III SA/Gd 411/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi C. K. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do przepisu art. 61 § 3 ww. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Co istotne, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza bowiem spowodowanie, względnie sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się tym samym do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie – nie każdy wymaga wykonania. Mając na uwadze powyższe rozważania, wskazać należy, że zaskarżony akt, to jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie podlega wykonaniu, a zatem nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania. Z tych względów należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.