III SA/Gd 417/18

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem, złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 11 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego), skarżący J. S. zwrócił się przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Okoliczność ta ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których należy dokonać oceny zasadności wniesionego przez stronę żądania. Zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. O odpowiednim ich stosowaniu stanowi bowiem art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustanowienie dla strony profesjonalnego pełnomocnika wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi on sam gospodarstwo domowe, jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego (uprawy lucerny), z którego osiąga dochód w wysokości około 200 zł miesięcznie. Skarżący do swoich bieżących stałych wydatków zaliczył opłaty za media (energię elektryczną, gaz, wodę, ogrzewanie, usługi telekomunikacyjne) oraz wywóz śmieci, które kształtują się na poziomie około 319,80 zł miesięcznie. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 110 m2 i wartości 30.000 zł oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,2153 ha i wartości 40.000 zł. Innego majątku, w tym oszczędności nie posiada. Z powyższego wynika, że miesięczny dochód skarżącego nie wystarcza nawet na zaspokojenie w całości jego podstawowych potrzeb życiowych, w tym kosztów zamieszkania. Z tych względów referendarz sądowy uznał, iż skarżący obecnie nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów zastępstwa procesowego z wyboru i – podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.