III SA/Gd 393/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 10 grudnia 1998 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu. J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 10 grudnia 1998 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Wojewody [...] za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od daty otrzymania rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta [...] przestawił przebieg postępowania administracyjnego oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Jednocześnie, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być jedynie akt wydany przez organ wyższego stopnia po rozpoznaniu środka odwoławczego. Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Natomiast tryb administracyjny właściwy do rozstrzygania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnych oparty jest na zasadzie dwuinstancyjności postępowania określonej w art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a., która daje stronie prawo domagania się dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia jej sprawy. W przypadku nieskorzystania przez stronę z prawa do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji w administracyjnym toku instancji, stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a., niemożliwe jest poddanie działalności organu administracji kontroli sądowej. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja o wymeldowaniu z pobytu stałego, jest aktem organu pierwszej instancji. Zgodnie zatem z art. 127 § 1 i 2 K.p.a. służyło stronie od niej odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. O prawie oraz terminie do wniesienia odwołania skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji. Jak wynika z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych, skarżący nie wniósł odwołania do organu wyższego stopnia od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia z dnia 10 grudnia 1998 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego Na marginesie podnieść należy, iż skarżący domagał się również wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ww. decyzją Prezydenta Miasta [...]. Postępowanie to zakończyło się decyzją Wojewody [...] z dnia 8 czerwca 2007 r. nr [...], utrzymującą w mocy orzeczenie organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie. Skarga J. R. na opisaną decyzję Wojewody [...] została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 marca 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 313/07. Można również dodać, że – jak wynika z akt administracyjnych - pismem z dnia 25 lipca 2011 r. organ I instancji przesłał Wojewodzie [...], jako organowi wyższego stopnia, wniosek J. R. o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia 10 grudnia 1998 r. Reasumując, za niedopuszczalne w świetle art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. uznać należy wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji, bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia. W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został spełniony, bowiem decyzja, której legalność została zakwestionowana przez skarżącego, nie była przedmiotem kontroli właściwego organu. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną .