III SA/Gd 358/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na pismo Naczelnika Wydziału Gospodarki Materiałowo - Technicznej Komendy Wojewódzkiej Policji z dnia 20 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę R. R. pismem z dnia 29 maja 2009 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na pismo Naczelnika Wydziału Gospodarki Materiałowo-Technicznej KWP z dnia 20 maja 2009 r., którym poinformowano go, że równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego nie przysługuje osobom uprawnionym do zaopatrzenia emerytalnego Policji. W uzasadnieniu skarżący (emerytowany policjant) wskazał, że od dnia 1 stycznia 2009 r. został pozbawiony - dotychczas pobieranego - równoważnika pieniężnego na remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W jego ocenie powinien zachować prawo do tego świadczenia. Powołał się przy tym na orzeczenia sądów administracyjnych podnosząc, iż uchylenie przepisu § 8 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002r. nie stanowi samoistnej przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji przyznającej mu równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego. Taki skutek nie został bowiem przewidziany w przepisach zmieniających ten akt prawny. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi. Organ powtórzył tezy zawarte w zaskarżonym piśmie wyjaśniając, że ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji nie gwarantuje emerytom i rencistom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego na remont lokalu mieszkalnego. W szczególności, nie istnieje żaden przepis, który pozwala w zakresie prawa do przedmiotowego równoważnika traktować emerytów i rencistów policyjnych w sposób analogiczny, jak policjantów w służbie czynnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Rozwinięcie powyższego przepisu stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a., który przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Pismo z dnia 20 maja 2009 r. oznaczone [...] zostało podpisane przez Naczelnika Wydziału Gospodarki Materiałowo-Technicznej KWP i nie wynika niego, by wydane było w imieniu Komendanta Wojewódzkiego Policji. Mając na uwadze charakter i formę skarżonego pisma należy stwierdzić, iż nie stanowi ono decyzji administracyjnej, ani nie należy do żadnej z wymienionych w art. 3 §2 p.p.s.a. aktów organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych. Jest to jedynie pismo o charakterze informacyjnym, które nie przyznaje skarżącemu, ani nie pozbawia go żadnych uprawnień. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie i Sąd na mocy powyższego przepisu był zobligowany odrzucić skargę.