III SA/Gd 402/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. W złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący I. G. zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego. Wskazał, że jest osobą bezrobotną, opiekuje się niepełnosprawną żoną, której amputowano obie nogi, jest po trzech udarach i choruje na cukrzycę. Małżonkowie utrzymują się z renty żony i jej zasiłku pielęgnacyjnego w miesięcznej wysokości 1400 zł. Zamieszkują w mieszkaniu komunalnym, za które nie opłacają czynszu, bo nie posiadają na to środków (czynsz wynosi 800 zł miesięcznie). Powoduje to narastanie zadłużenia. Nie posiadają żadnego majątku. W tym stanie należało wskazać, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje bowiem, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ww. aktu normatywnego, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podkreślić należy, że na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach uznano, że wniosek ten zasługuje w całości na uwzględnienie. Wnioskodawca wykazał dostatecznie na dzień wydania niniejszego postanowienia, że poniesienie przez niego pełnych kosztów sądowych nie jest możliwe. W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.