III SA/Gd 424/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w [...] w przedmiocie ponownego przeliczenia podstawy wymiaru emerytury postanawia odrzucić skargę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego T. M. kwestionował stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w [...] w przedmiocie przeliczenia pobieranej przez niego emerytury oraz zarzucił organowi rentowemu brak odpowiedzi na jego pismo z dnia 4 lipca 2011 r. Skarżący zwrócił się o wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jednakże z treści skargi nie wynika jakiego konkretnie aktu, bądź czynności organu skarga ta dotyczy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 16 września 2011 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, przez jednoznaczne wskazanie na piśmie w 2 egz., czy w swojej skardze z dnia 1 sierpnia 2011 r. skarży bezczynność organu czy też konkretną decyzję, wówczas należy podać numer i datę zaskarżonej decyzji – ewentualnie, czy wnosi o dołączenie skargi z 1 sierpnia 2011 r. i złożonych wraz z nią dokumentów do skargi na decyzję ZUS z 11 sierpnia 2011 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wniósł o rozpoznanie jego skarg z 1 września 2011 r. oraz z dnia 4 września 2011 r. Do pisma procesowego skarżący dołączył m.in. kopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w [...] z dnia 11 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ponownego przeliczenia podstawy wymiaru świadczeń emerytalno - rentowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że po wydaniu decyzji z dnia 11 sierpnia 2011 r., zarzut bezczynności jest nieuzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Ponadto rozstrzygają one spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi (...) oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej ( art. 4 p.p.s.a.). Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych ustawodawca przewidział szczególny tryb odwoławczy od decyzji wydawanych przez organy administracji publicznej. W trybie tym orzeka w I instancji Zakład Ubezpieczeń Społecznych (art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), zwanej dalej "u.s.u.s.". Zgodnie z art. 83 ust. 2 u.s.u.s. odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w kodeksie postępowania cywilnego. Z kolei art. 4778 w § 1 k.p.c. stanowi, że do rozpoznania odwołania od decyzji ZUS właściwy jest co do zasady sąd okręgowy. Natomiast zgodnie z art. 4778 § 2 k.p.c., w wyszczególnionych kategoriach spraw, odwołanie rozpoznaje sąd rejonowy. Od orzeczeń sądu okręgowego przysługują środki zaskarżenia określone w kodeksie postępowania cywilnego. W niniejszej sprawie nie ulega najmniejszej wątpliwości, że działania skarżącego zmierzają do kwestionowania stanowiska organu rentowego w zakresie ponownego przeliczenia podstawy wymiaru pobieranej przez niego emerytury. Pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, skarżący niejednoznacznie określił, który konkretnie akt, czynność lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. Dodać przy tym należy, iż przedłożona w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w [...] z dnia 11 sierpnia 2011 r. nr [...] była przedmiotem rozpoznania przez Sąd, który postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt III SA/Gd 423/11 odrzucił skargę T. M. Mając na względzie powyższe, uznać należało, że żądania skarżącego nie należą do katalogu spraw przekazanych na mocy art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. oraz art. 4 p.p.s.a. do rozpoznania sądom administracyjnym. Innymi słowy - sądy administracyjne nie są uprawnione do merytorycznego rozpoznania zgłoszonych przez niego żądań. Uznać zatem należy, iż sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie sprawy, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.