III SA/Gd 400/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić zawieszenia postępowania w sprawie. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 8 marca 2016 r. wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), która rozstrzygnie, czy art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II GPS 1/16. Ponieważ NSA w celu podjęcia ww. uchwały wyznaczył już termin posiedzenia w sprawie II GPS 1/16 na dzień 16 maja 2016 r., aktualnie zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie ze skargi spółki A. Sp. z o.o. w W., byłoby niecelowe i sprzeczne z ekonomiką procesową. Sąd nie widzi jednocześnie podstaw do zawieszenia niniejszego postępowania zgodnie z wnioskiem spółki. Rozstrzygnięcie kwestii zgodności z prawem zaskarżonej przez Spółkę decyzji nie zależy w ocenie Sądu od wyniku postępowania w sprawie C 303/15, zawisłej przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Nie jest bowiem uzasadnione, aby w sprawie administracyjnej dotyczącej zgodności z prawem decyzji wydanej na podstawie art. 89 ustawy o grach hazardowych, zawieszać postępowanie z uwagi na ww. pytanie prejudycjalne, które nie dotyczy bezpośrednio art. 89 ustawy o grach hazardowych, ale art. 6 tej ustawy i zostało zadane przez sąd powszechny w sprawie o charakterze karnoskarbowym. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).