III SA/Gd 411/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na protokół komisji rekrutacyjnej z dnia 31 stycznia 2022 r. w przedmiocie naboru wraz z oceną kandydata na kierownicze stanowisko urzędnicze postanawia: odrzucić skargę. W dniu 1 marca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo J. P. (dalej zwana również jako "skarżąca") datowane na dzień 8 lutego 2022 r., zatytułowane "Skarga na czynność Starosty Powiatowego w P. w zakresie prawidłowości przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko urzędnicze". Skarga została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt III SA/Gd 240/22. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zaskarża czynność Starosty Powiatowego w P. w zakresie naboru na wolne stanowisko urzędnicze, tj. stanowisko Naczelnika Wydziału [...] w Starostwie Powiatowym w P. i wniosła o ponowne rzetelne, sprawiedliwe i obiektywne rozpatrzenie jej oferty zgodnie z regulaminem naboru na wolne stanowiska urzędnicze w Starostwie Powiatowym w P. wprowadzonym zarządzeniem nr [...] Starosty P. z dnia 20 maja 2021 r., ogłoszeniem z dnia 11 stycznia 2022 r. oraz przepisami ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, jak i z poszanowaniem zasady bezstronności. Skarżąca zarzuciła, że decyzja w jej sprawie została podjęta z naruszeniem § 2 ww. regulaminu, jak i zarządzenia Starosty P. z dnia 11 stycznia 2022 r. w wprawie osób biorących udział w rekrutacji oraz przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych. W ocenie skarżącej, niewłaściwie przeanalizowano jej kwalifikacje wymagane w ogłoszeniu z dnia 11 stycznia 2022 r., co w konsekwencji wprowadziło w błąd Starostę P. przy podjęciu decyzji o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, który działał w zaufaniu do ustaleń komisji rekrutacyjnej. Skarżąca podważyła kompetencję dwóch wchodzących w skład komisji rekrutacyjnej osób co do merytorycznej oceny kwalifikacji i doświadczenia skarżącej oraz wskazała, że działanie komisji miało charakter dyskryminujący i naruszający przepisy postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie skarżąca wystąpiła do Sądu o "wstrzymanie nowego postępowania o naborze na kierownicze stanowisko urzędnicze Naczelnika Wydziału [...] w Starostwie Powiatowym w P., które ukazało się dnia 2 lutego 2022 r." Opisując stan faktyczny sprawy, skarżąca wskazała, że w dniu 11 stycznia 2022 r. na stronie BIP Starostwa Powiatowego w P. ukazało się ogłoszenie o naborze kandydatów na kierownicze stanowisko urzędnicze Naczelnika Wydziału [...] w Starostwie Powiatowym w P., określające m.in. niezbędne wymagania dla kandydatów, w tym wymóg co najmniej 5-letniego stażu pracy. Skarżąca wskazała dalej, że zgodnie z zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2022r., nr [...] r. Starosta P. powołał w skład komisji rekrutacyjnej do spraw przeprowadzenia naboru na kierownicze stanowisko urzędnicze Naczelnika Wydziału [...] Starostwa Powiatowego w P.: T. H. - Wice-starostę, E. F. - pełniącą obowiązki Naczelnika Wydziału [...] oraz E. B. - Naczelnika Wydziału [...]. Skarżąca zdecydowała się na udział w konkursie, i w dniu 21 stycznia 2022 r. zgłosiła swoją kandydaturę wraz z wymaganym kompletem dokumentów. Spełniała wymogi formalne i została zaproszona na rozmowę kwalifikacyjną, która odbyła się w dniu 31 stycznia 2022 r. Skarżąca podniosła, że przedstawiony jej podczas rozmowy skład komisji rekrutacyjnej obejmował T. H., E. F. oraz S. G., prowadzącą postępowania administracyjne w Wydziale [...], która jednak zdaniem strony skarżącej, nie została powołana w skład komisji rekrutacyjnej. Niezależnie od tego skarżąca zakwestionowała zgodność składu komisji z § 2 regulaminu konkursowego, który stanowi, że komisję rekrutacyjną powołuje Starosta w drodze zarządzenia, a w skąd komisji mogą wchodzić kierownik jednostki organizacyjnej wnioskujący o zatrudnienie lub osoba przez niego wskazana, oraz inni pracownicy powołani przez Starostę posiadające odpowiednie przygotowanie merytoryczne mające znaczenie dla właściwej oceny kandydata. Skarżąca zakwestionowała kompetencję S. G. do oceny kandydatów na stanowisko Naczelnika Wydziału [...] oraz wskazała, że ponieważ odpowiedziała na wszystkie zadawane jej w trakcie