III SA/Gd 363/14

PostanowienieWSA w Gdańsku2014-09-12

Skład orzekający: Anna Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony, jeśli pełnomocnictwo zostało udzielone przed upływem terminu do wniesienia skargi, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie do jego wniesienia?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony, jeśli pełnomocnictwo zostało udzielone przed upływem terminu do wniesienia skargi, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie do jego wniesienia. Sąd odrzuca taki wniosek na podstawie art. 88 PPSA, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki formalne do jego uwzględnienia.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę po terminie, działając bez profesjonalnego pełnomocnika. Po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, wniosła o przywrócenie terminu, argumentując niezrozumieniem pouczenia. Pełnomocnictwo zostało udzielone przed terminem do wniesienia skargi, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie do jego wniesienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 12 marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na ekshumację szczątków zmarłego postanawia odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r., nr [...]Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego odmawiające T. S. wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wydania zezwolenia na ekshumację szczątków J. F. Postanowienie, doręczone T. S. w dniu 18 marca 2014 r., zawierało pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia organu drugiej instancji poprzez wniesienie w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia skargi za pośrednictwem Państwowego Inspektora Sanitarnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skargę T. S. na wyżej opisane postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. w sprawie sygn. akt IIISA/Gd 363/14, albowiem skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Postanowienie Sądu jest prawomocne od dnia 8 lipca 2014 r. W dniu 15 lipca 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej z dnia 7 lipca 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którym pełnomocnik skarżącej napisała, że na wcześniejszym etapie postępowania skarżąca działała bez profesjonalnego pełnomocnika wskutek czego, nie zrozumiawszy pouczenia o trybie wnoszenia skargi, złożyła ją po terminie. Ponieważ skarżąca udzieliła pełnomocnictwa pełnomocnikowi w dniu 2 lipca 2014 r., zdaniem piszącej, zachowany jest termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na żądanie Sądu pełnomocnik skarżącej uzupełniła wniosek i dołączyła pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą do sprawy IIISA/Gd 363/14, noszące datę 15 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 p.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Art. 88 p.p.s.a stanowi zaś, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sad odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż wniosek skarżącej jest spóźniony, bowiem – co wynika z nadesłanego w dniu 11 września 2014 r. pełnomocnictwa (data wpływu do Sądu), zostało ono udzielone nie w dniu 2 lipca 2014 r., lecz – w dniu 15 czerwca 2014 r.. Skoro, zdaniem sporządzającej wniosek, w dniu udzielenia pełnomocnictwa ustała przyczyna dla której skarżąca uchybiała terminowi do wniesienia skargi, to wniosek należało wnieść w ciągu 7 dni od udzielenia pełnomocnictwa, czyli – do dnia 22 czerwca 2014 r. Wniosek, opatrzony datą 7 lipca 2012 r., wysłany został do Sądu za pośrednictwem organu w dniu 7 lipca 2014 r. (dowód: odcisk stempla pocztowego na kopercie, w aktach Sądu) i wpłynął do Państwowego Inspektora Sanitarnego w dniu 10 lipca 2014 r. , a więc – po terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło