III SA/Gd 347/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz zasiłku dla bezrobotnych postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 20 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. F. na opisaną decyzję Wojewody [...]. Wnioskiem z dnia 24 października 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 P.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia na formularzu PPF oraz dokumentów źródłowych przedłożonych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 24 października 2011 r. (wyciągu z rachunku bankowego, zaświadczeń o wysokości dochodów, dokumentów obrazujących wysokość opłat za mieszkanie, energię elektryczną, umów pożyczek, wezwań do zapłaty, dodatkowych oświadczeń skarżącej z 25 października 2011 r. oraz 2 listopada 2011 r.) ustalono, że skarżąca pozostaje bez pracy oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonkiem. Źródłem utrzymania małżonków są dochody męża skarżącej uzyskiwane ze stosunku pracy oraz umowy zlecenia. Ich łączna wysokość wyniosła w sierpniu br. 1 885,71 zł brutto (1 441,86 zł netto); we wrześniu br. 3359 zł brutto (2 684,55 zł netto); w październiku br. 3 014.29 zł brutto (2 393,86 zł netto). Według złożonego oświadczenia, małżonkowie nie są właścicielami nieruchomości, nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Udokumentowane przez skarżącą średnie miesięczne koszty utrzymania (opłaty za mieszkanie oraz energię elektryczną) wynoszą 404,57 zł. Według dodatkowego oświadczenia z dnia 2 listopada 2011 r., miesięczne wydatki na zakup leków wynoszą około 20 zł. Skarżąca ma zaległości z tytułu opłat za najem lokalu mieszkalnego w wysokości 1 999,89 zł (stan na dzień 28 października 2011 r.). Ponadto, wobec bezskuteczności wezwań do zapłaty, bank wypowiedział jej umowę kredytu, zaś stan zadłużenia z tego tytułu w styczniu br. wynosił 18 910,62 zł. Niezależnie od tego małżonek wnioskodawczyni ma do spłaty pożyczki, których miesięczna suma rat przekracza 250 zł. Saldo jego rachunku bankowego na dzień 17 października 2011 r. wynosiło 74,71 zł. Biorąc pod uwagę takie okoliczności faktyczne jak brak źródeł dochodu skarżącej, wysokość dochodów jej małżonka w stosunku do kosztów utrzymania dwuosobowego gospodarstwa domowego, stan zadłużenia m.in. z tytułu opłat za najem lokalu mieszkalnego oraz brak zasobów pieniężnych, uznano, iż wykazała ona dostatecznie, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia w niniejszej sprawie kosztów zastępstwa procesowego z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.