III SA/Gd 38/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na uchwałę Rady Miasta z dnia 28 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia statutu uzdrowiska postanawia zawiesić postępowanie. "A" Sp. z o.o. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Miejskiej w przedmiocie uchwalenia statutu uzdrowiska. W odpowiedzi na skargę zawarto wniosek o zawieszenie postępowania w oparciu o art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się do przedmiotowego wniosku pełnomocnik skarżącej spółki wskazał, że nie sprzeciwia się zawieszeniu postępowania jednakże w jego ocenie w/w podstawa prawna nie znajduje uzasadnienia w realiach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wskazać należy, iż zawieszenie postępowania powoduje przerwę w toczącym się postępowaniu, polegającą na przerwaniu jego toku bez przerwania samej sprawy. W tym też zakresie zawieszenie postępowania narusza jego ciągłość, ale nie powoduje żadnych innych skutków poza odsunięciem w czasie finalnego rozstrzygnięcia danej sprawy. W świetle art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zaś zawiesić prowadzone postępowanie na zgodny wniosek stron. Postanowienie o zawieszeniu postępowania w następstwie wniosku stron sąd wydaje w przypadkach, które uzna za celowe stwierdzając, że czynność stron polegająca na złożeniu stosownego wniosku nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu dotkniętego wadą nieważności (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 191). Co istotne, w razie zaistnienia jednocześnie innej podstawy zawieszenia postępowania tylko wyraźne jej wyeliminowanie pozwala oprzeć się na zgodnym wniosku stron. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 124 § 1 i art. 125 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie nie znajduje również zastosowania art. 56 w/w ustawy, który odnosi się do tzw. nadzwyczajnych postępowań administracyjnych. Mając na uwadze powyższe kwestie Sąd na mocy art. 126 w/w aktu normatywnego orzekł jak w sentencji postanowienia.