III SA/Gd 380/15

Sygn. akt III SA/Gd 380 /15 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 10 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji o postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. H. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę , w której wskazała, że jest to "zażalenie na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego PSP ujętego w piśmie [...] z dnia 10 kwietnia 2015 r. w sprawie anulowania pism sporządzonych przez Komendanta Powiatowego PSP ". W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej poinformował, że przedmiotowe "zażalenie", które odrębnie wpłynęło do organu, zostało przesłane z aktami sprawy Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej – jako organowi wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 10 kwietnia 2015 r. W piśmie tym wskazano m.in., że pisma wskazane przez skarżącą – poza konkretnymi decyzjami - z uwagi na brak charakteru decyzji -nie podlegają procedurze stwierdzenia nieważności , o jakiej mowa w art. 156 i nast. k.p.a. Podano ponadto, że z uwagi na dotychczasowy przebieg postępowań, w których wydano decyzje, trudno nie uznać, że skarżąca była podwładną Komendanta Powiatowego PSP, a pisma przesyłane do niej przez tego przełożonego znajdywały oparcie w stanie faktycznym i prawnym. Z treści skargi wynika, że skarżąca stoi na stanowisku, że Komendant Powiatowy PSP nie jest jej przełożonym i kwestionuje stanowisko zaprezentowane w przedmiotowym piśmie przez Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Należy stwierdzić, iż zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy podjęty jest on w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., sygn. OSK 247/04, Lex nr 125767). W ocenie Sądu zaskarżone pismo nie jest aktem administracyjnym , o jakim mowa w przywołanych powyżej przepisach. Jest to jedynie pismo o charakterze informacyjnym, nie stanowiącym decyzji administracyjnej ani postanowienia. Nie można go również zaliczyć do żadnej z kategorii aktów czy czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 - 8 p.p.s.a. Z tego też powodu skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Na marginesie zauważyć należy, że nawet gdyby zaskarżone pismo potraktować – jak chce tego skarżąca - jako postanowienie wydane przez Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu. Przyjąć by wówczas należało, że skarżąca , bez wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia – Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, wniosła skargę do sądu na postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji. Niewyczerpanie środków zaskarżenia skutkuje natomiast odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 6 z zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.). W tym stanie sprawy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.