III SA/Gd 408/12

PostanowienieWSA w Gdańsku2012-07-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Alina Dominiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchybienie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest usprawiedliwione brakiem winy skarżącego, jeśli decyzja została odebrana przez inną osobę, a skarżący przebywał poza miejscem zamieszkania?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że skarżąca uchybiła terminowi z własnej winy. Brak winy nie został uprawdopodobniony, ponieważ skarżąca powinna spodziewać się korespondencji i podjąć kroki umożliwiające wniesienie środków zaskarżenia w terminie, zwłaszcza że fizycznie weszła w posiadanie decyzji dzień po doręczeniu zastępczym. Zaniedbanie prawidłowego prowadzenia własnych spraw stanowi niedbalstwo, które jest postacią winy.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody o utracie statusu osoby bezrobotnej z uchybieniem terminu. Skarżąca argumentowała, że decyzja została doręczona jej matce, która nie otworzyła korespondencji, a ona sama przebywała poza miejscem zamieszkania. Zwłoka wynosiła jeden dzień. Sąd rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B.- Z. na decyzję Wojewody z dnia 2 maja 2012 nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Pa. B. – Z. na decyzję Wojewody z dnia 2 maja 2012 r. nr [...] z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. P. B. – Z. w dniu 6 lipca 2012 r. ( data stempla pocztowego) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podała, że zaskarżoną skargą decyzję listonosz doręczył matce skarżącej w dniu 7 maja 2012 r. Matka nie otwierała korespondencji, jest osobą w wieku 60-ciu lat, niezbyt cieszy się zdrowiem, jest po wypadku. Skarżąca w tym czasie przebywała poza miejscem zamieszkania. Nie mogła zatem wnieść skargi, skoro nie było jej w Sz., a osoba trzecia potwierdziła w jej imieniu odbiór decyzji. Zwłoka wynosiła jeden dzień. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy powinien – widząc, że skarga została złożona po terminie - najpierw porozumieć się ze skarżącą, a dopiero wówczas wskazywać, że nie wnosiła o przywrócenie terminu. Tymczasem organ w odpowiedzi na skargę poucza Sąd, jakie ma zastosować artykuły przeciwko skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Nie ulega wątpliwości, że skarżąca składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uchybiła 30 - dniowemu terminowi do jej wniesienia, określonemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ). Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności (por. post. NSA z dnia 2 października 2002 r. V SA 793/02, publ. Mon. Praw. 2002/23/1059). Skarżąca tłumaczyła uchybienie terminu tym, że przesyłkę zawierającą decyzję organu drugiej instancji odebrała nie ona sama, ale jej matka, nie najlepszego zdrowia, która przesyłki nie otworzyła, a skarżąca w tym czasie przebywała poza miejscem zamieszkania. Przepisy nakazują uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie trudno mówić o uprawdopodobnieniu takich okoliczności. Fakt odbioru decyzji przez inną osobę w przypadku nieobecności adresata nie oznacza konieczności zapoznania się osoby odbierającej zastępczo korespondencji z jej treścią , a jedynie konieczność oddania pisma adresatowi. Skarżąca wiedziała, że toczy się postępowanie administracyjne z jej udziałem - zaskarżona skargą decyzja została wydana na skutek rozpoznania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, złożonego przez skarżącą. W tej sytuacji skarżąca mogła i powinna spodziewać się korespondencji związanej z toczącym się postępowaniem administracyjnym, a w przypadku wyjazdu poza miejsce zamieszkania powinna podjąć właściwe kroki umożliwiające jej wniesienie ewentualnych środków zaskarżenia w terminie. Skarżąca nienależycie zadbała o własne interesy, co jest co najmniej niedbalstwem, a niedbalstwo jest postacią winy. Ponadto z treści złożonej przez skarżącą skargi wynika, że skarżąca weszła fizycznie w posiadanie zaskarżonej decyzji już w dniu 8 maja 2012 r. ( "odebraną przez skarżącą w dniu 08.05.2012 r."), czyli dzień po doręczeniu zastępczym. Nie można w tej sytuacji mówić o tym, by skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi z własnej winy, bowiem zaniedbała prawidłowego prowadzenia swoich spraw. Zarzuty skarżącej wobec działania organu odwoławczego są bezzasadne. Organ nie miał obowiązku wyjaśniania przyczyn złożenia przez skarżącą skargi z uchybieniem terminu. Zwrócenie uwagi sądu na uchybienia formalne skargi było prawem organu. W tej sytuacji Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło