III SA/Gd 405/07

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-02-26

Skład orzekający: Krzysztof Przasnyski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba pozbawiona wolności, nieposiadająca dochodów ani oszczędności, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Osoba pozbawiona wolności, która nie posiada dochodów ani znaczących oszczędności, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Ciężar udowodnienia tej okoliczności spoczywa na wnioskodawcy.
Stan faktyczny
Wnioskodawca K. Ż., pozbawiony wolności w areszcie śledczym, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję o wymeldowaniu. Wnioskodawca nie posiada dochodów ani znaczących oszczędności, a stan jego konta depozytowego jest minimalny. W uzasadnieniu wskazał, że brak wolności uniemożliwia mu samodzielne reprezentowanie się w sprawie.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ż. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 17 czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 7 listopada 2007 r. uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 24 grudnia 2007 r., K. Ż. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonym przez wnioskodawcę i nadesłanym w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 stycznia 2008 r. zaświadczeniem Dyrektora Aresztu Śledczego [...] z dnia 1 lutego 2008 r., K. Ż. prowadzi samodzielne gospodarstwo, nie posiada nieruchomości ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wnioskodawca przebywa obecnie w areszcie śledczym, gdzie nie jest zatrudniony i nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Stan konta depozytowego osadzonego na dzień 1 lutego 2008 r. wynosił 6,67 zł, przy czym nie posiada on środków pozostających do własnej dyspozycji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że będąc pozbawiony wolności, nie ma możliwości wypowiedzenia się przed sądem w niniejszej sprawie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W świetle powołanych uregulowań przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności brak dochodów oraz oszczędności, uznać należało, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia adwokata z wyboru w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie. Wobec powyższego, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło