III SA/Gd 356/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. na pismo Rady Dyscypliny Nauki Biologiczne Międzyuczelnianego Wydziału Biotechnologii [...] i [...] z dnia 18 stycznia 2022 r. w przedmiocie zamknięcia przewodu doktorskiego postanawia odrzucić skargę. M. A. wniósł skargę sformułowaną jako skarga na decyzję Przewodniczącego Rady Dyscypliny Nauki Biologiczne Międzyuczelnianego Wydziału Biotechnologii [...] i [...] z dnia 18 stycznia 2022 r., w której poinformowano go, że odmowa przyjęcia i dopuszczenia do obrony publicznej rozprawy doktorskiej kończy przewód doktorski. W piśmie tym wskazano, że praca doktorska nie została dopuszczona do obrony z uwagi na fakt otrzymania negatywnych recenzji, bez sugestii możliwości dokonania w pracy poprawek. W piśmie poinformowano, że niedopuszczenie do obrony kończy sprawę i uniemożliwia dokonanie jej poprawek. Skarżący domagał się prawa do złożenia poprawionej pracy doktorskiej oraz dokończenia przewodu doktorskiego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że jego przewód doktorski został wszczęty w dniu 14 czerwca 2013 r. Praca doktorska złożona w listopadzie 2017 r. nie została w dniu 15 czerwca 2018 r. przyjęta przez Radę Międzyuczelnianego Wydziału Biotechnologii [...] i [...]. Od promotorów uzyskał on wówczas informację, że praca ta będzie mogła być porawiona i ponownie złożona. Także w 2021 r. informowano skarżącego o możliwości poprawienia pracy. W dniu 5 stycznia 2022 r,. skarżącemu doręczono elektronicznie skan uchwały nr [...] Rady Międzyuczelnianego Wydziały Biotechnologii [...] i [...], z której wynika, że po zapoznaniu się z rozprawą doktorską oraz opiniami promotora i recenzentów w głosowaniu tajnym przeprowadzonym 16 czerwca 2018 r. postanowiono nie przyjąć i nie dopuścić do publicznej obrony rozprawy doktorskiej M. A. W odpowiedzi na skargę Rada Dyscypliny Naukowej wniosła o jej odrzucenie, wskazując, że doręczone pismo nie stanowi decyzji, ma ono wyłącznie charakter informacyjny. Decyzja o zamknięciu przewodu doktorskiego zapadła w formie uchwały w 2018 r. Uchwała ta została doręczona skarżącemu za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 21 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W postępowaniu przed sądem administracyjnym, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie skarga podlega odrzuceniu, ponieważ przedmiot zaskarżenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Na podstawie art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przewód doktorski skarżącego został zakończony uchwałą podjętą w dniu 16 czerwca 2018 r., a więc przed wejściem w życie przepisów nowej ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574). W sprawie znajdują zatem zastosowanie poprzednio obowiązujące przepisy, w tym przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (t.j. Dz. U. z 207 r. poz. 1789 ze zm.). Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 3, 4 i 5 tej ustawy, czynności przewodu doktorskiego kończą się m.in. uchwałami rady jednostki organizacyjnej: w przedmiocie przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony, przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej, nadania stopnia doktora. Z przepisów tych wynika, że dla przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej i nadania stopnia doktora niezbędne jest podjęcie uchwały w przedmiocie przyjęcia rozprawy doktorskiej i dopuszczenia jej do publicznej obrony. Podjęcie uchwały przeciwnej, w której postanowiono nie przyjąć i nie dopuścić rozprawy doktorskiej do publicznej obrony kończy przewód doktorski. Zakończenie przewodu doktorskiego kończy postępowanie w sprawie rozprawy doktorskiej. Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, nieprzyjęta rozprawa doktorska nie może być podstawą do ubiegania się o nadanie stopnia doktora w innych jednostkach organizacyjnych. Przepisy tej ustawy nie przewidywały trybu poprawiania rozprawy doktorskiej i jej ponownej obrony ani na tej samej, ani na innej uczelni. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania by pismo z dnia 18 lutego 2022 r. mogło stanowić decyzję bądź akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z przepisów prawa nie wynikało bowiem uprawnienie skarżącego do ponownego złożenia nie przyjętej rozprawy doktorskiej po jej poprawieniu. Prawa takiego skarżący nie nabył także na podstawie aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Ewentualne inne udzielane skarżącemu informacje nie mogły doprowadzić do nabycia przez skarżącego prawa nieprzewidzianego przepisami prawa. Doręczone skarżącemu pismo ma charakter informacji, nie rozstrzyga natomiast o wynikających z przepisów prawa uprawnieniach skarżącego. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi, zaskarżone pismo nie podlega bowiem kontroli sądu administracyjnego. Skarżącemu przysługiwało natomiast prawo do zaskarżenia podjętej uchwały, po uprzednim wyczerpaniu trybu odwoławczego.