III SA/Gd 366/24
PostanowienieWSA w Gdańsku2024-09-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Janina Guść
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego, która nie zawiera jednoznacznego wskazania przedmiotu zaskarżenia (konkretnej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności), może zostać odrzucona z powodu braków formalnych?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego, która nie czyni zadość wymogom formalnym, w szczególności nie zawiera jednoznacznego wskazania przedmiotu zaskarżenia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, jeśli strona, pomimo wezwania, nie usunie tych braków. Sąd ma obowiązek udzielić niezbędnych pouczeń stronom występującym bez profesjonalnego pełnomocnika, ale nie może domniemywać ani decydować za stronę o przedmiocie zaskarżenia.Stan faktyczny
Skarżący A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo zatytułowane jako skarga i zażalenie na bezczynność lub przewlekłe postępowanie administracyjne. Pismo to zawierało ogólne stwierdzenia dotyczące działalności różnych organów i instytucji, a także opis sytuacji osobistej skarżącego, jednak nie wskazywało konkretnej decyzji, postanowienia lub czynności, która miałaby być przedmiotem zaskarżenia. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne określenie przedmiotu zaskarżenia, wskazując na właściwość sądów administracyjnych do kontroli konkretnych aktów administracyjnych. Skarżący w odpowiedzi nadal nie sprecyzował przedmiotu skargi, wymieniając jedynie różne instytucje i zarzucając im przestępstwa gospodarcze. W związku z nieusunięciem braków formalnych, sąd postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na pismo Wojewody Pomorskiego w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych pisma postanawia odrzucić skargę.
A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo, w którym na wstępie wskazał, że składa skargę i zażalenie "(...) o bezczynności i przewlekłym postępowaniu administracyjnym Wydziału Kontroli Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku". Skarżący wyjaśnił, że jego intencją jest zaskarżenie decyzji WK-I.142.2.11.2024.AG, postanowień bądź innych aktów lub czynności albo bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach podlegających kognicji sądu administracyjnego. Dalsza części pisma stanowiła kompilację korespondencji prowadzonej przez skarżącego z różnymi podmiotami.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski poinformował, że 21 maja 2024 r. do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku wpłynęło pismo A. B. o tytule "Skarga – Obowiązek radcy prawnego" zawierające treści dotyczące m.in. Z. w G., sytuacji osobistej autora korespondencji i spraw prowadzonych przez Sąd Rejonowy G. W związku z brakiem możliwości ustalenia przedmiotu skargi, na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, pismem z dnia 22 maja 2024 r. wezwano A. B. do złożenia wyjaśnień, jakiego konkretnie podmiotu dotyczy skarga i jakich działań lub zaniechań dopuścił się jego zdaniem ten podmiot. Kolejne pismo skarżący przesłał 23 maja 2024 r., jednak zamiast wyjaśnień dotyczących przedmiotu skargi, wyraził on oczekiwanie przesłania dokumentów dotyczących różnych jego spraw do Ministerstwa Sprawiedliwości i Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W piśmie z dnia 28 maja 2024 r. poinformowano skarżącego, że wszelkie pisma kierowane do organów państwa można kierować samodzielnie, co zadośćuczyniło dyspozycji art. 231 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. A. B., powołując się na sygn. sprawy WK-I.142.2.11.2024.AG, przesłał w dniu 31 maja 2024 r. pismo, w którym ponownie opisał swoją sytuację osobistą, nadal nie wyjaśniając jednak przedmiotu skargi. Uznano zatem, że organ nie otrzymał wyjaśnienia pozwalającego na rozpatrzenie skargi w trybie działu VIII ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, stąd pismo pozostawiono bez rozpoznania.
Po zapoznaniu się z treścią skargi i odpowiedzią organu na skargę, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 2 sierpnia 2024 r., wezwano A. B. do usunięcia - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi przez jednoznaczne określenie, co jest przedmiotem zaskarżenia. W wystosowanym do skarżącego wezwaniu zaznaczono, że należy wskazać konkretne daty i numery postanowień, aktów administracyjnych, czynności. Skarżący został poinformowany, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania ogólnych skarg na działalność organów administracji. Kontroli sądowej podlegają konkretne decyzje, postanowienia, akty, czynności w konkretnej sprawie. Przedstawiono skarżącemu zakres właściwości sądów administracyjnych. W wezwaniu zastrzeżono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.". Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2024 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia - k. 34 akt sądowych).
W piśmie datowanym na dzień 11 sierpnia 2024 r., które zostało - zgodnie z właściwością - przekazane do tut. Sądu w dniu 14 sierpnia 2024 r. przez Regionalną Izbę Obrachunkową w G., A. B. podał, że przedmiotem skargi są przestępstwa gospodarcze firm i instytucji wymienionych w treści skargi, tj. Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Ministerstwa Sprawiedliwości, Prokuratury Krajowej, Prokuratury Okręgowej w S., Prokuratury Okręgowej w G., Sądu Okręgowego w G., Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Regionalnej Izby Obrachunkowej w G., Komendanta Wojewódzkiego Policji w G., Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W., Zarządu G. SA, Zarządu R. SA, Zarządu P. SA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego, a także czy wniesiona skarga czyni zadość ustalonym ustawowo wymogom formalnym oraz czy została wniesiona w terminie.
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a do tego zawierać także m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, którą strona skarży.
W rozpoznawanej sprawie istotne pozostaje, że pomimo wezwania skarżący nie wskazał co jest przedmiotem zaskarżenia (decyzja, postanowienia czy też inny akt), jak również nie zarzucił braku określonej czynności w tym zakresie.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w sytuacji, gdy skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu 6 sierpnia 2024 r.
Podejmując takie działanie Sąd uczynił zadość obowiązkowi wyrażonemu w art. 6 p.p.s.a., zgodnie z którym zobowiązany jest udzielać stronom występującym w postępowaniu bez adwokata lub radcy prawnego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań.
Podkreślenia wymaga, że wystosowane do skarżącego wezwanie zawierało czytelną i jednoznaczną treść wyjaśniającą, jakiego działania od skarżącego Sąd oczekuje aby móc nadać sprawie dalszy bieg. Pomimo tego skarżący nie wskazał ani nie doprecyzował przedmiotu skargi, albowiem nadesłana odpowiedź nie pozostawała w żadnym związku z treścią pierwotnego pisma skarżącego i nie stanowiła realizacji nałożonego na niego zobowiązania.
Wyjaśnienia w tym kontekście wymaga, że na gruncie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie ma podstaw domniemywać, czy też za stronę decydować o przedmiocie zaskarżenia, w sytuacji gdy strona wskazuje go w sposób niejednoznaczny. To na stronie spoczywa obowiązek sprecyzowania jej woli i treści żądania zawartego w piśmie procesowym, tak aby umożliwić sądowi właściwą jego kwalifikację i nadanie mu biegu zgodnego z obowiązującą procedurą sądową.
Konkludując, wniesiona przez stronę skarga nie czyni zadość opisanym warunkom formalnym albowiem skarżący nie podał przedmiotu zaskarżenia objętego złożoną skargą.
W tych okolicznościach, tj. z powodu nie uzupełnienia braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił ją odrzucić.
Dodatkowo wskazać należy, że wojewódzkie sądy administracyjne nie są właściwe do orzekania w sprawach czynów zabronionych – przestępstw, bowiem orzekanie w tym zakresie pozostaje we właściwości sądów powszechnych.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło