III SA/Gd 415/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 20 września 2018 r., uzupełnionym przez złożenie w dniu 5 października 2018 r. formularza urzędowego PPF, skarżący S. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z uzasadnienia wniosku wynikało, że wnioskodawca posiada majątek w postaci domu mieszkalnego, zniszczonego budynku chlewni, magazynu na zboża, nieruchomości rolnych. Nie posiada żadnych oszczędności, wartościowych przedmiotów, pojazdów mechanicznych, posiada inwentarz żywy (krowę i cielaka). Nie osiąga dochodu w związku z wymarzaniem, wygniciem oraz wyschnięciem uprawianego zboża. Dodał, że na skutek huraganu zniszczeniu uległ budynek chlewni, który obecnie nie nadaje się do użytkowania. W tym stanie uznano, co następuje. Instytucja prawa pomocy uregulowana w art. 243 – 262 p.p.s.a. stanowiąc jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu umożliwia dostęp do sądu osobom, które obiektywnie nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści ww. przepisu wynika, że to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji materialnej i dochodowej uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Rozstrzygnięcie złożonego wniosku uzależnione jest zatem wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Uznając oświadczenia wnioskodawcy za wiarygodne należało uwzględnić że wnioskodawca jest rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne, które jednak nie jest dochodowe, a to z przyczyn przytoczonych w treści wniosku, na które składają się zniszczenie na skutek huraganu upraw zbożowych oraz budynku chlewni, a w konsekwencji utrata trzody chlewnej. W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że posiadany majątek w postaci nieruchomości składających się na gospodarstwo rolne, nie może obecnie służyć skarżącemu jako źródło dochodu, zaś innego majątku, jak oświadczył skarżący, pouczony o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, nie posiada. Jego sytuacja majątkowa nie pozwala zatem na pokrycie kosztów sądowych w sprawie. Wnioskodawca spełnia zatem ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. W związku z dokonaną oceną sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.