III SA/Gd 393/17

Dnia 28 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 27 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Decyzją z dnia 6 grudnia 2016 r. Starosta na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 627 ze zm.) oraz art. 104 § 1 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) cofnął W. K. uprawnienia do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 18 października 2016 r. funkcjonariusz Komendy Miejskiej Policji podczas kontroli drogowej, stwierdził, że W. K. kierował pojazdem w okolicznościach, o których mowa w art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, czyli kierował pojazdem w przedłużonym okresie, o którym mowa w art. 102 ust. 1d tej ustawy. Ponadto, dnia 1 grudnia 2016 r. do Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego wpłynęło kolejne zawiadomienie z Komendy Powiatowej Policji, z którego wynika, że również w dniu 26 listopada 2016 r. W. K. kierował pojazdem w przedłużonym okresie - art. 102 ust. 1d ww. ustawy. Organ wyjaśnił, że w dniu 15 września 2016 r. Starosta W. wydał na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 1c, 1d i 1e ustawy o kierujących pojazdami decyzję nr [...] o zatrzymaniu W. K. prawa jazdy na okres 6 miesięcy, od dnia 19 czerwca 2016 r. do dnia 19 grudnia 2016 r. Po rozpoznaniu wniesionego przez stronę odwołania, decyzją z dnia 28 listopada 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Dalej organ podniósł, że art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami nakłada na starostę obowiązek wydania decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku kierowania przez osobę pojazdem w przedłużonym okresie, o którym mowa w art. 102 ust. 1d. Jeżeli osoba kierowała pojazdem pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 albo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, starosta wydaje decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c, nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W. K. podnosząc, że brak było podstaw do wydania decyzji zatrzymania prawa jazdy na okres 6 miesięcy, a następnie decyzji o cofnięciu uprawnień, gdyż w dniu 19 czerwca 2016 r. źle został dokonany pomiar prędkości. Decyzją z dnia 27 marca 2017 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, zgodnie z brzmieniem art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji, starosta (prezydent miasta) wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku kierowania pojazdem w przedłużonym okresie, o którym mowa w art. 102 ust. 1d. W przypadku więc stwierdzenia prowadzenia pojazdu w okresie 6-miesięcznego zatrzymania prawa jazdy, czyli w okresie tzw. przedłużonego zatrzymania prawa jazdy, starosta ma obowiązek wydać decyzję o cofnięciu takiemu kierowcy uprawnień do prowadzenia pojazdami. Przepis ten nie pozostawia swobody organowi w sprawie rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Kolegium, nie ulega wątpliwości, że skarżący prowadził pojazd w okresie obowiązywania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 6 miesięcy. Co ważne, prowadził pojazd niejednokrotnie, gdyż dwukrotnie funkcjonariusze policji stwierdzili ten fakt, co wynika z przedłożonych przez Policję zawiadomień. Ponadto Kolegium wyjaśniło, że Starosta W. zatrzymał prawo jazdy na okres 6 miesięcy, tj. od dnia 19 czerwca 2016 r. do 19 grudnia 2016 r. i decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Oznacza to, że złamanie tego zakazu w tym okresie skutkować musiało wydaniem decyzji o cofnięciu uprawnień. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, że są one całkowicie bezzasadne. Jeżeli skarżący otrzymał decyzję Starosty W. o zatrzymaniu na 6 miesięcy dokumentu prawa jazdy, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, to miał on obowiązek zastosować się do tego zakazu. Jeżeli tego nie uczynił, to konsekwencją tego jest cofnięcie mu uprawnień. Nie zmienia tego stanowiska poczucie skarżącego, że nieprawidłowo zmierzono mu pomiar prędkości. Istotnym jest okoliczność prowadzenia pojazdu w okresie przedłużonego zatrzymania prawa jazdy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję wniósł W. K. podnosząc, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania, gdyż w dniu 19 czerwca 2016 r. nie przekroczył prędkości w terenie zabudowanym powyżej 50 km/h. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako -"p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 marca 2017 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty W. z dnia 6 grudnia 2016 r., nr [...] o cofnięciu W. K. (dalej jako - "skarżący") uprawnień do kierowania pojazdami. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jednolity: Dz. U. z 2017r., poz. 978 ze zm., dalej jako - "ustawa"). Zgodnie z tym przepisem, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku kierowania pojazdem silnikowym w przedłużonym okresie, o którym mowa w art. 102 ust. 1d. Stosownie zaś do art.102 ust. 1d ustawy, jeżeli osoba kierowała pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 albo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, starosta wydaje decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c, nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy. Jak wynika z akt sprawy, w wyniku kontroli drogowej w dniu 19 czerwca 2016 r. skarżącemu zostało zatrzymane prawo jazdy w związku z przekroczeniem przez niego dopuszczalnej prędkości na obszarze zabudowanym o więcej niż 50 km/h. Podczas zaś kolejnej kontroli w dniu 23 czerwca 2016 r. stwierdzono, że skarżący kierował pojazdem, pomimo zatrzymania prawa jazdy. Prawomocnym wyrokiem z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 87/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 listopada 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosta W. z dnia 15 września 2016 r., nr [...], którą to decyzją zatrzymano skarżącemu prawo jazdy na okres 6 miesięcy, tj. od 19 czerwca 2016 r. do 19 grudnia 2016 r. włącznie w związku z przekroczeniem przez niego dopuszczalnej prędkości na obszarze zabudowanym o więcej niż 50 km/h w warunkach kierowania przez niego pojazdem mimo zatrzymania prawa jazdy. Podstawę prawną kontrolowanej decyzji stanowił m.in. art. 102 ust. 1d ustawy oraz art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Bezsporne było, że w dniu 18 października 2016 r. W. K. podczas kontroli drogowej kierował pojazdem w tzw. przedłużonym okresie, o którym mowa w art. 102 ust. 1d ustawy, a więc w czasie przedłużenia okresu zatrzymania prawa jazdy. Istotne jest, że skarżący kierował pojazdem mimo wydania w dniu 15 września 2016 r. przez Starostę W. ww. decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy (przedmiotowej decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności). Ponadto, w informacji z Komendy Powiatowej Policji, która wpłynęła w dniu 1 grudnia 2016 r. do Starosty W. stwierdzono, że skarżący również w dniu 26 listopada 2016 r. kierował pojazdem w okresie, o którym stanowi powyższy przepis ustawy. Okoliczności dotyczące kierowania pojazdem w dniach: 18 października 2016 r. i 26 listopada 2016 r. nie były kwestionowane przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego, ani we wniesionej skardze. W związku ze złamaniem przez W. K. zakazu prowadzenia pojazdu w okresie od 19 czerwca 2016 r. do 19 grudnia 2016 r., a mianowicie w dniu 18 października 2016 r. i w dniu 26 listopada 2016 r., organ na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy prawidłowo cofnął mu uprawnienia do kierowania pojazdem. Zasadnie organ odwoławczy wskazał, że z omawianego przepisu ustawy wynika, że w przypadku stwierdzenia prowadzenia pojazdu w okresie 6-miesięcznego zatrzymania prawo jazdy, czyli w okresie tzw. przedłużonego zatrzymania prawa jazdy, starosta ma obowiązek wydać decyzję o cofnięciu kierowcy uprawnień do prowadzenia pojazdami. Przepis ten ma bowiem charakter związany w tym znaczeniu, że nie pozostawia swobody organowi w rozstrzygnięciu sprawy. Jest oczywiste, że ustawa nakazuje organowi wydać decyzję o cofnięciu uprawnień w przypadku stwierdzenia zaistnienia okoliczności wskazanych w powyższym przepisie ustawy, tzn. kierowania pojazdem w okresie przedłużonego zatrzymania prawa jazdy, co też niewątpliwie miało miejsce w niniejszej sprawie. Bez znaczenia dla rozpoznania sprawy, natomiast pozostają twierdzenia i ocena skarżącego, że nieprawidłowo został dokonany pomiar prędkości w dniu 19 czerwca 2016 r. (na które to okoliczności powoływał się w odwołaniu, jak i w skardze). Jak trafnie podkreślił organ odwoławczy w przedmiotowej sprawie istotną okolicznością jest fakt prowadzenia przez skarżącego pojazdu w okresie przedłużonego zatrzymania prawa jazdy, nie zaś kwestia wykonania pomiaru prędkości. Okoliczności zatrzymania skarżącemu prawa jazdy pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Na zakończenie trzeba wskazać, że kontrola Sądu w niniejszej sprawie obejmowała ocenę legalności merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, i co do zasady, sprawowana jest ona pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W ocenie Sądu orzekającego, brak było podstaw do stwierdzenia naruszeń prawa skutkujących wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego (istnienie istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy). Istnienia takiego charakteru naruszeń w niniejszej sprawie nie wykazano. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę za nieuzasadnioną i w oparciu o przepis art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił ją, orzekając jak w sentencji wyroku.