III SA/Gd 387/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. T. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania stypendium postanawia I. przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, II. w pozostałej części wniosek oddalić. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. D. na opisaną decyzję Wojewody [...]. Po rozpoznaniu wniosku skarżącej, postanowieniem z dnia 3 marca 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał jej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika A. D. z urzędu adwokata E. T., której skarżąca w dniu 25 marca 2009 r. udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej w sprawie. W piśmie procesowym z dnia 27 marca 2009 r. pełnomocnik skarżącego poinformowała o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tej sprawie. Wnioskodawczyni wskazała, iż opinia w tym przedmiocie została przedstawiona skarżącej oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej [...]. Jednocześnie wniosła o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie w wysokości 450 zł, powiększonej o podatek od towarów i usług według stawki 22%, to jest razem 549 zł. Pełnomocnik oświadczyła, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały uiszczone w całości ani w części. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadził sprawy w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 219,60 zł. W pozostałej części wniosek należało oddalić z następujących względów. Po pierwsze, wysokość wynagrodzenia jakiego domaga się pełnomocnik z urzędu skarżącej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przekracza granice, jakie wyznacza § 19 pkt 1 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Przepis ten określa bowiem, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5. Po drugie, w świetle art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego należy brać pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie pełnomocnik został ustanowiony już po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2009 r. i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nie prowadził natomiast sprawy w I instancji. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawierał zaś argumentów mających świadczyć o takim nakładzie pracy adwokata oraz charakterze sprawy, który usprawiedliwiałby podwyższenie stawki wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie ma natomiast powodów do podwyższenia stawki wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu w sytuacji, gdy aktywność adwokata w wypełnianiu obowiązków nie przekracza granic zwykłej staranności pełnomocnika. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.