III SA/Gd 409/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.) Sędzia WSA Felicja Kajut Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 5 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odsetek wynikających z długu celnego w następstwie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oddala skargę. W dniu 19 maja 2008 r. A Spółka z o.o. w Ł. zgłosiła za pośrednictwem przedstawiciela bezpośredniego tj. B Sp. z o.o. z G., do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar pochodzący z Chin, opisany w polu 31 SAD jako "szalunki do konstrukcyjnych robót betoniarskich, płyty o rozmiarze 1220 x 2440 x 21 mm", deklarując klasyfikację taryfową do kodu Taric 4418 40 00 00. Dla towarów przyporządkowanych do ww. kodu zadeklarowano należności celne w wysokości 0 zł oraz kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 10.375 zł ( stawka 22%). Przedmiotowe zgłoszenie spełniało wymogi formalne, zostało więc przyjęte i zarejestrowane pod numerem [...]. Towar objęty ww. zgłoszeniem zwolniono od procedury dopuszczenia do obrotu bez rewizji celnej i bez weryfikacji. Po zwolnieniu towaru Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził w siedzibie Spółki A kontrolę, w wyniku której ustalono, że w przedmiotowym zgłoszeniu celnym zadeklarowano błędny kod TARIC. W związku z powyższym postanowieniami z dnia 18 lutego 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie w sprawie kontroli ww. zgłoszenia oraz w sprawie ustalenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług. Decyzją z dnia 8 kwietnia 2011 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego orzekł o klasyfikacji taryfowej sklejki wielowarstwowej z drewna topolowego pokrytej dwustronnie folią wodoodporną, w płytach o rozmiarze 1220 x 2440 x 21 mm do kodu TARIC 4412 32 00 00. Określił nadto niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, w wysokości 3.301 złotych oraz należny podatek VAT w kwocie 11.101 zł. Organ I instancji orzekł również o poborze odsetek, wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. z 2004 r., Nr 68, poz.622 ze zm.) od kwoty 3.301 złotych. Pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. A Sp. z o.o. w Ł. złożyła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie w części orzekającej o poborze odsetek z art. 65 ust. 5 Prawa celnego oraz zaniechania poboru odsetek. Strona podniosła, że organ I instancji nie rozważył w sposób wszechstronny, stosownie do art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wszystkich okoliczności faktycznych, uzasadniających odstąpienie od ich poboru. Decyzją z dnia 5 lipca 2011 r., nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że w celu ustalenia prawidłowego kodu taryfy celnej dla importowanego towaru należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Systemu Zharmonizowanego. Najważniejszą z nich jest reguła 1, która informuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji uwag do sekcji i działów, stosując w razie potrzeby reguły 2,3,4 i 5, jeżeli nie jest to sprzeczne z treścią tych pozycji lub uwag. Reguła 6 informuje w jaki sposób należy kontynuować proces klasyfikacji z chwilą, gdy ustalona została już czterocyfrowa pozycja. W ocenie organu należy pamiętać, iż każdą podpozycję powinno analizować się w powiązaniu z treścią właściwej dla niej pozycji. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, iż z materiału dowodowego przedmiotowej sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem importu była sklejka wielowarstwowa z drewna topolowego, pokryta dwustronnie folią wodoodporną, w płytach o rozmiarze 1220x2440x21 mm, nie zaś jak wskazał zgłaszający w dokumencie SAD szalunki do konstrukcyjnych robót betoniarskich, płyty o rozmiarze 1220 x 2440 x 21 mm. Powyższe w sposób jednoznaczny potwierdza przede wszystkim faktura załączona do zgłoszenia celnego. Dokonanie przez pracownika Spółki z o.o. A nierzetelnego roboczego tłumaczenia faktury załączonej do zgłoszenia celnego, nie może w żaden sposób stanowić argumentu usprawiedliwiającego zadeklarowanie niewłaściwego kodu Taric dla importowanego towaru. W ocenie Dyrektora Izby Celnej to właśnie nierzetelne tłumaczenie ww. faktury spowodowało, że zgłaszający opisał w polu 31 dokumentu SAD towar jako "szalunki do konstrukcyjnych robót betoniarskich, płyty o rozmiarze 1220x2440x21mm" deklarując kod Taric 4418 40 00 00. Tymczasem przedmiotem importu zgodnie z dokumentami załączonymi do zgłoszenia celnego była sklejka pokryta filmem. Tak, więc w niniejszej sprawie określony został materiał, z którego wykonano importowany wyrób, który jest istotny z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej. Powyższe wyjaśnił również w uzasadnieniu swojej decyzji Naczelnik Urzędu Celnego i wskazał, iż pozycja 4418 obejmuje: wyroby stolarskie i ciesielskie dla budownictwa, z drewna włącznie z drewnianymi płytami komórkowymi, połączonymi z płytami podłogowymi, dachówkami i gontami natomiast pozycja 4412 obejmuje: sklejkę, płyty fornirowane i podobne drewno warstwowe. Ponadto organ I instancji przytoczył treść not wyjaśniających do pozycji 4418 i wyjaśnił, iż: określenie "wyroby stolarskie" dotyczy zwłaszcza budowlanego wyposażenia wewnętrznego (takiego jak drzwi, okna, okiennice, schody, framugi drzwi lub okien) natomiast "wyroby ciesielskie" odnosi się do wyrobów drewnianych (takich jak belki, krokwie i zastrzały dachowe) używanych jako elementy konstrukcyjne lub w rusztowaniach, podporach łukowych itd. I obejmuje zmontowane szalunki do prac betoniarskich. Jednakże płyty sklejki, nawet jeśli obrobiono powierzchniowo do szalunku do betonu, pozostają klasyfikowane do pozycji 4412". Zgodnie z taryfą celną sklejka objęta jest pozycją 4412 obejmującą: sklejkę, płyty fornirowane, i podobne drewno warstwowe. W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego organ I instancji wykazał, iż w przedmiotowej sprawie można było dokonać właściwej klasyfikacji taryfowej ww. towaru w oparciu o brzmienie pozycji, zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego. Dyrektor Izby Celnej wskazał również, iż sama strona w swoim odwołaniu z dnia 26 kwietnia 2011 r. wskazała, iż "skarżąca popełniła błąd przy wypełnianiu zgłoszenia celnego, niemniej jednak nie można przyjmować, że błąd był następstwem jego zaniedbania, a tym bardziej świadomego działania". Jednakże posłużenie się przy zgłaszaniu towaru do objęcia go procedurą dopuszczenia do obrotu nierzetelnym tłumaczeniem faktury skutkowało dokonaniem nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej. Ustalenie prawidłowej klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru do kodu Taric 4412 32 00 00, dla którego przyporządkowana jest stawka celna ad walorem z krajów trzecich 7%, spowodowało konieczność określenia niezaksięgowanej kwoty należności celnych, podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu i określenia podatku od towaru i usług. Organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z treścią art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne, organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem sytuacji, gdy dłużnik udowodni, iż podanie nieprawdziwych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. W przedmiotowej sprawie zgodnie z zapisem "2" w polu 14 SAD zgłaszający/przedstawiciel), który w świetle informacji zawartych w publikacjach stanowiących załączniki Nr 37 i 38 do Rozporządzenia Komisji EWG 2454/93 z dnia 02.07.1993 r. tj. Uwagi wyjaśniające do jednolitego dokumentu administracyjnego oraz Kody, które mają być stosowane w formularzach oznacza, że Spółka z o.o. B działała w charakterze przedstawiciela bezpośredniego. W sytuacji gdy zgłoszenia celnego dokonuje profesjonalny podmiot działający w ramach tzw. przedstawicielstwa bezpośredniego, a więc działający w imieniu i na rzecz innej osoby, to zgłaszającym jest w danym przypadku osoba, w imieniu której dokonano zgłoszenia celnego i to ona jest dłużnikiem, na