III SA/Gd 357/04
PostanowienieWSA w Gdańsku2004-07-12
Skład orzekający: Anna Orłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu pierwszej instancji, na które nie przysługuje zażalenie, jest dopuszczalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu pierwszej instancji, na które nie przysługuje zażalenie, jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 PPSA, sądy administracyjne sprawują kontrolę nad decyzjami administracyjnymi, postanowieniami wydanymi w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie lub które kończą postępowanie, a także nad innymi aktami i czynnościami z zakresu administracji publicznej. Brak możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji oznacza, że nie zostały wyczerpane środki odwoławcze, co zgodnie z art. 52 § 1 PPSA skutkuje niedopuszczalnością skargi.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Zarządu Miasta z dnia 9 stycznia 2001 roku, negatywnie opiniujące wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Skarżąca domagała się przywrócenia prawa do funkcjonowania w lokalu użytkowym oraz uznania własności lokalu. Organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 12 lipca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska /spr./, , , po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Zarządu Miasta z dnia 9 stycznia 2001 roku Nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wniosku o udzielenie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Skarżący P. W. wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na naruszenie przez Zarząd Miasta "granic wolności gospodarczej". W skardze wniosła o przywrócenie prawa do normalnego funkcjonowania jako drobny podmiot w lokalu użytkowym położonym przy ulicy [...] róg [...] na działce [...] w G. [...] oraz o uznanie, iż lokal zbudowany w 1975r. ze środków własnych skarżącej stanowi niepodzielna własność skarżącej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, ze postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do art. 3 § 1 wskazanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
l) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służyły zażalenie albo
kończące postanowienie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy
zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone
w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Wskazane przez skarżącą kwestie, w których domaga się rozstrzygnięcia, nie należą do katalogu spraw wymienionych w cytowanym przepisie. Żaden przepis szczególny ( art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie przewiduje kontroli sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach.
Skarżąca odpowiadając na wezwanie Sądu o wskazanie zaskarżonej decyzji lub postanowienia przesłała wyciąg z postanowienia Zarządu Miasta z dnia 5 października 1999 r. lecz jako skarżone wskazała postanowienie Zarządu Miasta z dnia 9 stycznia 2001 r. negatywnie opiniujące wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż piwa i napojów alkoholowych.
Zgodnie z art. 52 § 1 wskazanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W rozpatrywanej sprawie skarżącej przysługiwało zażalenie na wskazane postanowienie do organu wyższego stopnia, tzn. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Natomiast skarga na postanowienie organu I instancji nie przysługuje.
W świetle powyżej przytoczonych przepisów skarga skarżącej jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez Sąd na mocy art.58 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło