III SA/Gd 364/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 11 lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 19 października 2007 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF, E. N. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentami przedłożonymi na wezwanie Sądu, skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z niepracującą żoną oraz trojgiem małoletnich dzieci. Jedynym źródłem dochodu pięcioosobowej rodziny jest emerytura wnioskodawcy w wysokości 1 933,68 zł brutto (1 589,65 zł netto) miesięcznie. Oprócz współwłasności domu o powierzchni 120 m2, skarżący ani osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają nieruchomości, rachunków bankowych, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość łącznych dochodów pięcioosobowej rodziny skarżącego (1 589,65 zł netto miesięcznie) oraz brak zasobów pieniężnych, Sąd uznał, iż skarżący dostatecznie wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.