III SA/Gd 360/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych ze zbiorów meldunkowych postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 marca 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 360/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w G. wyznaczyła na pełnomocnika J. J. z urzędu adwokata B. W., któremu skarżący w dniu 14 kwietnia 2008 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 360/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. J. na opisaną decyzję Wojewody [...] z dnia 6 lipca 2007 r. oraz przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 309,80 zł tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. W piśmie procesowym z dnia 25 sierpnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego wyroku, zaś pisemną opinię w tej sprawie przesłał skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w G. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych wskazując, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w żadnej części. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że prowadził sprawę w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 146,40 zł. Z tych względów Sąd, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.