III SA/Gd 422/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: NSA Marek Gorski (spr.) NSA Anna Orłowska Protokolant Sekretarz Sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 13 marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia 2 lutego 2006 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na rzecz skarżącego M. G. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzją może być wykonana. III SA/Gd 422/06 U z a s a d n i e n i e Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia 13 marca 2006 r., [...] działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 i 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 2 lutego 2006 r. o rejestracji pojazdu marki Mercedes [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że M. G. w dniu 18 października 2005 r. wystąpił do Starosty [...] o rejestrację w/w samochodu przedstawiając niezbędne dokumenty, w tym umowę kupna pojazdu, poprzedni dowód rejestracyjny wydany na nazwisko sprzedającego, opis zmian dokonanych w pojeździe, ocenę techniczną sporządzoną przez inż. L. C. oraz zaświadczenie uprawnionego diagnosty Stacji Diagnostycznej w C. potwierdzające możliwość dopuszczenia pojazdu do ruchu. Organ l instancji wydał decyzję o rejestracji pojazdu. Strona odwołała się od tej decyzji w części dotyczącej określenia masy własnej pojazdu, masy całkowitej pojazdu oraz dopuszczalnej ładowności. Strona zarzucił, iż przyjęte w decyzji organu l instancji wartości są niezgodne z ustaleniami dokonanymi w przedłożonej przez niego opinii technicznej sporządzonej przez inż. L. C. Podniósł przy tym przewlekłość postępowania w sprawie oraz brak jakiegokolwiek uzasadnienia podjętej decyzji. Organ odwoławczy podtrzymując decyzję organu l instancji stwierdził, iż pojazd został poddany przez stronę zmianom konstrukcyjnym umożliwiającym wykorzystanie go na świadczenie usług pomocy drogowej. W wyniku tych zmian pojazd uzyskał inną niż dotychczasowa masę całkowitą i ładowność oraz dodatkowe miejsce w kabinie. Brak było tabliczki znamionowej określającej podstawowe parametry samochodu, co wymagało wykonania za zgodą Starosty tabliczki zastępczej przez stację kontroli pojazdów. Jednak ani właściciel pojazdu ani Stacja Diagnostyczna w C. nie wystąpili o taką zgodę. Opinia rzeczoznawcy na którą powoływała się strona budziła uzasadnione wątpliwości organu l instancji, który skierował pojazd na ponowne badania techniczne w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w C. i umieszczenie zastępczej tabliczki znamionowej. Organ odwoławczy w związku ze stwierdzeniem istotnych różnic między danymi zawartymi w dowodzie rejestracyjnym wydanym przez Starostę [...] i danymi katalogowymi producenta dla samochodów tego typu, szczególnie masy i ładowności, wystąpił do producenta o informację w tym zakresie. Z odpowiedzi producenta wynika, że dla samochodów tego typu dopuszczalna masa całkowita wynosi 4600 kg. Organ II instancji uznał, że informacja ta może być niewiarygodna, gdyż w bazie danych nie ma danych dotyczących tego typu pojazdów, a ponadto istnieje prawdopodobieństwo innych zmian w pojeździe przed datą jego nabycia przez odwołującego się lub wystąpienia nierzetelnych wpisów dokonanych za granicą. W takiej sytuacji skierowanie pojazdu na dodatkowe badania techniczne uznać należy za postępowanie prawidłowe, a wynikającą stąd zwłokę w ostatecznej rejestracji za usprawiedliwioną. Strona była powiadomiona o przyczynach zwłoki i miał dostęp do akt sprawy. Oznaczenia w zakresie ładowności i masy pojazdu wynikają z dodatkowych badań i ustaleń Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w C. i znajdują pełne oparcie w Opisie Zmian Dokonanych w Pojeździe sporządzonym przez Stację w dniu 18 stycznia 2006 r. Przyczyną braku wiarygodności ustaleń dokonanych przez Stację Kontroli Pojazdów w C. i opinii technicznej rzeczoznawcy przedstawionej przez stronę był przede wszystkim fakt, że mimo dokonanych zmian polegających przynajmniej w części uwidocznieniu w tabliczce znamionowej, takiej tabliczki zastępczej jednak nie wykonano. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. G. wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ l instancji. Zdaniem skarżącego decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 i 10 k. p. a., gdyż organ oparł się jedynie na dokumentacji oraz uniemożliwił mu wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Ponadto organ odwoławczy nie zachował zasady prawdy obiektywnej, która obejmuje obowiązek stania na straży praworządności i podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w chwili złożenia wniosku o rejestrację pojazdu z załączonych dokumentów wynikało, iż przedmiotowy pojazd zakwalifikowany był do pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 t. Po dokonaniu przeróbki pojazdu (jeszcze przed rejestracją) skarżący dokonał dodatkowego badania technicznego poprzedzonego opinią rzeczoznawcy inż. L. C., który określił masę własna pojazdu na 1980 kg, tj. mniejszą niż dotychczas. Oceny masy samochodu dokonano na podstawie kwitu wagowego z dnia 8 października 2005 r. W oparciu o opinię rzeczoznawcy, uprawniony diagnosta dokonał badania technicznego pojazdu i wydał stosowne zaświadczenie. Postępowanie w tym zakresie było zgodne z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 227, poz. 2250 ze zm.). Z oceny technicznej wynika, że zmiany konstrukcyjne pojazdu nie zmieniły długości i szerokości pojazdu a także nie spowodowały istotnych zmian środka ciężkości pojazdu. Nie mogła się zatem zmienić dopuszczalna masa całkowita pojazdu. W wyniku braku tabliczki znamionowej należało uznać dokumenty urzędowe, pochodzące ze Starostwa Powiatowego w T. Art. 76 § 1 k.p.a. nakazuje uznać je jako dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone, w tym wartości dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu. Brak tabliczki znamionowej nie może automatycznie wskazywać na brak autentyczności ustaleń dokonanych prze Stację Kontroli Pojazdów w C. i opinii rzeczoznawcy. Takie stanowisko organu odwoławczego wynikało zdaniem skarżącego ze złośliwego działania Dyrektora Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w C., który promuje jego konkurenta w zakresie holowania pojazdów na terenie C. Zdaniem skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] nie uwzględniło podnoszonego wcześniej zarzutu, że badania diagnostyczne przeprowadzone w dniu 18 stycznia 2006 r. zostały w sposób przestępczy udokumentowany. W opisie zmian dokonanych w pojeździe stanowiącym załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym podano jako masę własną pojazdu 2100 kg. Tymczasem skarżący ma świadków, iż waga na której dokonano pomiaru wskazywała wówczas 2000 kg, to jest zbieżną z wartością wykazaną przy pierwszym badaniu w Stacji Diagnostycznej w C. Skarżący podniósł, że zgodnie z § 3 załącznika nr 6 do w/w rozporządzenia masę własną pojazdu ustala się poprzez zważenie całego pojazdu. W aktach sprawy nie ma jednak dokumentu potwierdzającego ważenie. O popełnieniu przestępstwa w zakresie poświadczenia nieprawdy w dokumencie urzędowym skarżący powiadomił Prokuraturę Rejonową w C. Różnica pomiędzy ustalonymi wartościami masy własnej i całkowitej przedmiotowego pojazdu w badaniach przeprowadzonych w C. i w C. wynosi ok. 100 kg. Badania przeprowadzone na zlecenie Starostwa Powiatowego w C. ustalające masę całkowitą pojazdu na 3600 kg uniemożliwiły skarżącemu stworzenie dodatkowego miejsca pracy dla kierowcy z prawem jazdy do 3,5 tony. Nie jest prawdą jakoby dostarczył pojazd na badania ze znacznym opóźnieniem. Sam musiał występować o informacje na temat sposobu zakończenia sprawy, gdyż organ nie dostarczył mu informacji ani o rezultatach badania technicznego ani o decyzji w zakresie rejestracji pojazdu. Do końca sprawy nie otrzymywał odpowiedzi od Starosty [...] na skargi dotyczące przewlekłości postępowania i działania Dyrektora Wydziału