdziło, że nie jest to argument uzasadniony. Ustawa w sposób jednoznaczny określa obowiązki prowadzącego agencję zatrudnienia, do których należy m.in. poinformowanie o zawieszeniu działalności gospodarczej. Dalej podkreślił, że ustawa w art. 19e ust. 1 pkt 3 nakłada na prowadzącego agencję ten obowiązek expressis verbis. W sposób niepozostawiający jakichkolwiek wątpliwości, nakazuje poinformowanie organu prowadzącego rejestr agencji zatrudnienia o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, co wyklucza dopuszczalność przyjęcia, że obowiązek ten zostaje zrealizowany poprzez zgłoszenie zawiadomienia o zawieszeniu działalności innym organom, w tym prowadzącym rejestr CEIDG.
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku, nie może być mowy o naruszeniu przepisów procedury administracyjnej, w szczególności art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., polegającym na braku zebrania materiału dowodowego, a także braku dokładnego i rzetelnego rozpatrzenia okoliczności sprawy, co miałoby doprowadzić do dokonania dowolnych i błędnych ustaleń faktycznych skutkujących wydaniem zaskarżonej decyzji w przedmiocie zakazu wykonywania przez podmiot objęty wpisem oraz o wykreślenie z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia. Stan faktyczny sprawy był prosty, zaś dowody zebrane w postępowaniu pozwoliły na jego jednoznaczne i niebudzące wątpliwości ustalenie. Sprowadzał się on do tego, że prowadzący agencję zatrudnienia nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku, co skutkowało koniecznością podjęcia decyzji o wykreśleniu z rejestru.
Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że decyzja ta ma charakter związany co oznacza, że stwierdzenie przez organ określonego stanu faktycznego wymusza podjęcie konkretnego rozstrzygnięcia nakazanego przez przepisy prawa. Z tych samych powodów nie jest zasadny zarzut mówiący o naruszeniu przez organ pierwszej instancji przepisów procedury administracyjnej, w szczególności art. 7a oraz art. 11 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców polegające na nierozstrzygnięciu wątpliwości na korzyść przedsiębiorcy.
Zdaniem organu drugiej instancji, nie jest zasadny także zarzut polegający na tym, że organ nie doręczył skarżącemu zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, co skutkowało ograniczeniem odwołującemu udziału w tym postępowaniu. Kolegium ustaliło, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 17 kwietnia 2024 r. zostało wysłane pod adres prowadzonej przez skarżącego działalności w T. przy ul. [...]. Adres ten widnieje w rejestrze CEIDG, a także wskazany został przez skarżącego we wniosku o wpis agencji zatrudnienia. Pod adresem tym skarżący odbierał także wcześniej wystosowane do niego wezwania do usunięcia nieprawidłowości. Skarżący nie podjął przesyłki zawierającej zawiadomienie o wszczęciu postępowania przez co przyjąć należało, że została ona doręczona w formie tzw. fikcji doręczenia opisanej w art. 44 k.p.a. po upływie 14 dni od pierwszego awizowania w dniu 22 kwietnia 2024 r., a więc w dniu 6 maja 2024 r. W opisanym stanie faktycznym organ odwoławczy uznał, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało skarżącemu skutecznie doręczone. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że skarżący podjął zawiadomienie o zakończeniu postępowania z dnia 22 maja 2024 r. w związku z czym posiadał wiedzę o prowadzonym postępowaniu oraz dysponował realnymi możliwościami wzięcia czynnego i pełnego w nim udziału poprzez składanie żądań oraz wniosków.
D. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję organu odwoławczego domagając się jej uchylenia w całości ewentualnie umorzenia postępowania z uwagi na to, że przepis, który legł u podstaw rozstrzygnięcia został uchylony w dniu 1 czerwca 2025 r.
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj.:
1. art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. polegające na braku zebrania materiału dowodowego i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, braku dokładnego i rzetelnego rozpatrzenia okoliczności sprawy, a także dokonaniu dowolnej oceny zgromadzonego materiału, co doprowadziło do dokonania dowolnych i błędnych ustaleń faktycznych skutkujących wydaniem zaskarżonej decyzji w przedmiocie zakazu wykonywania przez podmiot objęty wpisem oraz o wykreślenie z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia,
2. art. 10, art. 61 § 4 k.p.a., polegające na braku zawiadomienia odwołującego o wszczęciu postępowania administracyjnego, co skutkowało ograniczeniem odwołującemu udziału w tym postępowaniu,
3. art. 7a k.p.a. oraz ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców w szczególności art. 11., polegające na nierozstrzygnięciu wątpliwości na korzyść przedsiębiorcy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Norma art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.", stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3).
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję zakazującą skarżącemu wykonywania działalności objętej wpisem do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia oraz wykreślająca go z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia.
Podstawę materialnoprawną decyzji organu I instancji wydanej w dniu stanowiły norma art. 18na ust. 1 pkt 2 w związku z art. 18na ust. 4 oraz art. 18m ust. 1 pkt 6 w związku z art. 19e ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zwanej dalej "ustawą".
Zgodnie z art. 19e ust. 1 cytowanej ustawy:
1. Agencja zatrudnienia ma obowiązek informowania marszałka województwa o:
1) każdej zmianie danych, o których mowa w art. 18e ust. 1 pkt 1 i 2, lub zmianie rodzaju świadczonych usług, o których mowa w art. 18i ust. 2 pkt 3a, w terminie 14 dni od dnia ich powstania, przy czym przepis art. 18e ust. 3 stosuje się odpowiednio;
2) zaprzestaniu działalności;
3) zawieszeniu albo wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej w terminie 14 dni od dnia zawieszenia albo wznowienia wykonywania tej działalności.
2. Do informacji, o których mowa w ust. 1, przepis art. 18f stosuje się odpowiednio.
Z przepisu tego wynika obowiązek agencji informowania marszałka województwa zawieszeniu albo wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej w terminie 14 dni od dnia zawieszenia albo wznowienia wykonywania tej działalności.
Zgodnie natomiast z normą art. 18m ust. 1 pkt 6 ustawy marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w wyznaczonym terminie, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 1 i art. 19e-19h.
Przepis art. 18na ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi, że marszałek województwa wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem, w przypadku gdy podmiot nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia w wyznaczonym przez organ terminie. Zgodnie z art. 18na ust. 4 ustawy przed wydaniem decyzji na podstawie ust. 1 pkt 2 marszałek województwa wyznacza termin usunięcia stwierdzonych naruszeń.
Przesłanki wydania decyzji o zakazie wykonywania działalności i wykreśleniu z rejestru zostały w niniejszej sprawie spełnione. Z ustalonego stanu faktycznego wynika bowiem, że skarżący nie zawiadomił Marszałka Województwa Pomorskiego o zawieszeniu wykonywania działalności, zgodnie z wynikającym z przepisu prawa obowiązkiem w terminie 14 dni od dnia zawieszenia i nie usunął tego naruszenia w terminie wynikającym z wezwania tego organu. Wezwanie do usunięcia stwierdzonego naruszenia zostało skarżącemu prawidłowo doręczone w dniu 26 marca 2024 r.
Okoliczność posiadania przez marszałka wiedzy o zwieszeniu działalności przez agencję zatrudnienia z innego źródła nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący miał bowiem wynikający z ustawy obowiązek powiadomienia organu o zawieszeniu działalności, którego to obowiązku nie wykonał, w konsekwencji obciążał go obowiązek wykonania nałożonego przez organ zobowiązania. Oczywistym jest, że ustawodawca wprowadzając taką regulację zakładał, że organ poweźmie wiadomość o zawieszeniu działalności agencji z innych źródeł. Mimo tego nie wprowadził on mechanizmu samodzielnego dokonania wpisu przez organ bez wniosku złożonego temu organowi.
Okoliczność powiadomienia o zawieszeniu działalności gospodarczej innego organu nie zwalniała skarżącego z realizacji szczególnego obowiązku nałożonego na agencje zatrudnienia, wynikającego z ustawy.
Podnoszone przez skarżącego uchylenie przepisów ustawy w związku z wejściem w życie na etapie postępowania odwoławczego przepisów ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, zwanej dalej "nową ustawą" nie uzasadnia uchylenia zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z przepisem przejściowym nowej ustawy – art. 433 ust. 1 i 2:
1. Postępowania w sprawach indywidualnych, wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie ustawy, są prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów.
