III SA/Gd 350/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. G. – G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 29 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem zawartym w skardze na opisaną decyzję Wojewody [...], uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 30 września 2008 r. T. G.- G. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, oprócz mieszkania o powierzchni 52,73 m2 nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro oraz nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Z akt sprawy oraz dokumentów załączonych do wniosku wynika, że skarżący jest osobą niepełnosprawną, zarejestrowaną (od dnia 6 lutego 2008 r.) w Powiatowym Urzędzie Pracy [...] jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca przedstawił ponadto kopie: zaświadczenia lekarskiego, certyfikatów potwierdzających ukończenie szkoleń zawodowych oraz ofert pracy jakie kierował do potencjalnych pracodawców. Na wstępie podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa jest zwolniony od kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że w myśl art. 262 P.p.s.a, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, będą miały w niniejszej sprawie odpowiednie zastosowanie. W tej sytuacji, należało rozważyć wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie ustanowienia adwokata. Z przepisu art. 245 § 3 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym uwzględnienie wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest dodatkowo uwarunkowane niepozostawaniem przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku oraz załączonych dokumentach źródłowych, uznać należało, że skarżący wykazał dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Za taką oceną przemawia brak zasobów finansowych oraz pozostawanie bez zatrudnienia i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.