Komunikacji. Tej kwestii nie poruszono w decyzji organu odwoławczego. W ocenie skarżącego wskazane okoliczności dają podstawy do Unieważnienia decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k. p. a., a co najmniej wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k. p. a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ponadto w organ odwoławczy uznał, że próba wyjaśnienia rozbieżności podjęta przed ostateczną rejestracją pojazdu nie może być uznana za złośliwość czy też stronniczość organu l instancji. Wobec uzasadnionych wątpliwości dotyczących rzeczywistych parametrów pojazdu zasadne były dodatkowe badania, a organ dysponując trzema różnymi dokumentami zawierającymi różne informacje mógł przyjąć za wiarygodne tylko jeden z nich. W decyzji zostało wyjaśnione dlaczego organ uznał za prawidłowe wskazane wartości. Organ odwoławczy podniósł, że strona miała pełny dostęp do akt sprawy, ale nie skorzystała z możliwości zapoznania się z nimi. Z ostrożności procesowej organ odwoławczy zaznaczył, że w razie uwzględnienia zasadności skargi ewentualna korekta winna dotyczyć tylko wpisów o masie własnej i całkowitej pojazdu z jednoczesnym pozostawieniem w obiegu prawnym decyzji o rejestracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 k. p. a. Sąd w składzie orzekającym podziela wątpliwości organu II instancji co do parametrów rejestrowanego samochodu a w szczególności jego masy własnej dopuszczalnej ładowności oraz dopuszczalność masy całkowitej. Wobec braku niebudzących wątpliwości co do tych wiadomości jakie organ otrzymał od producenta zasadnym było dopuszczenie dowodu z rzeczoznawcy mimo, iż w sprawie znajdowała się ocena techniczna Nr [...], sporządzona przez inż. L. C. a organy dysponowały też dowodem rejestracyjnym wystawionym przez Starostę [...] w którym to dowodzie zapisano całkowitą masę dopuszczalną jako 3500 kg. Bezspornym jest, że zakupując przedmiotowy samochód Skarżący przerobił go na specjalistyczny samochód pomocy drogowej przez co uległa zmianie masa własna samochodu. Inż. L. C. podając masę własną badanego pojazdu posłużył się kwitem wagowym z dnia 8 października 2005 r. Z opisu zmian dokonanych w pojeździe podpisanych przez uprawnionego diagnostę W. M. wynikało, iż masa własna pojazdu wynosi 2100 kg co przy dopuszczalnej ładowności 1500 kg oznacza, iż dopuszczalna masa całkowita pojazdu wynosi 3600 kg. Organ II instancji nie podjął próby wyjaśnienia rozbieżności między opisem zmian dokonanych w pojeździe sporządzonej w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów i podpisanej przez uprawnionego diagnostę W. M. a opisem zmian dokonanych w pojeździe sporządzonym przez Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...] Sp. z o. o. - Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów w C., podpisanym przez J. M. Z opisu tego wynika: ciężar własny 1980 kg, dopuszczalna ładowność 1470 kg i dopuszczalna masa całkowita 3450 kg. Te dwie opinie różniące się ze sobą zasadniczo, sporządzono w odstępie zaledwie 3-ch miesięcy. Organy obu instancji nie podjęły próby wyjaśnienia dlaczego pojazd rejestrowany przez Starostę [...] w dowodzie rejestracyjnym miał wykazaną dopuszczalną masę całkowitą 3500 kg. Przepis art. 107 § 3 k. p. a. jednoznacznie stanowi, że uzasadnienie faktycznej decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione dowodów, na których się oparł oraz przyczyn dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Zastrzeżenie budzi wydanie przez organ I instancji decyzji z pominięciem jej uzasadnienia zwłaszcza, że dokonano rejestracji pojazdu o innych parametrach niż wykazał skarżący. Mając powyższe rozważanie na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 145 § 1 pkt 1 ust. 1 lit.c) p. p. s. a., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Wobec takiego wyroku uznano w związku z art. 152 p. p. s. a. o tym, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadniono w art. 200 p. p. s. a.