III SA/Gd 393/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miejskiej w Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia 30 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu Burmistrza Miasta postanawia: przywrócić Radzie Miejskiej w Ł. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 11 lipca 2014 r. pełnomocnikowi Rady Miejskiej w Ł. doręczony został skutecznie odpis zapadłego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem. Strona na wniesienie skargi kasacyjnej od wydanego wyroku miała 14 dni zgodnie z treścią art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., Nr 176, poz. 1191) w zw. z art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 113 ze zm.). W dniu 8 sierpnia 2014 r. pełnomocnik Rady Miejskiej w Ł. wysłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu złożonego wniosku wskazano, że po otrzymaniu ww. odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem Przewodniczący Rady Miejskiej w Ł. zwrócił się do radnych z zapytaniem dotyczącym złożenia skargi kasacyjnej. Z uwagi na okres urlopowy zbieranie głosów radnych trwało aż do dnia 5 sierpnia 2014 r. Przedmiotowe okoliczności doprowadziły tym samym do sytuacji, w której Rada Miejska w Ł. bez swojej winy nie dochowała 14 – dniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. Rada Miejska w Ł. mogła bowiem wnieść skargę kasacyjną dopiero po wypowiedzeniu się w tej kwestii przez większość radnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Dla oceny zasadności złożonego przez organ wniosku podstawowego znaczenia nabierają postanowienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Nadto, w myśl art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z § 2 przedmiotowego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze okoliczności faktyczne wynikające z akt sprawy jak i argumentację podniesioną we wniosku o przywrócenie terminu, Sąd doszedł do przekonania, iż uchybienie terminowi przez stronę może być uznane za niezawinione. Działanie Przewodniczącego Rady Miejskiej w Ł. podjęte w celu uzyskania jednoznacznego stanowiska członków organu kolegialnego w zakresie zasadności wniesienia środka odwoławczego od wyroku stwierdzającego nieważność podjętej przez ww. radę uchwały stanowić może w ocenie Sądu przykład okoliczności faktycznej, która uprawdopodobnia brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wynoszącego w realiach sprawy 14 dni. W konsekwencji niezawinione przez stronę zdarzenie, uniemożliwiające wniesienie skargi kasacyjnej w przepisanym terminie zostało uznane przez Sąd za okoliczność stanowiącą podstawę do przywrócenia terminu w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 ww. aktu normatywnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przywrócił uchybiony termin do wniesienia skargi kasacyjnej, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.