2. Do postępowań, o których mowa w art. 18e, art. 18j, art. 18l, art. 18m, art. 18na i art. 19ia ustawy uchylanej w art. 460, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Przepisy nowej ustawy przewidują analogiczne rozwiązania skutków niepowiadomienia przez agencję marszałka województw o zawieszeniu działalności. Przepis art. 322 ust. 2 nowej ustawy stanowi, że agencja zatrudnienia przedstawia marszałkowi województwa informację o zaprzestaniu, zawieszeniu albo wznowieniu wykonywania działalności, w terminie 14 dni od dnia zaprzestania, zawieszenia albo wznowienia tej działalności. Z art. 315 ust. 1 pkt 5 nowej ustawy wyynika, że marszałek województwa w drodze decyzji wykreśla podmiot z rejestru agencji zatrudnienia w przypadku nieusunięcia przez podmiot, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, naruszeń warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 307 ust. 1 pkt 1, 2 i 9, art. 322 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 323 ust. 1-3 oraz art. 324. Zgodnie natomiast z art. 317 ust. 1 pkt 2 lit. a nowej ustawy marszałek województwa wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez podmiot działalności objętej wpisem do rejestru agencji zatrudnienia, w przypadku gdy podmiot nie usunął naruszeń warunków wymaganych prawem do prowadzenia agencji zatrudnienia, o których mowa w art. 315 ust. 1 pkt 5, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
Wykonywanie przez dany podmiot działalności gospodarczej objętej wpisem także do innych rejestrów i dokonanie zgłoszeń do tych rejestrów nie wyklucza obowiązków wynikających zarówno z poprzednio jak i obecnie obowiązującej ustawy.
Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono stanowisko, że skoro działalność agencji jest działalnością regulowaną, przedsiębiorca może ją wykonywać tylko wtedy, gdy spełnia warunki określone ustawą (por. wyrok WSA w Łodzi z 3 października 2014 r. sygn. akt III SA/Łd 560/14, wyrok WSA w Warszawie z 30 czerwca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 3566/24, wyrok WSA w Kielcach z 30 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Ke 137/23). Nadrzędnym celem ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz ustawy o rynku pracy i służbie zatrudnienia jest ochrona i bezpieczeństwo osób korzystających z usług agencji zatrudnienia i dlatego ustawodawca określił szczegółowe warunki prowadzenia agencji zatrudnienia oraz sankcje za ich nieprzestrzeganie. Wprowadzone sankcje służyć mają nie tylko spowodowaniu dolegliwości dla podmiotu nieprzestrzegającego prawa - ale przede wszystkim zapewnieniu ochrony wartości i dóbr związanych z właściwym funkcjonowaniem rynku pracy. Obowiązek informowania o zawieszaniu działalności agencji zatrudnienia wpisuje się w ochronę tego celu.
Podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania dotyczących zbierania i oceny materiału dowodowego nie zasługiwały na uwzględnienie. Organ zobowiązany był ustalić okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wynikające z przytoczonych norm prawa materialnego. Okoliczności te zostały przez organ prawidłowo ustalone. Skarżący zawiesił działalność agencji zatrudnienia o czym marszałka województwa nie powiadomił. Mimo wezwania organu, skarżący w zakreślonym terminie nie usunął tego naruszenia prawa.
Zarzut ograniczenia praw strony w prowadzonym postępowaniu w wyniku braku zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego nie jest uzasadniony. Zawiadomienie to doręczono skarżącemu na prawidłowy adres i pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z uwagi na niepodjęcie przez adresata w terminie awizowania. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że skarżący w toku postępowania odwoławczego jaki i w skardze nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na wadliwość wydanej decyzji, zatem ewentualne naruszenie przepisów prawa w tym zakresie nie mogło wywrzeć istotnego wpływu na wynik sprawy.
Także zarzut naruszenia normy art. 7a k.p.a. nie zasługiwał na uwzględnienie. Przepis ten w § 1stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Podobną regulację przewiduje art. 11 ust. 1 Prawa przedsiębiorców, zgodnie z którym jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść przedsiębiorcy, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. W ocenie Sądu, w sprawie nie występowały wątpliwości co do treści normy prawnej, uzasadniające zastosowanie wskazanych regulacji. Przeciwnie treść norm była jednoznaczna, jasno wskazywała obowiązki podmiotu prowadzącego agencję zatrudnienia oraz skutki braku ich realizacji, dając temu podmiotowi szansę uniknięcia negatywnych konsekwencji, z której skarżący z własnej woli nie skorzystał.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym orzeczenia.nsa.gov.pl.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło