III SA/Gd 396/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" S.A. z siedzibą w G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi "A" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy [...] z dnia 18 lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu wypłaty nagród jubileuszowych oraz odpraw emerytalno – rentowych postanawia odmówić "A" S.A. z siedzibą w G. przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 22 października 2007 r. wydanym przez referendarza sądowego odmówiono "A" S.A. z siedzibą w G. przyznania prawa pomocy. Sprzeciw od tego postanowienia wniosła "A" S.A. Uwzględniając fakt, że wniesiony sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlegała rozpatrzeniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei art. 246 § 2 pkt 2 powołanej ustawy stanowi, iż osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy ta osoba prawna wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż jego trudna sytuacja materialna uzasadnia wyjątkowe traktowanie. W przypadku osób fizycznych wykazanie spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy obliguje Sąd do uwzględnienia wniosku strony; w odniesieniu zaś do osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej ubiegających się o przyznanie prawa pomocy (art. 246 § 2 w/w ustawy) ustawodawca zastrzegł jedynie możliwość jego przyznania, na co wskazuje zwrot "prawo pomocy może być przyznane". Biorąc pod uwagę całokształt stanu faktycznego sprawy oraz obowiązujący stan normatywny Sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała, iż spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy; nie wykazała bowiem, iż posiadane przez nią jakiekolwiek aktywa finansowe nie wystarczają na pokrycie kosztów postępowania sądowego, a po uiszczeniu określonej kwoty tytułem kosztów sądowych nie będzie w stanie utrzymać płynności finansowej. Za zasadnością wniosku skarżącej nie przemawia m.in. wykazanie straty za I półrocze 2007 r. Strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie oznacza bowiem, iż podmiot traci płynność finansową i nie jest w stanie regulować własnych, wymagalnych zobowiązań; strata oznacza jedynie nadwyżkę sumy kosztów uzyskania przychodów nad osiągniętymi przychodami. Co istotne, skarżąca nie wskazała, iż z uwagi na złą sytuację finansową zaprzestano prowadzenia działalności gospodarczej bądź złożono wniosek o ogłoszenie upadłości spółki. Tym samym uznać należy, iż skarżąca nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, co wiązać się musi z koniecznością regulowania zobowiązań natury publicznoprawnej jak i prywatnoprawnej. Sąd wskazuje nadto, iż porównanie wysokości obciążeń finansowych, jakie skarżąca musi ponieść w konkretnym postępowaniu oraz jej potencjalnych możliwości finansowych, nie przemawia za zasadnością złożonego wniosku. Zwrócić należy uwagę, iż skarżąca jako spółka akcyjna, posiadająca kapitał zakładowy w wysokości 401 411 940,00 zł oraz środki trwałe o wartości 248 642 000,00 zł ( na dzień 31 grudnia 2006 r.) i 237 582 600,00 zł (na dzień 30 czerwca 2007 r.), w I półroczu 2007 r. uzyskała przychód w wysokości 562 461 100 zł, który znacznie przewyższa wysokość kosztów postępowania w niniejszej sprawie, a nie wykazała - jak już wcześniej wskazano - iż utraciła płynność finansową. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki umożliwiające przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, wobec czego na mocy art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.