którym ciąży obowiązek zapłacenia kwoty wynikającej z długu celnego, w tym również odsetek. W ocenie organu odwoławczego czynności dokonane przez przedstawiciela w granicach upoważnienia pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby, która go ustanowiła (art. 76 Prawa celnego). Dyrektor Izby Celnej wskazał nadto, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających brak jej zaniedbania lub świadomego działania. Faktem niespornym natomiast jest, że do niewłaściwej klasyfikacji taryfowej przyczyniło się błędne tłumaczenie faktury. Trudno uznać za taki dowód pismo, które wpłynęło do organu I instancji w dniu 28 marca 2011r., zawarta jest w nim jedynie informacja o sposobie wykorzystania przez firmę Noe przedmiotowego towaru oraz prośba o uwzględnienie faktu, iż błąd nie był działaniem świadomym jak również o umorzenie naliczonych odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 prawa celnego. Naczelnik Urzędu Celnego odniósł się do powyższego pisma i wyjaśnił, iż istotą postępowania było ustalenie prawidłowej klasyfikacji towaru, dlatego informacja dotycząca sposobu wykorzystania go przez firmę Noe nie miała wpływu na jego klasyfikację. Ponadto organ celny zarówno I jak i II instancji nie neguje, faktu że towar został wykorzystany jako płyty szalunkowe. Jednakże przeznaczenie i wykorzystanie wyrobu nie jest istotne z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej. Reasumując Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż organ I instancji zasadnie orzekł o poborze odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 Prawa celnego z uwagi na nieprawidłową klasyfikację towarową dokonaną przez stronę, towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego [...] z dnia 19 maja 2008 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosła A Spółka z o.o. z siedzibą w Ł. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że nie może zaakceptować stanowiska, że tłumaczenie, jak sam organ określa, robocze faktury miało istotne znaczenie dla określenia kodu taryfy celnej. Zdaniem skarżącej treść taryfy celnej, co dokładnie wykazano w odwołaniu, jest tego rodzaju, że płyty ze sklejki, przygotowane specjalnie do używania ich jako szalunki, mogły być zaliczone do towarów oznaczonych kodem podanym w zgłoszeniu celnym. Skarżąca dokonując roboczego tłumaczenia faktury opisała zgodnie rzeczywistością wymiary towaru i jego przeznaczenie, działając w tym zakresie w dobrej wierze. Poza tym, gdyby taryfa celna była tak jednoznaczna, by przy zastosowaniu ogólnych reguł interpretacyjnych można było jednoznacznie dokonać kwalifikacji co do konkretnego kodu, to powstaje pytanie, w jakim celu w konkretnym przypadku organ orzekający w sprawie musiał odwoływać się do not wyjaśniających do taryfy celnej. W ocenie skarżącej treść taryfy celnej była na tyle jednoznaczna, że skarżąca dokonując zgłoszenia płyt szalunkowych także wykonanych ze sklejki, była uprawniona wskazać kod taric 4418 40 00 00. Dopiero posłużenie się przez organ notami wyjaśniającymi, które nie są prawem powszechnie obowiązującym, uzmysłowiło skarżącej, że dokonano błędnej klasyfikacji taryfowej. Błąd ten jednak nie był następstwem zaniedbania a tym bardziej świadomego działania ze strony skarżącej. W ocenie skarżącej zachodzą w stosunku do niej przesłanki do zastosowania powołanego wyżej art. 65 ust.5 Prawa celnego, przez odstąpienie od pobrania odsetek. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie istotą postępowania jest ustalenie, czy okoliczności faktyczne zaistniałe w sprawie w kontekście uregulowań zawartych w taryfie celnej dają podstawę do zastosowania w stosunku do skarżącej A Sp. z o.o. w Ł. przesłanek z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne (Dz. U. z 2004 r., Nr 68, poz. 622 ze zm.) pozwalających na odstąpienie od poboru odsetek. Stosownie zaś do treści powyższego przepisu organ celny pobiera odsetki w przypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, chyba że dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od niezaksięgowanej i niepobranej na podstawie zgłoszenia celnego kwoty należności wynikającej z długu celnego, od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tej kwocie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że do każdego importowanego towaru przypisany jest jeden kod Taryfy celnej, co oznacza, że dany towar jest klasyfikowany do tylko jednej i tej samej pozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Obowiązującą Wspólną Taryfę Celną wprowadzono rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Unia Europejska stosuje w Taryfie celnej Nomenklaturę Scaloną (CN), która została zamieszczona wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi, dodatkowymi jednostkami statystycznymi oraz innymi koniecznymi informacjami w załączniku I do tegoż rozporządzenia. Załącznik ten jest co roku zmieniany rozporządzeniem Komisji Europejskiej, obowiązującym od dnia 1 stycznia następnego roku po wydaniu rozporządzenia. Z uwagi na datę dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego (19 maja 2008r.) zastosowanie w sprawie niniejszej mają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE, L. 286 ). Jak wynika z akt sprawy zgłoszenie celne (z dnia 19 maja 2008 r.) - towarów pochodzenia chińskiego, opisane jako "szalunki do konstrukcyjnych robót betoniarskich płyty o rozmiarze 1220 x 2440 x21 mm"", dokonane za pośrednictwem agenta celnego zatrudnionego w przedsiębiorstwie B Sp. z o.o. w G. zostało przyjęte przez organy celne bez weryfikacji. Zaksięgowania długu celnego dokonano na podstawie danych wskazanych przez zgłaszającą na formularzu SAD. Wskazać należy, iż pozycja 4418 40 00 00 Taryfy celnej, do której skarżąca spółka zaliczyła sporny towar opisany w polu 31 SAD obejmuje "wyroby stolarskie i ciesielskie dla budownictwa, z drewna, włącznie z drewnianymi płytami komórkowymi, dachówkami i gontami". Natomiast jak słusznie organy obu instancji stwierdziły po przeprowadzeniu postępowania, z załączonej do zgłoszenia celnego faktury wynika, iż sporny towar stanowi sklejkę ("plywood"), a zatem zgodnie z Taryfą celną objęty jest pozycją 4412 40 00 00 – "sklejka, płyty fornirowane i podobne drewno warstwowe". Wskazać należy, że stanowisko organów, co do braku przesłanek pozwalających na odstąpienie od poboru od strony skarżącej odsetek jest w ocenie Sądu słuszne i znajduje oparcie w materiale dowodowym sprawy. Skarżąca spółka w toku postępowania nie wykazała bowiem, by podanie w zgłoszeniu celnym nieprawidłowych danych było spowodowane okolicznościami nie wynikającymi z zaniedbania lub świadomego działania zgłaszającego w rozumieniu tego przepisu. Skorzystanie z profesjonalnego pośrednika tj. przedsiębiorstwa B Sp. z o.o w G. nie zwalnia importera od odpowiedzialności za działanie podjęte w jego imieniu. Z treści ww. przepisu wynika, że ciężar dowodu spoczywa po stronie dłużnika, którym w tym przypadku jest A Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. Sąd podziela stanowisko organów celnych, iż to importer winien wykazać w trakcie prowadzonego postępowania, że podanie nieprawidłowych danych nie było wynikiem jego zaniedbania lub świadomego działania. Gdyby faktura dołączona do zgłoszenia została przetłumaczona należycie, to kwalifikacja taryfowa importowanego towaru jako sklejki byłaby oczywista - kod taric 4412 32 00 00. A zatem, skoro zadeklarowanie w zgłoszeniu wadliwego kodu Taryfy celnej było wynikiem dokonanego przez pracownika skarżącej spółki R. K. "tłumaczenia" załączonej do zgłoszenia faktury, nie mającego nic wspólnego z jej rzeczywistą treścią, to nie sposób przyjąć by wadliwość deklaracji nie wynikała z zaniedbania strony skarżącej. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne, przez pobranie od skarżącej odsetek z uwagi na nieprawidłową klasyfikację towarową dokonaną przez stronę w analizowanym zgłoszeniu celnym. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.