rozmowy pytania, uważa że wykazała się znajomością zagadnień i doświadczeniem potrzebnym do zatrudnienia na ww. stanowisku. W dniu 2 lutego 2022 r. ukazała się informacja publiczna o wynikach przeprowadzonego naboru kandydatów, w której wskazano, że w wyniku zakończenia procedury naboru na stanowisko urzędnicze Naczelnika Wydziału [...] Starostwa Powiatowego w P. nie została wybrana żadna osoba, ponieważ jedyna kandydatka, która spełniła wymogi formalne i wzięła udział w rozmowie kwalifikacyjnej (co dotyczyło skarżącej), nie wykazała się wystarczającą znajomością zagadnień oraz doświadczeniem potrzebnym do zatrudnienia na ww. stanowisku. Brak przyjęcia swojej kandydatury skarżąca upatruje w powodach poza merytorycznych. Skarżąca zaznaczyła jednocześnie, że w dniu ogłoszenia wyniku naborów, ogłoszono ponowny nabór na kierownicze stanowisko urzędnicze Naczelnika Wydziału [...] w Starostwie Powiatowym w P., poprzez załącznik do zarządzenia nr [...] Starosty P. z dnia 2 lutego 2022 r., gdzie w wymaganiach niezbędnych na to stanowisko dopisano klauzulę "co najmniej 5-letni staż pracy, w tym co najmniej 2 letni staż pracy na stanowisku kierowniczym w jednostkach samorządu terytorialnego". Skarżąca podkreśliła, że zgodnie z art. 13, art. 13a, art. 14 oraz art.15 ustawy o pracownikach samorządowych nabór na wolne stanowisko urzędnicze składa się z trzech etapów: ogłoszenia o naborze, rozstrzygnięcia merytorycznego wyłaniającego najlepszego kandydata oraz podania do publicznej wiadomości wyników naboru. Z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządza się protokół. W ocenie skarżącej, całe przeprowadzone w sprawie postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem zasady praworządności, zaś wskazane w wyniku naboru stwierdzenie, że jedyna kandydatka nie wykazała się wystarczającą znajomością zagadnień oraz doświadczeniem, nie wypełnia w ocenie skarżącej zasady bezstronności, która powinna towarzyszyć każdemu konkursowi na stanowisko urzędnicze w administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że przekazuje skargę na akt Starosty P. w przedmiocie rozstrzygnięcia o naborze na wolne stanowisko urzędnicze z dnia 31 stycznia 2022 r. i wnosi o oddalenie skargi. Organ wskazał, że stosowanie do art. 15 ust. 2 pkt 2 ustawy o pracownikach samorządowych na organie administracji spoczywa obowiązek wskazania wyniku naboru oraz - w przypadku nierozstrzygnięcia naboru - wskazania uzasadnienia braku rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie takie uzasadnienie podano. W odpowiedzi na skargę wyjaśniono dodatkowo, że w trakcie przeprowadzonej w dniu 31 stycznia 2022 r. rozmowy kwalifikacyjnej skarżąca została poddana merytorycznej ocenie przez członków komisji. Skarżącej zadano 17 pytań z czego poprawnie dopowiedziała ona na 9, a niepoprawnie na 8 z nich. Brak udzielenia znacznej ilości prawidłowych odpowiedzi stanowił zatem główną przyczynę negatywnej oceny kandydatki. W wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2022 r. skarżąca została wezwana w trybie uzupełniania braków formalnych skargi o złożenie oświadczenia czy przedmiotem zaskarżenia jest informacja o wynikach przeprowadzonego naboru z dnia 2 lutego 2022 r. czy też inny akt lub czynność (należy wskazać numer i datę zaskarżonej czynności). Skarżąca została pouczona, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni spowoduje jej odrzucenie. W terminie dla dokonania wskazanej czynności skarżąca nadesłała pismo z dnia 14 marca 2022 r. w którym wskazała, że przedmiotem zaskarżenia jest: - informacja o wynikach przeprowadzonego naboru z dnia 2 lutego 2022 r.; - protokół wraz z oceną kandydata na kierownicze stanowisko urzędnicze Naczelnika Wydziału [...]; - zarządzenie nr [...] r. z dnia 31 stycznia 2022 r. w sprawie zmiany zarządzenia nr [...] z dnia 11 stycznia 2022 r., w sprawie ogłoszenia naboru na kierownicze stanowisko urzędnicze Naczelnika Wydziału [...] w P. oraz powołania komisji rekrutacyjnej do spraw przeprowadzenia naboru na ww. stanowisko. W związku z jednoznacznym określeniem przez J. P. przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 kwietnia 2022 r. rozdzielono skargi zawarte w piśmie skarżącej z dnia 8 lutego 2022 r. i wyłączono do odrębnego rozpoznania skargi na akty Starosty P.: - protokół wraz z oceną kandydata na kierownicze stanowisko (skarga zarejestrowana pod nową sygn. akt III SA/Gd 411/22) - zarządzenie nr [...] r. z dnia 31 stycznia 2022 r. w sprawie ogłoszenia naboru na kierownicze stanowisko urzędnicze (skarga zarejestrowana pod nową sygn. akt III SA/Gd 412/22). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością rzeczową sądu administracyjnego. W ocenie Sądu, sprawa, której dotyczy skarga zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Gd 411/22 nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej enumeratywnie w art. 3 § 2 - 4 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Powyższe można było ustalić dopiero po uzupełnieniu braków skargi, co do wskazania przedmiotu zaskarżenia w sprawie. Wniesione do tut. Sądu pismo skarżącej z dnia 8 lutego 2022 r. odnosiło się bowiem ogólnie do wielu aktów i czynności Starosty P. i niewątpliwie nie spełniało wymogów z art. 57 § 1 p.p.s.a. nakazujących, aby skarga zawierała wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Wskazanie to musi być na tyle precyzyjne, aby umożliwiło dokonanie przez Sąd oceny czy zaskarżony akt należy do jego właściwości. W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli został sprecyzowany w art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Regułą postępowania sądowoadminstracyjnego, wynikającą z cytowanych wyżej regulacji jest to, że sądy administracyjne są rzeczowo właściwe w sprawach ściśle przez ustawę zakreślonych. Mając na uwadze powyżej wskazane regulacje normatywne, jak i dokonane przez stronę skarżącą uzupełnienie braków wniesionej skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu, należy przyjąć, że skarżąca przedmiotem skargi uczyniła: protokół komisji rekrutacyjnej z dnia 31 stycznia 2022 r. wraz z oceną kandydata z przeprowadzonego naboru na stanowisko urzędnicze (Naczelnika Wydziału [...]) z odbytego w dniu 31 stycznia 2022 r. posiedzenia komisji konkursowej powołanej przez Starostę P. zarządzeniem nr [...], rozpatrującej kandydatury na stanowisko, na które aplikowała skarżąca. Pomimo wskazania przez skarżącą, że zaskarża ona wskazaną czynność jako - czynność Starosty P. podnieść trzeba, że protokół został sporządzony przez komisję konkursową i ma charakter pisma informującego o przebiegu posiedzenia tej komisji, w tym dokonanej przez komisję oceny skarżącej jako kandydatki na objęte konkursem stanowisko. Z zaskarżonego pisma nie wynika zatem w szczególności, aby mogło być one zakwalifikowane jako wskazane w 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. akty organów jednostek samorządu terytorialnego stanowiące prawo miejscowe lub też takiego prawa niestanowiące lecz podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zaskarżony protokół nie jest też decyzją administracyjną, postanowieniem czy też aktem lub czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z treści zaskarżonego pisma nie wynika bowiem, by poprzez jego wydanie ukształtowano w sposób władczy uprawnienia albo obowiązki skarżącej. Tylko z tego względu, że uwidocznione w protokole czynności (rozmowa kwalifikacyjna dokonana i na jej podstawie ocena komisji rekrutacyjnej) mają wpływ na wynik naboru, nie można jednak utożsamiać protokołu z czynnością jaką jest wynik naboru na wolne stanowisko urzędnicze. Podkreślenia wymaga, że postępowanie rekrutacyjne zmierzające do wyłonienia kandydata na stanowisko urzędnicze w służbie publicznej jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej, a jego wynik podlega kontroli sądu administracyjnego. Poza wynikiem postępowania istnieje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego także innych czynności dokonywanych w trakcie naboru, o którym mowa w art. 11-15 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 530), jednakże pod warunkiem, że czynność taka została skierowana do zindywidualizowanego podmiotu i wyznaczyła określoną sytuację prawną kandydata na wolne stanowisko urzędnicze. Zaskarżony przez J. P. protokół z posiedzenia komisji rekrutacyjnej wraz z oceną, jak podniesiono wyżej, zdaniem Sądu nie posiada wskazanych cech, a zatem nie może być uznany za akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.