III SA/Gd 36/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 18 grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. B.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia 18 grudnia 2009 r., nr [...], którą odmówiono jej przyznania dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W świetle art. 52 § 2 w/w ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Należy zauważyć, że Prezydent Miasta wydał decyzję, mocą której odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego B. P. W decyzji tej zawarte było prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca zamiast wnieść odwołanie od w/w decyzji zaskarżyła ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Nie dopełniła tym samym obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia służących w postępowaniu administracyjnym a poprzedzających wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Brak wykorzystania przysługującego środka zaskarżenia, w myśl art. 52 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkuje odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 tego aktu prawnego, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.