III SA/Gd 350/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. w przedmiocie wydania lokalu zamiennego postanawia: odrzucić skargę. J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, z której wynika, że domaga się on wydania lokalu zamiennego przez Urząd Miejski w G. Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie, z uwagi na jej bezzasadność. Uzasadniając odrzucenie skargi organ podniósł, że sprawa o wydanie lokalu zamiennego nie należy do czynności z zakresu administracji publicznej, wskazanych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ dodał, że skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie jest przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Organ podał także, że skarżący w wyniku złożonego wniosku w sprawie udzielenia mu pomocy mieszkaniowej z zasobów Gminy Miasta został zakwalifikowany do najmu lokalu socjalnego i figuruje na wykazie osób – rodzin zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego na rok 2017 i lata następne pod poz. 945. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 1066). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) , zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze treść powyższych przepisów oraz treść skargi wyjaśnić należy skarżącemu, że sądy administracyjne mogą zajmować się tylko takimi sprawami, które zostały im "przydzielone" przez ustawodawcę. Sądy administracyjne zajmują się co do zasady kontrolą prawidłowości decyzji wydanych przez różne organy – ale także nie wszystkich , bowiem część decyzji została poddana, na podstawie przepisów prawa, kontroli sądów powszechnych. Do kontroli wyroków sądów powszechnych sądy administracyjne nie są uprawnione. Sądy administracyjne nie zajmują się też kwestiami związanymi z wydaniem lokalu zamiennego. Instytucja lokalu zamiennego uregulowana jest w ustawie z dnia 8 września 2016 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1610 ze zm.). Zgodnie z art. 32 tej ustawy, w razie wypowiedzenia najmu, na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 4, czyli w sytuacji , gdy właściciel wypowiada stosunek prawny, jeżeli lokator używa lokalu wymagającego opróżnienia w związku z koniecznością rozbiórki lub remontu budynku (...), obowiązek zapewnienia (...) najemcy lokalu zamiennego oraz pokrycia kosztów przeprowadzki spoczywa, do dnia 31 grudnia 2017 r., na właściwej gminie. Przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji realizacji uprawnień właścicielskich wobec lokalu, który z powodu koniecznych napraw wymaga opuszczenia przez lokatora. Realizacja uprawnienia do lokalu zamiennego nie następuje na drodze administracyjnoprawnej. Jest to forma właściwa dla prawa cywilnego, a co za tym idzie nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Z powyższego wynika więc, że skarga skarżącego dotycząca wydania mu przez Prezydenta Miasta lokalu zamiennego nie może być przez sąd administracyjny merytorycznie rozpoznana, albowiem sąd ten nie jest uprawniony do rozstrzygnięcia tej kwestii – sprawa nie należy do jego właściwości. Przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.